I SA/Łd 993/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA, J. Antosik, Sędziowie NSA, P. Janicki, A. Cudak (spr.), Protokolant K. Brykalska-Stępień, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2004 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003 r oddala skargę Wójt Gminy B., decyzją z dnia [...] ustalił J. W. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego w kwocie 486,60 zł. Jest to jednocześnie kwota z tytułu podatku rolnego. Podstawą wymiaru podatku rolnego stanowi powierzchnia 6,0825 ha przeliczeniowych użytków rolnych. Podstawę wymiaru podatku leśnego stanowi powierzchnia 0,2000 ha. Kwota podatku leśnego została ustalona w wysokości 4,89 zł. Ulga z tytułu podatku leśnego wynosi 4,89 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu odwołania podatniczki, decyzją z dnia 9 czerwca 2003 r., utrzymało w mocy rozstrzygniecie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 czerwca 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000, nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) podstawą wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z danych tych wynika, że J. W. w wyniku zamiany gruntów w K. W. Sz. i H. została wpisana jako właścicielka nieruchomości o powierzchni 5,50 ha w skład, której wchodzą użytki rolne o powierzchni 5,30 ha i grunty oznaczone symbolem Ls – las w IV klasie bonitacyjnej gleby o powierzchni 0,20 ha. Skoro zatem w ewidencji gruntów znajdują się grunty oznaczone symbolem Ls, organ podatkowy prawidłowo przyjął, że są to grunty leśne i podlegają opodatkowaniu podatkiem leśnym. Powyższą decyzję zaskarżyła skargą do Sądu podatniczka J. W. Skarżąca zarzuciła, że przedmiotowa nieruchomość jest działką niezalesioną. Świadczy o tym treść aktu notarialnego z dnia 22 maja 1997 r. oraz z dnia 19 grudnia 1997 r. Zdaniem podatniczki Urząd Gminy dopisał do nakazu zapłaty powierzchnię lasu 0,20 ha, który to las nie istnieje. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Spór pomiędzy podatniczką a organem podatkowy dotyczy opodatkowania podatkiem leśnym. Zdaniem podatniczki, brak jest podstaw do wymiaru tego podatku, gdyż faktycznie nie ma lasu na gruncie, będącym jej własnością. Natomiast organy podatkowe, powołując się na treść ewidencji gruntów, z której wynika, że przedmiotem własności podatniczki jest działka leśna, ustaliły podatek leśny. W sporze tym niewątpliwie racje mają organy podatkowe. Zgodnie z obowiązującą od dnia 1 stycznia 2003 r. ustawą z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. Nr 200, poz. 1826) opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają określone w ustawie lasy, z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna. Jednocześnie ten akt prawny zawiera definicje ustawową lasu dla potrzeb tego podatku. Zgodnie z art. 1 ust. 2 lasem w rozumieniu ustawy są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy. Z kolei art. 3 tej ustawy określa, że podstawę opodatkowania podatkiem leśnym stanowi powierzchnia lasu, wyrażona w hektarach, wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Zatem ustawodawca jednoznacznie rozstrzygnął, że ocena charakteru danej działki oraz jej powierzchnia uzależnione są od danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Ta ewidencja jest wiążąca dla organów podatkowych. Podatniczka twierdzi, że nie jest właścicielką lasu. Dla poparcia tezy wskazuje na treść aktu notarialnego z dnia 19 grudnia 1997 r., z którego wynika, że w wyniku zamiany otrzymała na własność nie zabudowaną nieruchomość rolną o obszarze 5,5 ha. Z kolei w akcie notarialnym z dnia 22 maja 1997 r. zawarta jest wzmianka o danych z rejestru gruntów o rolnym charakterze przedmiotowych gruntów. Nie kwestionując prawdziwości twierdzeń skarżącej o braku zalesienia na spornych gruntach, trzeba jednak podkreślić, że w rejestrze gruntów, prowadzonym przez Starostę Powiatowego w S., widnieje wpis, że w skład działki nr 77, położonej w K. W. S. wchodzi między innymi obszar lasu o powierzchni 0,2000 ha. Ewidencja gruntów i budynków jest zaś urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym (art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - prawo geodezyjne i kartograficzne - Dz. U. Nr 30, poz. 163). Należy więc wskazać, że jeżeli skarżąca kwestionuje zawarte tam dane, powinna najpierw wystąpić o ich korektę, w trybie określonym w powołanym akcie prawnym (zob. wyrok NSA z dnia 12 stycznia 1994 r., III S.A. 911/94, OSS 1994, nr 4-5, poz. 164). Organy podatkowe bowiem nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów i wypowiadania się w przedmiocie charakteru poszczególnych gruntów (zob. wyrok NSA 29 grudnia 1993 r., III S.A. 747/93, ONSA 1994, nr 4, poz. 163). Dopiero zmiana danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków podatniczka miałaby podstawy wzruszyć ostateczną decyzję ustalającą podatek leśny. Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) oddalił skargę. ms