I SO/Łd 1/18

PostanowienieWSA w Łodzi2018-03-12

Skład orzekający: Referendarz sądowy Tomasz Naraziński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, ze względu na swoją trudną sytuację materialną i brak wiedzy prawniczej, powinna zostać zwolniona z kosztów sądowych i mieć ustanowionego adwokata z urzędu w postępowaniu ze skargi na indywidualną interpretację podatkową?
Ratio decidendi
Skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata), ponieważ jej dochody nie pokrywają niezbędnych wydatków, co potwierdza jej niemożność poniesienia kosztów postępowania. Dodatkowo, złożoność skargi na indywidualną interpretację podatkową uzasadnia potrzebę ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu.
Stan faktyczny
Skarżąca M. C. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) w związku ze skargą na indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Skarżąca przedstawiła swoją trudną sytuację materialną, wskazując na niskie dochody z pracy na pół etatu i wysokie wydatki, a także na brak możliwości samodzielnego sporządzenia skargi ze względu na brak wiedzy prawniczej. Pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku, którego skarżąca nie podjęła, referendarz sądowy uznał wniosek za zasadny.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. C. na indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 stycznia 2018 roku nr 0113-KDIPT2-2.4011.378.2017.1.A.Cz. w przedmiocie wykładni art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W dniu 7 lutego 2018 r. M. C. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżąca przedstawiła okoliczności faktyczne, z powodu których zdecydowała się wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji podatkowej oraz przebieg tego postępowania. Oświadczyła, że otrzymała w spadku po matce nieruchomości, które stanowiły własność jej matki przez okres dłuższy niż 5 lat. Przed śmiercią matka wnioskodawczyni zawarła umowy przedwstępne sprzedaży nieruchomości i otrzymała zaliczki. Wnioskodawczyni nie była w stanie odstąpić od zawarcia przyrzeczonych umów i zwrócić otrzymanych przez matkę zaliczek i w związku z powyższym sprzedała nieruchomości. Zdaniem wnioskodawczyni sprzedaż przedmiotowych nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym niemniej z ostrożności procesowej podatniczka złożyła deklarację, w której wykazała podatek od transakcji sprzedaży nieruchomości, a następnie z uwagi na trudną sytuację majątkową wniosła o jego rozłożenie na raty. Wnioskodawczyni wystąpiła również do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie pisemnej interpretacji podatkowej. Organ podatkowy wydał interpretację, w której nie przychylił się do stanowiska wnioskodawczyni i stwierdził, że sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu. Wnioskodawczyni oświadczyła, że ze względu na swoją bardzo trudną sytuację majątkową oraz rodzinną nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania oraz samodzielnie sporządzić skargi na indywidualną interpretacje podatkową, która jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia wymagającym wiedzy prawniczej. Wnioskodawczyni oświadczyła, że utrzymuje się głównie z dochodu z umowy o pracę na pół etatu w wysokości 773,24 zł. Pracuje jako szwaczka. Wnioskodawczyni ma przyznane alimenty na rzecz małoletniego syna, których zobowiązany nie płaci. Wnioskodawczyni nie osiąga żadnych innych dochodów. Nie otrzymuje również świadczenia z programu "500+" ani zasiłków rodzinnych, w związku z uzyskanym dochodem ze sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawczyni przeznaczyła dochód ze sprzedaży nieruchomości, na zakup mieszkania, w którym aktualnie mieszka wraz z synem. Ponieważ wydatki skarżącej przewyższają zarobki, skarżąca korzysta z pomocy dziadka, który w miarę możliwości wspiera wnuczkę i prawnuka. Okazjonalnie skarżąca korzysta również z pomocy brata. Wnioskodawczyni podkreśliła, że jej syn pozostaje pod stałą opieką przychodni alergologicznej. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni podała dodatkowo, że nie posiada oszczędności, przedmiotów ani papierów wartościowych. Skarżąca mieszka wraz z małoletnim synem w lokalu spółdzielczym o powierzchni 30 m2. Syn jest wyłącznie na jej utrzymaniu. W oświadczeniu dotyczącym zobowiązań i wydatków stałych skarżąca wskazała następujące wydatki: raty podatku dochodowego – 478 zł, czynsz - 224 zł, opłaty za media – 110 zł, opłaty za usługi telekomunikacyjne – 98 zł, dojazdy do pracy – 250 zł, koszty wyżywienia – 400 zł. Referendarz sądowy wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku przez złożenie odpisu zeznania podatkowego za rok 2017 lub informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-11), wyciągów ze wszystkich posiadanych przez stronę rachunków bankowych za ostatnie 2 miesiące, odpisu decyzji rozkładającej na raty zaległy podatek dochodowy Skarżąca nie podjęła przesyłki zawierającej wezwanie. Przesyłka została uznana za doręczoną z dniem 6 marca 2018 r. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca sprecyzowała w uzasadnieniu wniosku, że wnosi o wyznaczenie adwokata M. C.. Stosownie do treści art. 246 § 1pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Pomimo, że skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia oświadczeń zawartych we wniosku, referendarz sądowy uznał, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Uwzględniając wniosek referendarz wziął pod uwagę, że stałe i niezbędne wydatki skarżącej wynoszą ponad 1.500 zł. Suma tych wydatków przekracza dochody skarżącej (wynagrodzenie za XII 2017 r. - 773,24 zł). Skarżąca oświadczyła, że w związku z powyższym korzysta z pomocy finansowej członków rodziny (dziadka i brata). Referendarz ocenił, że oświadczenia skarżącej odnośnie wysokości dochodów i wydatków są wiarygodne. Po drugie, referendarz podzielił argumentację wnioskodawczyni, która podniosła, że sporządzenie skargi na indywidualną interpretację podatkową wymaga wiedzy prawniczej (której skarżąca nie ma) i w związku z tym w trosce o swoje interesy skarżąca wnosi o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Nie ulega wątpliwości, że z uwagi na wysokość ponoszonych wydatków i osiąganych dochodów, skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi, który w rozpoznawanej sprawie wynosi 200 zł) oraz wydatków na wynagrodzenie adwokata z wyboru. Nie jest zatem w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego zasadnym jest przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł.. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło