I SA/Łd 789/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia podatku akcyzowego z tytułu importu towaru uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł., w związku z nielegalnym wprowadzeniem na polski obszar celny samochodu marki Nissan Praire, wymierzył A. B. dług celny przywozowy, w wysokości 9.915 zł. W dniu [...] r. ten sam organ wydał decyzję, na podstawie której obciążył wymienioną osobę podatkiem akcyzowym, w wysokości 7.095 zł. Równolegle decyzją z tej samej daty organ celny określił A. B. zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług. Dyrektor Izby Celnej w Łodzi po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. Nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej podstawy prawnej i w tym zakresie orzekł, zaś w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy podał, że obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy spoczywa na podmiocie posiadającym importowany wyrób akcyzowy, od którego nie pobrano podatku akcyzowego lub pobrano w kwocie niższej niż należna - art. 35 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Obowiązek podatkowych dla tego rodzaju podatników powstaje z chwilą wejścia w posiadanie wyrobów podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a jeżeli tego dnia nie można ustalić - z dniem stwierdzenia przez upoważniony organ posiadania tych wyrobów (art. 35 ust. 6 pkt 2 ustawy). Następnie organ odwoławczy podał, że w rozpatrywanej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. decyzją z dnia [...] r. uznał, iż A. B. jest nabywcą towaru nielegalnie wprowadzonego na polski obszar celny i z tego tytułu jest dłużnikiem, tj. osobą zobowiązaną do zapłacenia kwoty wynikającej z dług celnego (art. 210 § 3 pkt 3 w związku z art. 3 § 1 pkt 3 Kodeksu celnego). W następstwie powyższego organ przyjął, że A. B. jest również podatnikiem podatku akcyzowego, jako posiadacz importowanego wyrobu akcyzowego, od którego nie pobrano podatku i osobą, na której ciąży obowiązek uiszczenia cła. Jako datę powstania długu celnego Naczelnik Urzędu Celnego wskazał 18 grudnia 2002 r. Powyższą datę organy przyjęły również jako datę powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym, ponieważ jest to dzień, w którym upoważniony organ stwierdził fakt posiadania wyrobu akcyzowego. Dyrektor Izby Celnej wyjaśniając uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej podstawy prawnej, podał, że moment powstania obowiązku podatkowego dla podatników, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 6 ustawy z 8 stycznia 1993 r. określa art. 35 ust. 6 pkt 2, a nie przepis art. 6 ust. 7 ustawy. Organ stwierdził nadto że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania również art. 15 ust. 4 ustawy, bowiem jest to przepis, który reguluje podstawę opodatkowania dla potrzeb podatku od towarów i usług, zaś podstawę opodatkowania dla importowanych wyrobów akcyzowych określa natomiast art. 36 ust. 2 ustawy. W skardze na powyższą decyzję A. B. podniósł, że prokuratura wycofała kierowane przeciwko niemu oskarżenie, zaś wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia [...]r., sygn. akt [...] uniewinniono skarżącego od dokonania czynu z art. 91 § 3 k.k.s. Skarżący zakwestionował też prawdziwość zeznań świadków, odnośnie tego, kto faktycznie był nabywcą samochodu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja określająca zobowiązanie z tytułu podatku akcyzowego, będące następstwem importu towaru. Organy celne ustaliły bowiem, że skarżący posiada samochód marki Nissan Praire, który został wprowadzony na polski obszar celny w sposób nielegalny. Powyższa okoliczność stanowiła faktyczną podstawę wydanej w dniu [...] r., przez Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. decyzji określającej skarżącemu cło, w wysokości 9.915 zł. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał powyższą decyzję w mocy. Po rozpoznaniu skargi na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 15 października 2008 r. sygn. akt III SA/Łd 75/08 decyzję tę uchylił. Wymieniony wyrok jest prawomocny. W następstwie powyższego orzeczenia Dyrektor Izby Celnej ostateczną decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. i umorzył, jako bezprzedmiotowe, postępowanie w sprawie wymierzenia kwoty długu celnego z tytułu nielegalnego wprowadzenia na polski obszar celny w/w samochodu. W tej sytuacji Sąd uznał, że zaskarżoną decyzję, a także decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] r., należy uchylić. Jak słusznie podkreślono w zaskarżonej decyzji podstawa opodatkowania towarów importowanych podatkiem akcyzowym, jest ściśle powiązana z ich wartością celną powiększoną o należne cło. Powyższe wynika z art. 36 ust. 2 zdanie 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym w imporcie wyrobów akcyzowych podstawą opodatkowania akcyzą jest ich wartość celna powiększona o należne cło. Wobec uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego określającej te wartości i umorzenia postępowania celnego brak jest podstawy funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym. Określenie zobowiązania podatkowego stanowi naruszenie cytowanego powyżej art. 36 ust. 2 ustawy o VAT. Równocześnie umorzenie postępowania w sprawie celnej stanowi podstawę do wznowienia postępowania podatkowego, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.). W myśl przywołanego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji. Ustalenie, iż w sprawie wystąpiła okoliczność stanowiąca podstawę do wznowienia postępowania podatkowego, obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i b) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. t.n.