I SA/Łd 939/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP:[...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej za 2008 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej za 2008 r. w wysokości 269.827 zł. W skardze pełnomocnik podatnika zamieścił między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik odwołał się do argumentów powołanych w analogicznym wniosku, złożonym w równolegle toczącej się sprawie I SA/Łd 1150/16, w której przedmiotem zaskarżenia była decyzja określająca stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres sierpień –listopad 2008 r. W sprawie tej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 5 maja 2017 r. I FZ 74/17, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik podkreślił, że sytuacja ekonomiczna i biznesowa skarżącej nie uległa zasadniczym zmianom w stosunku do stanu opisanego we wniosku złożonym w ww. sprawie I SA/Łd 1150/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Sąd zatem może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: CBOSA). Rozpatrywany wniosek zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie z urzędu wiadome jest sądowi, że w równolegle toczącej się sprawie I SA/Łd 1150/16, skarżąca – uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – przedstawiła dokładne dane o aktualnych przedsięwzięciach gospodarczych, odniosła to do swoich przychodów oraz zagrożeń jakie niesie za sobą wykonanie zaskarżonej decyzji. Twierdzenia jej zostały poparte bogatym materiałem źródłowym. Wynika z niego w szczególności, że Prezes Urzędu Regulacji Energetyki udzielił jej promesy koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnych źródeł energii w trzech elektrowniach fotowoltaicznych. Wartość szacunkowa całej inwestycji wynosi 15.744.243,30 zł. Strona, aby spełnić wymagania z promesy, musi zakończyć prace budowlane w pozostałym jej okresie do upływu ważności promesy. Tym samym prace będą musiały być wykonane szybko. Z załączonych przez stronę dokumentów wynikało, że podjęła aktywne działania mające na celu wykonanie tych inwestycji. Ubiega się zatem o przyznanie dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na realizację elektrowni [...] oraz wystąpiła z wnioskiem o pozwolenie na budowę tej elektrowni. Inwestycje te aktualnie są w realizacji, więc nie przynoszą dochodu. Biorąc pod uwagę wysokość należności dochodzonej w zaskarżonej decyzji (niemal 270 tys. zł), a także zobowiązanie podatkowe strony w podatku od towarów i usług za 2008 r. (300 tys. zł) oraz odsetki od obu tych należności, przyjąć należy, że skarżąca należycie zobrazowała, iż ewentualna egzekucja może doprowadzić do skutków przez nią opisanych, czyli wyrządzenia znacznej szkody w postaci uniemożliwienia realizacji wdrożonych już zamierzeń gospodarczych. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Ake.