I SA/Łd 905/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.) Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. przy udziale --- sprawy ze skargi G. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. nr [...] z dnia [...] r. określającą G. L. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. w wysokości 651 zł. W uzasadnieniu tej decyzji podniósł, iż w wyniku kontroli podatkowej organ pierwszej instancji stwierdził, że usługi jubilerskie wykonywane przez podatnika nie są objęte zwolnieniem z podatku VAT. Wyjaśnił nadto, że G. L. prowadzi działalność gospodarczą na podstawie koncesji nr [...] wydanej w dniu [...] r. przez Ministerstwo Rynku Wewnętrznego, zezwalającej na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie przetwórstwa i obrotu metalami szlachetnymi i kamieniami szlachetnymi, w tym skup od ludności i sprzedaż komisowa, z wyjątkiem przetwórstwa metali szlachetnych na wyroby dentystyczne, produkcji i obrotu farbami zawierającymi metale szlachetne, produkcji i obrotu lutami metali szlachetnych, a także przetwórstwa srebra na biżuterię oraz obrotu biżuterią srebrną. Z przedstawionego przez podatnika zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nr [...] z dnia [...] r., wydanego przez Prezydenta Miasta Ł. wynika, iż w przedmiot wykonywanej działalności gospodarczej oznaczony jest symbolem 32,12.2 - Produkcja wyrobów jubilerskich podobnych, z zaświadczenia o numerze REGON wynika, iż rodzaj przeważającej przez podatnika działalności to produkcja artykułów jubilerskich i podobnych gdzie indziej niesklasyfikowana. Powołując przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o VAT", organ wywiódł, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei w myśli art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z opodatkowania podatkiem od towarów i usług ustawodawca wyłączył, jak wywodził organ odwoławczy, pewne kategorie podmiotów (zwolnienie podmiotowe) oraz pewne kategorie sytuacji faktycznych (zwolnienie przedmiotowe). W myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Stosownie do art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień, o których mowa w ust. 1 nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla których podatnikiem jest ich nabywca oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie. Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do tego, czy G. L. miał prawo do korzystania ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., słuszne jest stanowisko organu pierwszej instancji, że strona nie może być uznana za podatnika VAT zwolnionego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień tych nie stosuje się do podatników świadczących m.in. usługi jubilerskie. Dokumentacja zgromadzona w toku postępowania podatkowego oraz złożone przez stronę zeznania, wskazują jednoznacznie, że podatnik wykonywał usługi jubilerskie. Świadczy o tym m.in. wydana koncesja na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie przetwórstwa i obrotu metalami szlachetnymi i kamieniami szlachetnymi, w tym skup od ludności i sprzedaż komisowa. Ponadto, zaświadczenie o numerze REGON, w którym określono rodzaj przeważającej działalności – Produkcja artykułów jubilerskich i podobnych gdzie indziej niesklasyfikowana, co potwierdza również wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Organ wskazał na zeznania strony złożone do protokołu w dniu 1 grudnia 2008 r., z których wynika że G. L. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie złotnictwa-jubilerstwa dla ludności, polegającą na renowacji biżuterii złotej i oprawie kamieni. W dniu 5 grudnia 2008 r. strona wskazała ponadto, że zajmuje się naprawą biżuterii ze złota i srebra, przeróbką biżuterii wyłącznie ze złota, nie zajmuje się natomiast produkcją wyrobów z metali szlachetnych, lub z udziałem tych metali, a wykonuje wyłącznie usługi jubilerskie (przeróbka polega na tym, że klient przynosi złoty złom, z którego na zamówienie klienta strona wytwarza nową biżuterię, zaś naprawa polega na tym, że klient przynosi uszkodzoną biżuterię, np. zerwany łańcuszek). Zdaniem organu, usługi złotnicze są tożsame z usługami jubilerskimi. Ustawa o VAT nie zawiera definicji usług jubilerskich, jednakże w myśl art. 2 ust. 6 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które wymienione są w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty; Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych. Rozporządzenie w sprawie PKWiU wydane na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, nie zawiera definicji usług złotniczych ani usług jubilerskich. W powyższym rozporządzeniu znajduje się grupa dotycząca m.in. wyrobów jubilerskich i podobnych, gdzie indziej nie sklasyfikowana - PKWiU 36.22. Podklasa ta obejmuje m.in. produkcję biżuterii z metali szlachetnych lub metali nieszlachetnych; produkcję wyrobów złotniczych z metali szlachetnych lub innych metali platerowanych metalami szlachetnymi. Z powyższego wynika, zdaniem organu odwoławczego, że w grupie PKWiU - produkcja wyrobów jubilerskich wymienione zostały usługi związane z wyrobami złotniczymi z metali szlachetnych oraz ze sztuczną biżuterią, co oznacza, że usługi złotnicze stanowią jeden z elementów usług jubilerskich. Powyższe czynności zostały wymienione tylko w przykładowy sposób, a pojęcie usług jubilerskich jest rozumiane szeroko i obejmuje wszystkie usługi związane z wyrobami złotniczymi. Organ odwoławczy dodał, że Urząd Statystyczny wydając podatnikowi zaświadczenie o numerze REGON wskazał rodzaj prowadzonej działalności według EKD 3622 - produkcja artykułów jubilerskich i podobnych gdzie indziej niesklasyfikowana, w której zawarta jest m.in. produkcja wyrobów złotniczych. Zdaniem organu, z zeznań złożonych przez podatnika wynika, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza mieści się w pojęciu usług jubilerskich. Strona wskazała bowiem, że wykonuje m.in. usługi polegające na oprawie kamieni oraz wytwarzaniu na zamówienie nowej biżuterii ze złomu przyniesionego przez klienta. W tej sytuacji organ uznał, że bezzasadne jest stanowisko strony dotyczące zwolnienia z opodatkowania usług złotniczych, gdyż słowo "złotnictwo" nie występuje ani w wydanej koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej, ani w zaświadczeniu REGON, ani we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. Ponadto, w ocenie organu, pojęcia "jubilerstwo" i "złotnictwo" należy uznać za tożsame. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego "jubilerstwo" jest to rzemiosło zajmujące się wyrobem biżuterii i przedmiotów ozdobnych z metali szlachetnych i drogich kamieni, natomiast "złotnictwo" to rzemiosło zajmujące się wyrobem przedmiotów ze złota, srebra platyny, kamieni szlachetnych. Wobec powyższego organ uznał, że strona świadczyła usługi, które nie podlegają zwolnieniu przedmiotowemu, co powoduje, że z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym powinna była złożyć zgłoszenie rejestracyjne w celu rejestracji dla potrzeb podatku VAT. Na mocy art. 109 ust. 3 ustawy o VAT podatnik zobowiązany był prowadzić ewidencję zakupu i sprzedaży VAT zawierającą kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego, kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu, inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej oraz zgodnie z art. 99 ust. 1 i art. 103 ust. 1 ustawy o VAT podatnik był zobowiązany do składania deklaracji VAT-7 za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Strona nie wypełniła tego obowiązku, co obliguje organ podatkowy do określenia powstałego zobowiązania podatkowego stosownie do art. 21 § 1 i 3 Ordynacji podatkowej. W skardze na tą decyzję G. L. odwołał się do swoich wyjaśnień złożonych w piśmie z dnia 27 kwietnia 2009 r. skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. oraz w piśmie z dnia 19 czerwca 2009 r. skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Skarżący stwierdził, że wykonuje tylko swój wyuczony zawód i rzemiosło, którym są usługi złotnicze. Natomiast dokumenty, na które wskazują organy ujmują w najszerszym stopniu dopuszczalną działalność gospodarczą. Nie oznacza to jednak, że skarżący wykonuje wszystko na co pozwalają wymienione dokumenty. Skarżący zgodził się z organami, że usługi złotnicze są tożsame z usługami jubilerskimi, jednakże, w jego ocenie, usługi te nie są takie same i dlatego są usługi jubilerskie i są usługi złotnicze. Zdaniem skarżącego, w ustawie o VAT ustawodawca precyzyjnie określił usługi jubilerskie, od których należy płacić podatek VAT. Tym samym oddzielił usługi jubilerskie od usług złotniczych. Skarżący stwierdził, że od początku prowadzenia działalności gospodarczej tj. od 1 maja 1990 r., wykonywał i wykonuje tylko usługi złotnicze. Podniósł ponadto, że przez cały okres prowadzenia działalności gospodarczej nie otrzymał żadnego upomnienia – wezwania z Urzędu Skarbowego w K. o niewywiązywaniu się z obowiązku płacenia zobowiązań podatkowych czy opóźnianiu w płaceniu podatku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić ją, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 ppsa, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ppsa, skarga zgodnie z art. 151 ppsa podlega oddaleniu. Kontrolując zaskarżoną decyzję w tak zakreślonej kognicji, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, w sprawie nie doszło bowiem do naruszenia stanowiących podstawę prawną tej decyzji przepisów prawa materialnego, tj. przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535), zwanej dalej ustawą o VAT, oraz prawa procesowego, tj. przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej oraz O.p. Istota sporu w niniejszej sprawie między stronami sprowadza się do dwu kwestii, a mianowicie, czy świadczone przez skarżącego usługi, polegające, jak wynika z zeznań strony, na renowacji biżuterii złotej i oprawie kamieni, naprawie biżuterii ze złota i srebra, przeróbce biżuterii wyłącznie ze złota, podlegały na gruncie ustawy o VAT w 2005r. zwolnieniu od podatku od towaru i usług oraz czy mieszczą się one w pojęciu "jubilerstwo" czy też może "złotnictwo". Rozstrzygnięcie tego sporu wymaga przytoczenia regulacji prawnej w tym zakresie. Stosownie do art. 5 ust. 1 pakt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 43 pakt 1 ustawy o VAT zwalnia się od tego podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do tej ustawy. Zawarty w załączniku nr 4 wykaz usług zwolnionych od podatku zawiera z kolei zarówno symbol PKWiU usługi, jak i jej nazwę lub grupę usług. W myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Na podstawie art. 113 ust. 9 podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8. Zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż co do zasady kazde świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jest to konsekwencją zasady powszechności opodatkowania tym podatkiem. Od tej zasady ustawodawca wprowadza jednak nieliczne wyjątki. A mianowicie podatkowi temu nie podlegają po pierwsze usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy o VAT (zwolnienie przedmiotowe), po drugie podatnicy, u których w poprzednim roku podatkowym wartość sprzedaży nie przekroczy równowartości 10.000 euro (zwolnienie podmiotowe). Zwolnienie podmiotowe nie ma zastosowania jednakże, jeśli przedmiotem usług są dostawy i usługi wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, w tym wymienione w pakt 2 tego przepisu usługi prawnicze oraz w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy świadczone przez skarżącego usługi, pomijając w tym miejscu ich charakter, nie zostały wymienione w zawartym w załączniku nr 4 do ustawy VAT katalogu usług zwolnionych z VAT. Analiza tego załącznika prowadzi wszak do wniosku, iż w żadnej z pozycji ustawodawca nie wymienił ani usług jubilerskich, ani usług złotniczych. To zaś oznacza, iż w sprawie nie mogło mieć miejsca zwolnienie przedmiotowe od VAT. Zasadnie więc organy rozważyły możliwość zastosowania w niniejszej sprawie zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Na gruncie tego przepisu skarżący podlegałby zwolnieniu od tego podatku, o ile zostałyby spełnione dwa warunki, a mianowicie w roku 2004r., jako roku poprzednim do badanego roku, wartość sprzedaży nie przekroczyłaby równowartości 10.000 euro oraz świadczone przez niego usługi nie mieściłyby się w zakresie usług jubilerskich. Niezależnie od wielkości sprzedaży, podatnik nie podlega zwolnieniu podmiotowemu, jeśli świadczy usługi wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Spośród tych warunków sporny w niniejszej sprawie jest drugi, a mianowicie czy opisane na wstępie rozważań sądowych usługi odpowiadają pojęciu "usługi jubilerskie", jak twierdzi organ odwoławczy, czy tez jako "usługi złotnicze", jak twierdzi skarżący, nie mieszczą się w tym pojęciu. Nie budzi wątpliwości, iż pojęcie to nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT, zaś obowiązująca w badanym okresie klasyfikacja kowarów i usług, do której w załączniku nr 4 odwoływała się ustawa o VAT, stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), Dz. U. Nr 89, poz. 844, zwanego dalej jako "załącznik PKWiU", wyroby jubilerskie oraz ich części zamieściła w Podsekcji DN, obejmującej produkty wytworzone, gdzie indziej niesklasyfikowane, dział 36 meble; wyroby pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane. Dział ten obejmuje m. in. wyroby jubilerskie i podobne, oznaczone symbolem PKWiU 36.2. W jego skład wchodzą m. in. wyroby jubilerskie oraz ich części; wyroby jubilerskie ze złota lub srebra oraz ich części (PKWiU 36.22.13), a także usługi związane z przeróbką kamieni szlachetnych i wyrobów jubilerskich (PKWiU 36.22.20, 36.22.20-00.00). W uwagach dodatkowych wskazano tu m. in., że określenie "biżuteria" oznacza wszelkie małe przedmioty zdobiące ludzi (klejnoty lub nie), np. pierścionki, bransolety, naszyjniki, brosze, łańcuszki do zegarków, wisiorki, szpilki do krawatów, spinki do mankietów, spinki do kołnierzyków, dewocjonalia lub medaliony i medale nieobjęte pozycją 36.21. W potocznym rozumieniu pojęcie "jubiler" rozumiane jest jako rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze szlachetnych metali i drogich kamieni, a także osoba zajmująca się sprzedażą i oceną wyrobów złotniczych, a "jubilerstwo" jako rzemiosło jubilerskie czy rzemiosło artystyczne związane z obróbką kamieni szlachetnych i wyrobem biżuterii. Natomiast "złotnictwo" to rzemiosło artystyczne zajmujące się wyrobem ozdobnych przedmiotów ze złota, srebra, platyny, kamieni szlachetnych i innych cennych kruszców (Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka, PWN, Warszawa 1998, t. I, s. 795 i. t. III, s. 966 oraz Uniwersalny słownik języka polskiego, PWN, s. 203 i 695). Podnieść też należy, iż termin "jubilerstwo" jest współczesnym określeniem terminu "złotnictwo", które w starożytności obejmowało głównie wytwarzanie luksusowych przedmiotów codziennego użytku (świeczniki, srebrne zastawy, szkatułki, wazony, figurki), różnego typu ozdób (diademy, naszyjniki, brosze, klamry, naramienniki, pierścienie), oraz przedmiotów służących kultowi religijnemu (złote lub srebrne relikwiarze, monstrancje, kielichy, puszki, pateny), o szerszym jednakże zakresie, bo obejmującym także przeróbki i naprawy biżuterii. Zasadnie więc organ, odwołując się do wykładni językowej pojęcia "jubiler" i "złotnictwo" oraz PKWiU, przyjął w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż usługi złotnicze stanowią element szerszego pojęcia usługi jubilerskie, choć w tej kwestii organ nie był konsekwentny, skoro w innym miejscu tego uzasadnienia stwierdził, iż są to tożsame pojęcia. Okoliczność ta nie ma jednakże istotnego wpływu na wynik sprawy, ustawodawca wyłączył bowiem ze zwolnienia od VAT usługi jubilerskie, a te są szersze niz usługi złotnicze. O wykonywaniu przez skarżącego usług jubilerskich - złotniczych, odpowiadających przytoczonej definicji słownikowej, świadczą przede wszystkim zeznania samej strony złożone do protokołu w dniach 1 i 5 grudnia 2008r., gdzie G. L. stwierdził, iż prowadzi działalność gospodarczą w zakresie złotnictwa - jubilerstwa dla ludności, polegającą na renowacji biżuterii złotej i oprawie kamieni, dokonuje napraw biżuterii ze złota i srebra oraz przeróbek biżuterii ze złota. Potwierdza to również zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON, w którym określono rodzaj przeważającej działalności strony jako produkcję artykułów jubilerskich i podobnych gdzie indziej niesklasyfikowaną (PKD 3622Z). Z koncesji na prowadzenie gospodarczej z dnia [...] r. wynika ponadto, że skarżący otrzymał zezwolenie na przetwórstwo i obrót metalami szlachetnymi i kamieniami szlachetnymi, w tym skup od ludności i sprzedaż komisową. Podkreślić należy również, że Dział 36 załącznika PKWiU, zawierający m. in. wyroby jubilerskie i podobne, oznaczone symbolem PKWiU 36.2, obejmuje wyroby jubilerskie oraz ich części; wyroby jubilerskie ze złota lub srebra oraz ich części (PKWiU 36.22.13), a także usługi związane z przeróbką kamieni szlachetnych i wyrobów jubilerskich (PKWiU 36.22.20, 36.22.20-00.00). Dział ten zawiera zatem w swym zakresie zarówno produkcję, jak i przeróbki oraz naprawy biżuterii zdefiniowanej w uwagach dodatkowych. To ze skarżący faktycznie, jak twierdzi, zawęził zakres świadczonych usług wyłącznie do złotnictwa, pomimo szerszego zakresu posiadanej koncesji, nie oznacza, iż usługi te nie mieszczą się w pojęciu "jubilerstwa". Zasadnie więc działalność skarżącego polegającą na wykonywaniu takich usług organy zakwalifikowały do świadczenia usług jubilerskich wyłączonych ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Zarzut skarżącego dotyczący braku wcześniejszych sygnałów od organów podatkowych co do konieczności uiszczania VAT nie zasługuje na uwzględnienie, opodatkowanie VAT odbywa się bowiem na zasadzie samoobliczania, co oznacza, iż przepisy ustawy o VAT nakładają na podatników obowiązek samodzielnego składania deklaracji podatkowych (art. 99 ust. 1 ustawy o VAT) oraz obliczania i wpłacania podatku (art. 103 ust. 1 ustawy o VAT), bez przypominania im o tym przez organy podatkowe. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji. Sz.Ch.