I SA/Łd 927/12
PostanowienieWSA w Łodzi2013-01-28
Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona przez stronę postępowania, która nie jest adwokatem, radcą prawnym ani doradcą podatkowym (w sprawach podatkowych i celnych), jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga kasacyjna wniesiona przez stronę, która nie jest adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym (w sprawach podatkowych i celnych), jest niedopuszczalna z powodu niespełnienia wymogów formalnych określonych w art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 PPSA. Taki brak jest nieusuwalny i skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 178 PPSA.Stan faktyczny
Strona G. S. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który oddalił jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2012. Skarżący zarzucił wyrokowi naruszenie kompetencji Sejmu, opieranie się na domysłach i przesłankach pośrednich. Skarga kasacyjna została podpisana przez samego skarżącego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 28 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej G. S. w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2012 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.
I SA/Łd 927/12
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 27 grudnia 2012 r. wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący – G. S. zaskarżył wyrok z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 927/12, którym oddalona została skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2012 r.
Skarżący stwierdził, że zakwestionowany wyrok opiera się na interpretacji przepisów, czyli wkracza w kompetencje Sejmu. Ponadto rozstrzygnięcie bazuje na domysłach i przesłankach pośrednich, niedopuszczalnych w państwie prawa. Skarga kasacyjny została podpisana przez Skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270; dalej: "p.p.s.a."). Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami – także przez doradcę podatkowego (art. 175 § 1 i § 3 pkt 1).
Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.).
Skarga kasacyjna podlega zbadaniu pod kątem spełnienia wymogów formalnych.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten wymienia trzy rodzaje przyczyn uzasadniających odrzucenie skargi kasacyjnej, to jest: wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia, nieuzupełnienie braków w wyznaczonym terminie, niedopuszczalność skargi kasacyjnej. Niedopuszczalną jest między innymi skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a.
Skarżącemu – obecnemu przy ogłoszeniu wyroku, udzielono wskazówek co do sposobu i terminów wniesienia skargi kasacyjnej, stosownie do art. 140 § 1 p.p.s.a. Mimo tego pouczenia Skarżący wniósł skargę nie zachowując wymogów określonych w art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a.
Sporządzenie skargi przez osobę niebędącą adwokatem, radcą prawnym ani innym upoważnionym do tego podmiotem, stanowi nieusuwalny brak prowadzący do jej odrzucenia (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05 opubl. ONSAiWSA 2005/5/98, postanowienie NSA z dnia 17 marca 2011 r. II FSK 2344/10, LEX nr 992286).
Wobec powyższego Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 178 p.p.s.a.
A.Ke.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło