I SO/Łd 1/15

Dnia 16 listopada 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej D.C. w sprawie wniosku D. C. o: przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2013 roku sygn. akt I FSK 1540/12 p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Postanowieniem z 24 marca 2015 roku referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi uwzględnił wniosek D. C. i przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 lutego 2013 roku sygn. akt I FSK 1540/12. Postanowieniem z 5 października 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił jako spóźniony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA z 9 maja 2006 roku sygn.. akt I FSK 658/05 w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]roku w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za marzec 2000 r. Postanowieniem z tej samej daty Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania wniesioną w tej sprawie. W dniu 2 listopada 2015 roku do sądu wpłynęło pismo pełnomocnika z urzędu D. C. adwokat A. C. z wnioskiem o zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Pismo zawierało także oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W orzecznictwie sądów administracyjnych i literaturze przedmiotu przyjmuje się zgodnie, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie jedynie w związku z faktycznym (rzeczywistym) udzieleniem pomocy prawnej (por. post. NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 720/04, post. NSA z dnia 18 października 2007 r., II FZ 515/07, S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek: Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2007, s. 316-317. B, Duter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 704-705 ). Ze względu na to, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu, referendarz sądowy, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania, co w konsekwencji oznacza uprawnienie i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W ocenie referendarza sądowego w rozpoznawanej sprawie nie sposób przyjąć, że pełnomocnik strony udzielił skarżącemu realnej pomocy prawnej w sprawie do której został wyznaczony. W sprawie niniejszej profesjonalny pełnomocnik wystąpił bowiem z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz ze skargą o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA z 9 maja 2006 roku sygn.. akt I FSK 658/05 w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za marzec 2000 r. zamiast w sprawie zakończonej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 lutego 2013 roku sygn. akt I FSK 1540/12 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Na marginesie należy dodać, że w sprawie zakończonej wyrokiem NSA z 9 maja 2006 roku sygn. akt I FSK 658/05 skarżący był reprezentowany przez fachowego pełnomocnika z wyboru, którego pełnomocnictwo rozciągało się zgodnie z art. 39 p.p.s.a. także na postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania, zaś okoliczność fachowej reprezentacji przez pełnomocnika z wyboru wykluczała zgodnie z art. 243 § 3 p.p.s.a. możliwość ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu. W swoim wniosku o prawo pomocy skarżący wyraźnie określił, iż domaga się ustanowienia fachowego pełnomocnika w sprawie zakończonej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 lutego 2013 roku sygn. akt I FSK 1540/12 w celu przywrócenia terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Wobec powyższego złożone w imieniu strony środki prawne nie stanowiły prawidłowo wykonanej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i dlatego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. ak