I SA/Łd 821/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędziowie Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant Izabela Ścieszko po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. przy udziale --- sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wynikającego z długu celnego oddala skargę. W dniu 16 sierpnia 2006 r. Z.P., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. "A" zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu 18.004 m tkaniny, deklarując wartość celną towaru na kwotę 18.004 USD. Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. zakwestionował powyższe zgłoszenie i po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia 18 czerwca 2007 r. ustalił wartość celną tkaniny na 44.109,80 USD (132.563 zł) oraz określił kwotę należności wynikających z długu celnego na 10.605 zł. Organ celny zakwestionował rozbieżność między ceną jednostkową tkaniny wskazaną w fakturze zakupu (2,45 USD/m), a ceną jednostkową tkaniny wskazaną w specyfikacji załączonej do zgłoszenia celnego (1,- USD/m). Następnie ten sam Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z [...], w oparciu m.in. o art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i 15 oraz art. 33 ust. 2 i 4, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) określił prawidłową kwotę podatku od towarów i usług VAT w wysokości 31.497 zł. Podatniczka złożyła odwołania od obu ww. decyzji wnosząc o ich uchylenie i umorzenie postępowania. Decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu celnego I instancji w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego, a następnie decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję tego organu w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wynikającego z ww. długu celnego. W skardze na decyzję z [...] pełnomocnik podatniczki podniósł zarzut: 1. naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 33 § 4 ustawy o podatku od towarów i usług polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu poprzez oparcie się na nieprawidłowo ustalonej podstawie opodatkowania, 2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. art. 120, 121 § 1, 122, 187 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez: a) naruszenie zasady mającej dla podatnika gwarancyjny charakter, tj. zasady zaufania podatnika do organów podatkowych, poprzez posługiwanie się przez organ podatkowy argumentami, mającymi potwierdzić stanowisko najkorzystniejsze z fiskalnego punktu widzenia i przekroczenie tym samym zasad działania organów podatkowych w oparciu o treść obowiązujących przepisów prawnych, b) naruszenie zasady prawdy materialnej nakładającej na organ podatkowy obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym również wszelkich okoliczności wskazujących na słuszność zajętego przezeń stanowiska, c) brak wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności w zakresie rzeczywistej kwoty wartości transakcyjnej, która winna stanowić podstawę ustaleń organu podatkowego, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy. Strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania obejmujących koszty zastępstwa adwokackiego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalanie skargi. Po wniesieniu skargi będącej przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2008 r. w sprawie III SA/Łd 815/07 oddalił skargę podatniczki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia 15 października 2007 r. wydaną przedmiocie określenia kwoty długu celnego. Skarga kasacyjna od tego orzeczenia została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie I GSK 887/08). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja dotycząca określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług związanego z importem towarów. Podstawa opodatkowania podatkiem VAT w imporcie powiązana jest ściśle z wartością celną towaru oraz wysokością cła. Powiązanie to wynika wprost z art. 27 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, który nakazuje uwzględnić w podstawie opodatkowania podatkiem VAT obie ww. wielkości. Wartość celna importowanego przez podatniczkę towaru oraz wysokość cła została ustalona decyzją Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia 15 października 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z 18 czerwca 2007 r. Decyzja Dyrektora Izby Celnej została wprawdzie zakwestionowana przez skarżącą, jednak ani Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, ani też Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił jej argumentacji. Decyzja ta okazała się zatem zgodna z prawem i pozostaje w obrocie prawnym. Tym samym argument zawarty w skardze, zgodnie z którym strona skarżąca podważa zasadność naliczania podatku od towaru i usług w chwili gdy zachodzi prawdopodobieństwo wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji określającej dług celny jest całkowicie niezasadny. Podzielić należy stanowisko Dyrektora Izby Celnej, iż zarzuty dotyczące decyzji dotyczącej długu celnego nie mogą być przedmiotem rozważań w niniejszej sprawie. Decyzja dotycząca podatku VAT oraz decyzja określająca dług celny stanowią dwa odrębne rozstrzygnięcia. Cała argumentacja podnoszona w skardze, a dotycząca prowadzonego postępowania dowodowego (zarzut naruszenia art. 120, 121 § 1, 122, 187 § 1 Ordynacji podatkowej) mogła okazać się skuteczna jedynie w postępowaniu dotyczącym długu celnego. W konsekwencji również zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 33 § 4 ustawy o podatku od towarów i usług ocenić trzeba jako bezpodstawny. Podstawa opodatkowania podatkiem VAT w imporcie została ściśle określona przez ustawodawcę (art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług). Upraszczając można powiedzieć, iż decyzja w zakresie podatku VAT ogranicza się jedynie do naliczenia 22 % podatku od podstawy ustalonej w innym postępowaniu, dotyczącym wartości celnej i należnego cła. Skoro wielkości te zostały ostatecznie określone w tym innym postępowaniu, organ podatkowy określając należny podatek VAT jest związany rozstrzygnięciem tam wydanym i nie może dokonywać własnych ustaleń. Podzielić należy zatem stanowisko organów podatkowych, iż w niniejszej sprawie istnieją podstawy do określenia kwoty podatku VAT w innej wysokości niż wykazana w zgłoszeniu celnym. Skoro bowiem organy celne określiły wartość celną importowanego towaru i należne cło w innej wysokości niż ta, która wynikała ze zgłoszenia celnego, obowiązkiem organów podatkowych było określenie właściwej wysokości podatku VAT od importu tego towaru. Organy podatkowe określając tę wartość w oparciu o art. 33 § 2 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług wypełniły zatem w sposób prawidłowy dyspozycję tego przepisu. W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) orzeczono jak w sentencji. P.Pij.