I SA/Łd 94/25

Dnia 29 kwietnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym skargi A. Spółki z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 10 grudnia 2024 roku, nr 1001-IOV-3.4103.38.2024.13.U29.MP w przedmiocie podatku od towarów i usług z poszczególne miesiące 2019 roku postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej A. Spółce z o.o. z siedzibą w S. z Funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 2000 (dwa tysiące) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 14 marca 2025 roku, pod pozycją 905. A. Sp. z o.o. z siedziba w S. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 11 grudnia 2024 roku, określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2019 r., a także nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za 2019 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za niektóre miesiące 2019 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z dnia 21 lutego 2025 r., na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535) oraz art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej p.p.s.a., określono wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie na kwotę 2000 złotych (k.1) i wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi we wskazanej kwocie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k.2 i k.22). Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu strona skarżąca odebrała w dniu 5 marca 2025 r., natomiast uiściła wymaganą kwotę w dniu 13 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku wzywa się wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu. Z powołanej konstrukcji prawnej wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu (por. np. postanowienia NSA z dnia 18 marca 2025 r., sygn. akt III FZ 130/25, z dnia 13 marca 2025 r., sygn. akt II OZ 321/25, z dnia 18 grudnia 2024 r., sygn. akt III OZ 553/24, z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt III OW 66/24, z dnia 18 grudnia 2023 r., sygn. akt I FZ 251/23 - wszystkie powoływane orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia. nsa.gov.pl). W analizowanej sprawie bezspornym jest fakt, że stosowne wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, zostało przesłane na wskazany przez stronę skarżącą adres do doręczeń (ul. [...], [...-...] K.) i skutecznie doręczone w dniu 5 marca 2025 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, znajdujące się w aktach sprawy. Termin wyznaczony do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 12 marca 2025 r., natomiast skarżąca uiściła wpis sądowy jeden dzień później, tj. w dniu 13 marca 2025 r., a więc po upływie terminu przewidzianego dla wykonania tej czynności. Uzupełnienie braku fiskalnego skargi po terminie nie mogło zatem skutkować rozstrzygnięciem innym, niż odrzucenie skargi. Stronie skarżącej upływał bowiem termin do skutecznego uiszczenia wymaganego wpisu w dniu 12 marca 2025 r. i był to termin ustawowy, który nie ulega wydłużeniu, ani skróceniu na wniosek strony. Uiszczenie wpisu po wyznaczonym terminie jest natomiast równoznaczne z jego nieuiszczeniem (por. np. postanowienie NSA z dnia 19 września 2023 r., sygn. akt II GZ 331/23). Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania w zakreślonym do tego terminie, strona skarżąca nie zadośćuczyniła wymaganemu obowiązkowi i w związku z tym, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kwoty wpisu, zawarte w pkt 2 sentencji niniejszego rozstrzygnięcia, Sąd wydał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. db