I SA/Łd 988/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. Jarzębowski, Sędziowie NSA P. Janicki (spr.), J. Brolik, Protokolant T. Naraziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi A Spółka jawna J. R., J. R., W. T. Zakład Pracy Chronionej z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu części zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2003 r. oddala skargę Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – B. z dnia [...] odmawiającą stronie skarżącej – A Spółce jawnej J. R., J. R., W. T. ZPChr z siedzibą w Ł. dokonania zwrotu części zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2003 r. w kwocie 42.730 zł. Organy podatkowe ustaliły, że skarżąca spółka w dniu 23 grudnia 2003r. złożyła deklarację VAT 7 za listopad 2003r. ze wskazaną do wpłaty kwotą w wysokości 61. 943 zł. Wraz z deklaracją strona złożyła wniosek o zwrot podatku od towarów i usług, z uwagi na prowadzenie zakładu pracy chronionej, i wynikające z art. 14 a ustawy o podatku od towarów i usług prawo do zwrotu wpłaconej kwoty podatku w preferencyjnym terminie. Ustalono, że spółka złożyła polecenie przelewu w prowadzącym jej rachunek B Banku, w dniu 19 grudnia 2003r., jednak z uwagi na błąd polecenie to zostało odrzucone. Rachunek skarżącej spółki nie został obciążony w tym dniu, a o odrzuceniu przelewu spółka została poinformowana zgodnie ze standardową procedurą. Kwota należnego podatku została zapłacona przez spółkę w dniu 5 stycznia 2004r., wraz z należnymi odsetkami Zdaniem organów podatkowych warunkiem dokonania zwrotu podatku VAT, zgodnie z art. 14 a ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług jest zapłata przez podatnika kwoty wynikającej z deklaracji w ustawowym terminie. Spółka nie spełniła tego warunku, gdyż termin do złożenia deklaracji VAT za miesiąc listopada 2003r. oraz dokonania wpłaty upłynął w dniu 29 grudnia 2003r. Dokonując wpłaty w dniu 5 stycznia 2004r. spółka utraciła prawo do zwrotu części uiszczonego podatku w preferencyjnym terminie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca spółka powołując argumenty jak w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., zarzucając naruszenie przepisu art. 14 a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, art. 60 ustawy Ordynacja podatkowa, oraz art. 61 § 2 ustawy Kodeks Cywilny poprzez niewłaściwą ich interpretację. Zdaniem skarżącej, spełnione zostały przez nią wszystkie warunki uprawniające do zwrotu podatku. Polecenie przelewu podatku od towarów i usług za listopad 2003r. złożono w B Banku w dniu 19 grudnia 2003r. Pieniądze nie dotarły w ustawowym terminie na rachunek urzędu skarbowego, bez winy skarżącej spółki. Przelew odrzucony został z powodu nieprawidłowości w numerach obciążanego rachunku, która nastąpiła z uwagi na modernizację systemu bankowego i zmian związanych z przystosowywaniem kont do wymogów Unii Europejskiej. Ponadto wskazano, że organ nie wziął pod uwagę tego, że skarżąca spółka dowiedziała się o odrzuceniu przelewu po przerwie świątecznej, i niezwłocznie dokonany został przelew. Tym samym dokonane zostały wszystkie wymagane akty staranności. Ponadto spółka wskazała, że jest podmiotem zatrudniającym osoby niepełnosprawne, i środki finansowe uzyskane jako zwrot przeznacza na zakładowy fundusz aktywności. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie argumentując ja w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem sporu miedzy stronami jest w istocie odmienna interpretacja art. 14a ust.6 pkt1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50 ze zmianami). Zgodnie z wymienionym przepisem, w brzmieniu obowiązującym w dacie kwestionowanej czynności, prowadzący zakład pracy chronionej miał prawo do otrzymania całkowitego lub częściowego zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług w preferencyjnym terminie między innymi pod warunkiem: "dokonania w terminie ustawowym wpłaty kwoty podatku od towarów i usług wynikającej ze złożonej za ten miesiąc deklaracji podatkowej". Na podstawie art. 26 ust.1 cytowanej ustawy podatnicy byli obowiązani do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Oznacza to, że za dokonanie wpłaty w ustawowym terminie, o którym mowa w art. 14a ust.6 pkt1 należy uważać uiszczenie należnego podatku w terminie do dnia 25 miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. W rozpoznawanej sprawie, jak trafnie podniosły organy podatkowe termin do dokonania wpłaty podatku za listopad 2003r. uległ wydłużeniu, bowiem upływał nie z dniem 25 grudnia, lecz z dniem 29 grudnia 2003r. Skoro zatem, co nie może być kwestionowane, strona skarżąca nie wpłaciła podatku do upływu wymienionego 29 grudnia 2003r. to organy podatkowe trafnie wywiodły, że nie spełniła przedstawionego wyżej warunku uprawniającego do otrzymania żądanego zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług. Zachowanie wymienionego terminu było warunkiem niezbędnym dla otrzymania zwrotu przez prowadzącego zakład pracy chronionej, o czym świadczy choćby kategoryczne brzmienie cytowanego przepisu zamykające się w formule: "pod warunkiem dokonania w terminie ustawowym wpłaty kwoty podatku wynikającej z deklaracji". Regulacja powyższa nie znała wyjątków czy też możliwości odstąpienia od przestrzegania tego terminu lub uprawnienia do jego przywrócenia. W tej sytuacji stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, iż w zaistniałym stanie faktycznym skarżąca utraciła prawo do otrzymania zwrotu uiszczonego podatku jest zasadne. Odnosząc się zaś do zarzutów zawartych w skardze podnieść wypada, że powołany art. 61 par.2 kc nie ma zastosowania w sprawie, z uwagi na treść obowiązującego w prawie podatkowym art. 60 par.4-6 ordynacji podatkowej. Z kolei powoływanie się na treść art. 60 par.1 pkt 2 o.p. nie jest zasadne, bowiem przepis ten wyjaśnia wątpliwości co do momentu dokonania zapłaty w obrocie bezgotówkowym w sytuacji, gdy rachunek bankowy podatnika został obciążony na podstawie polecenia przelewu. W rozpoznawanej sprawie zaś przepis ten nie ma zastosowania gdyż rachunek bankowy skarżącej spółki nie został obciążony w dniu 19 grudnia 2003r. z powodu błędu po stronie skarżącej (błędne oznaczenie numeru rachunku) a polecenie przelewu, na które powołuje się strona zostało odrzucone przez bank prowadzący rachunek (k. 24 akt administracyjnych). Wreszcie zauważyć również należy, iż sąd administracyjny jest właściwy jedynie do badania legalności zaskarżonych aktów administracyjnych. Poza polem rozważań tego sądu pozostaje zatem intencji zamiaru czy ewentualnej winy podatnika w niedochowaniu terminu do wpłaty podatku. Prawo podatkowe ma charakter obiektywny zaś odpowiedzialność podatnika nie jest uzależniona od tego, czy dochowa należytej staranności w zakresie obowiązków wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.