I SA/Łd 932/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. i odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokat A. M., prowadzącej kancelarię adwokacką w Ł., przy ul. A. 111 lok. 5, kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych plus należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Wyrokiem z 10 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. i odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku. Z zachowaniem ustawowego terminu skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia i jego doręczenie wraz z odpisem wyroku, a nadto o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 17 lutego 2014 r. referendarz sądowy przyznał stronie prawo pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od ewentualnej skargi kasacyjnej i ustanowienie adwokata oraz oddalił wniosek w pozostałym zakresie. W dniu 17 marca 2015 r. pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) ustanowiony dla strony postępowania adwokat z urzędu otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jednocześnie § 20 cyt. rozporządzenia obliguje pełnomocnika do zawarcia we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W niniejszej sprawie pełnomocnik ustanowiony został po wydaniu wyroku, po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji. Skoro zatem ten sam adwokat nie występował w obu instancjach, i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, to w świetle cytowanego § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej (por. postanowienie NSA: z 16 kwietnia 2008 r., I OZ 262/08; z 21 października 2008 r., II OZ 1085/08; z 22 września 2009 r., I FZ 355/09, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/) Stawkę minimalną określa w niniejszej sprawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 3 powołanego rozporządzenia. Należne wynagrodzenie pełnomocnika wynosi zatem 450 zł. Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia tak wyliczona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3, § 6 pkt 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., postanowił jak w sentencji. AKE.