I SAB/Łd 15/16

Dnia 1 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie wniosku o umorzenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2015 i 2016 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. A. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie wniosku o umorzenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2015 i 2016 rok. Skarga została podpisana przez pełnomocnika skarżącego – F. S. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 listopada 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oraz złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie. Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 28 listopada 2016 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 5 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił powyższą skargę. Pismem z dnia 2 stycznia 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Ponadto w dniu 23 stycznia 2017 r. uzupełniono braki formalne wniosku o przywrócenie terminu poprzez dokonanie czynności, których nie dokonano w terminie, tj. załączenie ponaglenia oraz kopii pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04, publ. CBOSA). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., I GZ 232/11, publ. CBOSA). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podmiot ubiegający się o przywrócenie terminu powinien dołożyć wszelkich starań i wysiłków w celu wyjaśnienia przyczyn swojego uchybienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 26 października 2009 r., I OZ 996/09, z dnia 23 października 2009 r., I OZ 989/09, publ. CBOSA). W ocenie Sądu, w rozpoznawaj sprawie strona skarżąca nie wykazała przesłanki warunkującej przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj., że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. W istocie bowiem wniosek o przywrócenie terminu nie zawierał argumentacji odnoszącej się do wspomnianej kwestii. Z wniosku o przywrócenie terminu nie wynika jaka okoliczność uniemożliwiła stronie skarżącej uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie. Strona skarżąca w żaden sposób zatem nie wykazała, aby w okresie od dnia 28 listopada 2016 r. do dnia 5 grudnia 2016 r. nie była w stanie, uzupełnić braków formalnych skargi. W ocenie Sądu, we wniosku nie przedstawiono żadnych obiektywnych okoliczności, które wystąpiłyby w okresie biegu terminu do uzupełnienia braków skargi i które Sąd mógłby rozważyć oraz ewentualnie potraktować jako przeszkody uniemożliwiające stronie skarżącej zachowanie przedmiotowego terminu. Tym samym nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ake.