I SA/Łd 91/09

Dnia 7 sierpnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.) Sędzia WSA Ewa Cisowska Sakrajda Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2009 roku na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia w podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego za maj - czerwiec 2004 r.. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz A spółki z o.o. kwotę 2800 zł (dwa tysiące osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia. I SA/Łd 91/09 UZASADNIENIE Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] określającej spółce z o.o. "A" z siedzibą w Ł. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z maj i czerwiec 2004 r. Stwierdzone decyzją organu l instancji nieprawidłowości stały się podstawą do wydania decyzji ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe. W decyzji z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. ustalił na podstawie art. 109 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., nr 54, poz 535 ze zm.) dodatkowe zobowiązanie podatkowe. W wyniku złożonego odwołania decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze strona skarżąca postawiła zarzut naruszenia art. 121, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i bezpodstawne przypisanie Spółce skutki prawno-podatkowych na gruncie niepełnego materiału dowodowego. Ponadto podniesiono, że organy podatkowe nie uzasadniły w sposób wyczerpujący, że prace udokumentowane spornymi fakturami nie miały miejsca, co w konsekwencji spowodowało naruszenie art. 210 § 1 pkt 4 i 6 ww. ustawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) - zwanej w dalszej części "p.p.s.a", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145§ 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Przechodząc do merytorycznej kontroli zgodności z prawem, należy wskazać, iż decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł., którą podtrzymując jej argumentację utrzymał w mocy zaskarżoną do Sądu Dyrektor Izby Skarbowej została między innymi wydana na podstawie art. 109 ust. 5 i 6 ustawy. o podatku od towarów i usług. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z [...]utrzymujące w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj i czerwiec 2004 r. została uchylona wyrokiem z [...] (sygn. akt [...]). Kluczowa dla niniejszej sprawy jest konstatacja, iż decyzja określająca kwotę zobowiązania stanowi zawsze niezbędną materialnoprawną przesłankę ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, ponieważ jej treść warunkuje również ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż Sąd uchylając decyzję dotyczącą określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług zobligowany był uchylić decyzję dotyczącą dodatkowego zobowiązania podatkowego ponieważ decyzja ta jest następstwem decyzji określającej zobowiązanie podatkowe. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy wydając decyzję w zakresie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT uwzględni decyzję zapadłą po ponownym przeprowadzeniu postępowania w zakresie określenia spółce z o.o. "A" z siedzibą w Ł. zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z maj i czerwiec 2004 r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. , na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b), art. 200 i 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. TF