I SA/Łd 837/12

PostanowienieWSA w Łodzi2012-12-19

Skład orzekający: Cezary Koziński, Joanna Tarno, Paweł Janicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy?
Ratio decidendi
Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeśli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, a ocena celowości zawieszenia należy do sądu. W niniejszej sprawie zawieszenie postępowania było zasadne ze względu na konieczność uprzedniego prawomocnego rozstrzygnięcia innej sprawy dotyczącej podatku dochodowego, która ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy o podatek VAT.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz zobowiązanie podatkowe w podatku VAT za 2007 rok oraz orzekającą o solidarnej odpowiedzialności A.W. za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki cywilnej "A.". Organy podatkowe ustaliły, że wartości transakcji sprzedaży samochodów używanych przez spółkę odbiegały od wartości wskazanych w fakturach. Skarga została wniesiona do WSA w Łodzi.
Rozstrzygnięcie
Zawiesił postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 19 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Koziński Sędziowie: Sędzia NSA Joanna Tarno (spr.) Sędzia NSA Paweł Janicki Protokolant: Asystent sędziego Joanna Skrzypczak-Zajger po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012 roku sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za poszczególne miesiące 2007 roku, zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 roku i orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. I SA/Łd 837/12 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z [...] - określającą zlikwidowanej spółce cywilnej "A." M.K., A.W. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. - orzekającą o solidarnej odpowiedzialności A.W. za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki cywilnej "A.", wynikające z ww. zobowiązań podatkowych w wysokości 161.216,00 zł. Dokonując wymiaru podatku w odniesieniu do zlikwidowanej spółki "A.", organy przyjęły własne ustalenia dotyczące 177 transakcji sprzedaży samochodów używanych, które spółka "A." zawarła w 2007 r. Zdaniem organów podatkowych rzeczywiste wartości tych transakcji całkowicie odbiegają od wartości wskazanych w fakturach wystawionych przez spółkę. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przez pełnomocnika A.W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romanowska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n.). W ocenie Sądu rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w zakresie określenia zlikwidowanej spółce "A." wymiaru podatku należnego i naliczonego, jest uzależnione od uprzedniego prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie określenia M.K. zobowiązania w podatku dochodowego za 2007 r. Podkreślić należy bowiem, że decyzja wydana wobec skarżącego jest analogiczna jak decyzja wydana wobec M.K., będącej drugą wspólniczką spółki "A.. W obu tych sprawach zasadniczą podstawę ustaleń faktycznych stanowią tożsame - a zarazem sporne między stronami - okoliczności dotyczące 177 transakcji sprzedaży samochodów używanych, które spółka "A." dokonała w 2007 r. W obu tych sprawach organy analizując ceny wynikające z faktur sprzedaży wystawianych przez spółkę, w zestawieniu z danymi zawartymi w Komputerowym Systemie Info-Ekspert Baza Danych i publikacji "Wycena Wartości Pojazdów Samochodowych" (Wydawnictwo "Info-Ekspert") oraz z zeznaniami świadków - nabywców samochodów, jednakowo uznały, że kwoty sprzedaży wyszczególnione w fakturach, znacznie odbiegają od cen faktycznie zapłaconych przez nabywców. Wymiar podatku w obu tych sprawach został oparty na tych samych okolicznościach faktycznych, stanowiących czynności opodatkowane. Od ustalenia rzeczywistych wartości tych czynności uzależniona jest wysokość podatku. Wprawdzie skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], określającą M.K. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r., została oddalona wyrokiem WSA w Łodzi z 15 grudnia 2011 r. I SA/Łd 1127/11, jednak od tego wyroku M.K. wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego - sprawa otrzymała sygn. akt II FSK 954/12. Do chwili obecnej skarga kasacyjna nie została jeszcze rozpoznana. Stosownie do art. 170 P.p.s.a. wyrok prawomocny wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W orzecznictwie sądowym i doktrynie przyjmuje się, iż związanie prawomocnym orzeczeniem sądowym polega na tym, że inne podmioty muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treści tego wyroku. Implikuje to w sposób bezwzględny obowiązek wzięcia tej okoliczności pod uwagę w wydawanych przez nie rozstrzygnięciach. Podmioty te muszą przyjmować, że dane okoliczności faktyczne, jak i ich ocena prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym wyroku. Zatem w kolejnych postępowaniach, w których pojawiają się dane okoliczności faktyczne, nie mogą już być przedmiotem badania. Ponieważ ustalenia faktyczne kreujące wysokość podatku w odniesieniu do zlikwidowanej spółki "A.", w znacznej mierze są analogiczne w obu sprawach, Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej podatku dochodowego. Z powyższych względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. P.Pij.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło