I SA/Łd 869/13

Dnia 28 maja 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 roku. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2006 roku p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu 21 czerwca 2013 roku "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą podatniczce kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2006 roku. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z 15 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z 28 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A sp. z o.o. z siedzibą w Z. z powodu uiszczenia po upływie terminu wpisu od wniesionej skargi. Po uprawomocnieniu się powyższego rozstrzygnięcia spółka wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Powyższy wniosek zarządzeniem referendarza sądowego z 9 maja 2014 roku został pozostawiony bez rozpoznania wobec nienadesłania przez skarżącą wypełnionego formularza PPPr. W dniu 20 maja 2014 roku do sądu wpłynął formularz PPPr z kolejnym wnioskiem spółki o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek skarżącej uznać należy za niedopuszczalny. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. A contrario wniosek taki nie może być złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania, chyba, że strona zainicjuje jednocześnie nowe postępowanie, które miałoby doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (tj. postępowanie nadzwyczajne). Prawomocność orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie oznacza bowiem, że brak jest możliwość jego zaskarżenia w zwyczajnym trybie odwoławczym (skarga kasacyjna, zażalenie) - prawomocność formalna - art. 168 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r. II FZ 718/06, z dnia 4 lipca 2006r. II OZ 684/06, z dnia 21 maja 2009 r. I OZ 514/09, z dnia 4 września 2012 r. I OZ 585/12 dostępny w bazie CBOIS http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Postępowanie dotyczące przyznania prawa pomocy ma charakter incydentalny, a zatem ma ono rację bytu dopóty, dopóki postępowanie główne nie zostanie prawomocnie zakończone. W sytuacji gdy postępowanie sądowoadministracyjne zostało prawomocnie zakończone kwestia prawa pomocy staje się bezprzedmiotowa (por. postanowienie WSA w Łodzi z 7 kwietnia 2011 r. I SA/Łd 1348/10). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że postanowieniem z 28 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą podatniczce kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2006 roku. Postanowienie to jest prawomocne od dnia 20 marca 2014 roku (art. 169 p.p.s.a.), i nie toczy się żadne postępowanie, które może doprowadzić do wzruszenia jego prawomocności. Wobec powyższego obecny wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu - art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji. ak