I SA/Łd 783/13

Dnia 31 lipca 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W.-G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. W.-G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącej K. W. – G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł (sto złotych); 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. W dniu 24 maja 2013 roku K. W. – G. wstąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] odmawiającą skarżącej umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ze złożonego na formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji udzielonych na wezwanie referendarza sądowego, wynika, że wnioskodawczyni wspólnie z mężem oraz synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za prace jej męża na 1/4 etatu w wysokości ok. 1.500 zł netto miesięcznie oraz dochody z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą w zadeklarowanej wysokości 550 zł miesięcznie oraz świadczenie alimentacyjne jej syna w wysokości 200 zł Jedyny posiadany przez skarżącą majątek stanowi udział w wysokości ½ mieszkania o powierzchni ok. 54 m2 po zmarłym ojcu. Miesięczne koszty utrzymania rodziny zamykają się kwotą ok. 630 zł miesięcznie (czynsz, prąd, gaz), dodatkowo wnioskodawczyni ponosi koszty obiadów szkolnych syna w wysokości 88 zł miesięcznie. Podała także, że pomaga finansowo swojej schorowanej babci. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest częściowo zasadny. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. ) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy K. W.-G. wskazała, że wspólnie z mężem oraz synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą ok. 2.200 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, poza odziedziczonym udziałem w prawie własności mieszkania o powierzchni 54 m2. Miesięczne koszty utrzymania rodziny zamykają się kwotą ok. 630 zł (czynsz, prąd, gaz), dodatkowo wnioskodawczyni ponosi koszty obiadów szkolnych syna w wysokości 88 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (500 zł) stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych uznać należy za niezasadny. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania Pomoc finansowa udzielana babci na, którą powołuje się w swoim wniosku skarżąca, aczkolwiek zasługuje na uznanie z punktu widzenia zasad współżycia społecznego pozostaje bez wpływu na ocenę jej sytuacji materialnej, bowiem to do skarżącej należy wybór sposobu gospodarowania posiadanymi środkami finansowymi. Miesięczne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej w zestawieniu z wykazanymi kosztami utrzymania pozwalają w ocenie referendarza sądowego na wygospodarowania kwoty 100 zł tytułem kosztów przedmiotowego postępowania, zwłaszcza że kwota ta stanowić będzie jedyną opłatę sądową w jego toku. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. mk