I SA/Łd 86/12

PostanowienieWSA w Łodzi2012-04-26

Skład orzekający: Wiktor Jarzębowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę niebędącą adwokatem, radcą prawnym lub innym podmiotem uprawnionym do reprezentacji, może zostać odrzucona, jeśli skarżący po wezwaniu nie uzupełni braku formalnego poprzez osobiste podpisanie skargi?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez osobę nieuprawnioną do reprezentacji strony, która po wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego poprzez osobiste podpisanie skargi przez skarżącego, nie została przez niego podpisana, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 PPSA. Sąd, w celu zapewnienia prawa do sądu, wzywa najpierw skarżącego do osobistego podpisania skargi, a dopiero brak reakcji skarżącego skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Doradca J. A. Ż. wniósł w imieniu Ł. D. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. dotyczącą opłaty paliwowej. J. A. Ż. nie wykazał jednak swojego uprawnienia do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. Sąd wezwał skarżącego do osobistego podpisania skargi, jednak skarżący nie uzupełnił tego braku formalnego w wyznaczonym terminie. W konsekwencji, sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 26 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej za marzec 2006 roku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu [...] r. doradca J. A. Ż. wniósł w imieniu Ł. D. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie opłaty paliwowej za marzec 2006 roku. Do skargi załączono podpisane przez Ł. D. o pełnomocnictwo upoważniające prof. dr. J. A. Ż. z Kancelarii Prawnej "A" w Ł. do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi oraz Dyrektorem Izby Celnej w Ł., a także umowę o zarząd majątkiem o stałym stosunku zlecenia. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia [...] r. Przewodniczący Wydziału I wezwał J. A. Ż. do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, uprawnienia do występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika strony, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W odpowiedzi na powyższe wezwanie J. A. Ż. nadesłał pismo zatytułowane "Wniosek o przywrócenie terminu dla złożenia umocowania i dokumentu prawnego dotyczącego tegoż umocowania", załączając do niego ponownie podpisane przez skarżącego pełnomocnictwo upoważniające prof. dr. J. A. Ż. z Kancelarii Prawnej "A" w Ł. do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi i Dyrektorem Izby Celnej w Ł. oraz umowę o zarząd majątkiem o stałym stosunku zlecenia. Jednocześnie J. A. Ż. wywiódł, że jego uprawnienie do występowania w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w charakterze pełnomocnika strony wynika z art. 87 § 1 kodeksu postępowania cywilnego i z art. 33 kodeksu postępowania administracyjnego oraz z art. 35 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu dla złożenia "umocowania" J. A. Ż. załączył zwolnienie lekarskie. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia 9 lutego 2012 r. ponownie wezwano J. A. Ż. do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, uprawnienia do występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika strony, pouczając przy tym, że pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie ze skargi na decyzję określająca opłatę paliwową mogą być, stosownie do treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jedynie: adwokat, radca prawny, doradca podatkowy, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. W przypadku zaś przedsiębiorcy nieposiadającego osobowości prawnej pełnomocnikiem tym może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Jednocześnie pouczono J. A. Ż., że brak wykazania przez niego w wyżej wskazanym terminie, że jest jednym z powyższych podmiotów uprawnionych do reprezentacji skarżącego w niniejszym postępowaniu skutkował będzie wezwaniem skarżącego Ł. D. do osobistego podpisania skargi celem zapewnienia mu prawa do sądu w niniejszej sprawie. Zarządzenie to doręczono J. A. Ż. w dniu [...] r. Zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia 7 marca 2012 r., z uwagi na fakt niewykonania przez J. A. Ż. powyższego zarządzenia z dnia 9 lutego 2012 r., wezwano skarżącego –Ł. D. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej osobiste podpisanie - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tej kwestii doręczono skarżącemu w dniu 12 marca 2012 r. Mimo upływu terminu, skarżący nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie wyjaśnić należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi wniesionej do sądu administracyjnego poprzedza sprawdzanie jej wymagań formalnych. Wymagania te określa art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga, poza wymogami przeznaczonymi jedynie dla niej w postaci obowiązku wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenia organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, a także określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego, powinna także czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi zaś, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zostały wskazane w art. 46 p.p.s.a. W szczególności, stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo procesowe, w tym także skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast w świetle art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie opłaty paliwowej za marzec 2006 roku w imieniu Ł. D. wniósł doradca J. A. Ż., opatrując ją własnym podpisem. Z tego względu w pierwszej kolejności wezwano wnoszącego skargę do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, uprawnienia do występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika strony, zgodnie z art. 35 p.p.s.a. Jednakże J. A. Ż. nie wykazał, że jest jednym z podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. uprawnionym do występowania w niniejszej sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego. W żadnej bowiem mierze umocowanie do działania przed sądem administracyjnym w niniejszej sprawie nie wynika z nadesłanych przez niego dokumentów, a w szczególności z przedstawionej umowy o zarząd majątkiem o stałym stosunku zlecenia. W tej sytuacji, wobec faktu wniesienia skargi w imieniu skarżącego przez osobę nieuprawnioną do występowania w charakterze pełnomocnika, Sąd celem zachowania prawa strony do sądu wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej osobiste podpisanie - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Kierując do skarżącego powyższe wezwanie Sąd podzielił przy tym w pełni stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 17 czerwca 2005 r., sygn. akt I FSK 20/05 (Lex nr 173359), w świetle którego "brak jest podstaw do odrzucenia skargi z uwagi na wadliwe pełnomocnictwo osoby, która ją sporządziła w imieniu skarżącego, gdyż w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji (a do końca 2003 r. także przed NSA) nie ma wymogu sporządzania skargi przez zawodowego pełnomocnika. Dlatego skargę podpisaną w imieniu skarżącego przez osobę, która nie może go reprezentować, można odrzucić dopiero wówczas, gdy nie zatwierdzi tej czynności swoim podpisem skarżący, po prawidłowym wezwaniu go do takiego działania (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270)". Jednakże pomimo doręczenia w dniu 12 marca 2012 r. wezwania w powyższej kwestii, skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi, nie podpisał także skargi, a tym samym nie uzupełnił braku formalnego skargi, do którego usunięcia był wezwany. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W świetle powołanego przepisu nieuzpełnienie przez skarżącego wyżej wskazanego braku formalnego skargi skutkuje zatem jej odrzuceniem. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. P.Z-C.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło