I SA/Łd 996/08

Dnia 12 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Tarno Asesor WSA Ewa Cisowska - Sakrajda Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi "A" spółki cywilnej A. F., E. J. – Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2006 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 160,- (sto sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Łd 996/08 UZASADNIENIE Decyzją z [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. z [...] ustalającą spółce cywilnej "A" A. F., E. J. dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień 2006 r. w wysokości 5 zł, za wrzesień 2006 r. w wysokości 14 zł i za październik 2006 r. w wysokości 16 zł. W uzasadnieniu powyższej decyzji wyjaśniono, iż Naczelnik Pierwszego Urzędu Ł. decyzjami z dnia [...] określił stronie kwoty nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za sierpień 2006r. w wysokości 1.099 zł, za wrzesień 2006r. w wysokości 1.576 zł oraz do zwrotu na rachunek bankowy za październik 2006r. w wysokości 2.113 zł. Wysokość nadwyżek podatku naliczonego nad należnym uległa zmniejszeniu o kwoty: 17 zł za sierpień 2006r., 47 zł za wrzesień 2006r. i 52 zł za październik 2006r. w stosunku do nadwyżek podatku naliczonego nad należnym wykazanych przez Spółkę w deklaracjach VAT-7 za te miesiące. W związku z powyższym - działając na podstawie art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, póz. 535 ze zm.) - organ pierwszej instancji decyzją z 28 czerwca 2007r. ustalił stronie dodatkowe zobowiązanie podatkowe w tym podatku za sierpień, wrzesień i październik 2006 r. Dalej stwierdzono, iż dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług ma charakter subsydiarny (pomocniczy) względem "głównego" zobowiązania podatkowego. Jest zobowiązaniem akcesoryjnym, wobec zobowiązania podstawowego w tym podatku W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Strona zarzuciła decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] naruszenie: art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa; art. 199a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa oraz art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług w związku z art. 122 i art. 187 § 11 ustawy Ordynacja podatkowa - wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem. W uzasadnieniu skargi strona stwierdziła, iż decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. ustalająca dodatkowe zobowiązanie podatkowe jest konsekwencją nieprawidłowości w decyzjach z dnia [...] określających stronie kwoty nadwyżek podatku naliczonego nad należnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) - zwanej w dalszej części "p.p.s.a", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145§ 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Przechodząc do merytorycznej kontroli zgodności z prawem, należy wskazać, iż decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł., którą podtrzymując jej argumentację utrzymał w mocy zaskarżoną do Sądu Dyrektor Izby Skarbowej została między innymi wydana na podstawie art. 109 ust. 5 i 6 ustawy. o podatku od towarów i usług. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z [...] utrzymujące w mocy decyzje organu I instancji w przedmiocie określenia kwot nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za sierpień i wrzesień 2006r oraz za październik 2006r. zostały uchylone wyrokami z [...] (sygn. akt [...] i [...]). W pełni należy podzielić pogląd Dyrektora Izby Skarbowej wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym decyzja określająca kwotę zobowiązania lub kwotę zwrotu w prawidłowej wysokości stanowi zawsze niezbędną materialnoprawną przesłankę ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, ponieważ jej treść warunkuje również ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż Sąd uchylając decyzje dotyczące określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące zobligowany był uchylić decyzję dotyczącą dodatkowego zobowiązania podatkowego ponieważ decyzja ta jest następstwem decyzji wymiarowych. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy wyliczając dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku VAT uwzględni kwoty wynikające z decyzji zapadłych po ponownym przeprowadzeniu postępowania w zakresie określenia stronie kwoty nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za sierpień 2006 r., za wrzesień 2006 r. oraz do zwrotu na rachunek bankowy za październik 2006 r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b), art. 200 i 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. TF