I SA/Łd 85/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym skargi K. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 4 grudnia 2024 r. nr 1001-IEW-2.4251.11.2024.15.UCS.BM w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę a także zabezpieczenia na majątku strony powyższego zobowiązania wraz z odsetkami 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącej K. O. z Funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 500 (pięćset) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowanego w dniu 24 stycznia 2025 roku pod pozycją 317 oraz w dniu 25 marca 2025 roku pod pozycją 1069. K. O. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 4 grudnia 2024 roku w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę, a także zabezpieczenia na majątku strony powyższego zobowiązania wraz z odsetkami. Do skargi skarżąca załączyła dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Dwoma zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 17 lutego 2025 r. określono wysokość wpisu sądowego w sprawie na kwotę 500 zł i wezwano skarżącą do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec niemożności doręczenia powyższego wezwania, przedmiotową przesyłką awizowano po raz pierwszy w dniu 28 lutego 2025 r. Skarżąca odebrała przesyłkę na poczcie w dniu 17 marca 2025 r. i uiściła kwotę 300 zł tytułem wpisu uzupełniającego od skargi w dniu 24 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi zatem warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W rozpoznawanej sprawie zarządzaniem Przewodniczącego Wydziału I z 17 lutego 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z adnotacją operatora pocztowego umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej przesyłki (k. 20 akt sądowych), w dniu 28 lutego 2025 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, a w skrzynce odbiorczej adresata umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Ponowna próba doręczenia miała miejsce 10 marca 2025 r. (wydruk z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej, k. 22 akt sądowych), jednak w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., data drugiego awizowania nie ma znaczenia dla ustalenia terminu doręczenia zastępczego, gdyż czternastodniowy termin na jej odbiór liczony jest od daty pierwszego awizo. Zgodnie z brzmieniem cytowanych wyżej przepisów, nieodebranie przez adresata przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkuje, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Wobec faktu, że przedmiotowa przesyłka została po raz pierwszy awizowana w dniu 28 lutego 2025 r., zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należy uznać ją za skutecznie doręczoną z upływem 14-dniowego okresu, w którym oczekiwała na adresata w placówce pocztowej, czyli w dniu 14 marca 2025 r. Okoliczność, że przedmiotowe wezwanie zostało omyłkowo wydane skarżącej przez pracownika poczty w dniu 17 marca 2025 r., czyli już po terminie do odbioru tej przesyłki, nie może mieć znaczenia dla obliczenia ustawowego terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Zasada ta wynika z cytowanych przepisów p.p.s.a. i jest ta powszechnie przyjmowana w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 2869/19). W tym stanie rzeczy należało uznać, że zakreślony w wezwaniu do uiszczenia wpisu uzupełniającego siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie 21 marca 2025 r. a opłacony w dniu 24 marca 2025 r. wpis uzupełniający został uiszczony już po upływie terminu do wykonania wezwania Sądu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. W tej sytuacji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić. O zwrocie wpisu, w tym wpisu uzupełniającego w kwocie 300 zł oraz uiszczonej pierwotnie tytułem wpisu od skargi kwoty 200 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. dch