II SA/Łd 1024/15

Dnia 22 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T.-N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli budynku mieszkalnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł. W dniu 6 listopada 2015 r. B. T.-N. złożyła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli budynku mieszkalnego przy ul. A w P.. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję organ wysłał na adres wskazany przez stronę. Przesyłkę po jednokrotnej awizacji w dniu 22 września 2015 r. operator pocztowy zwrócił do organu w dniu 7 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunkiem dopuszczalności skargi - wynikającym z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") – jest wniesienie jej w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl przepisu art. 44 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Powyższe uregulowanie wprowadza tzw. fikcję prawną doręczenia pisma adresatowi, co oznacza, iż przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu bez względu na to, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata. W niniejszej sprawie operator pocztowy – jak wynika z adnotacji dokonanych na przesyłce – dokonał jedynego awizo w dniu 22 września 2015 r., zaś zwrotu przesyłki dokonano dnia 7 października 2015 r. Na przesyłce brak adnotacji o drugim awizo oraz o miejscu pozostawieniu zawiadomień dla odbiorcy. Z powyższego wynika, iż niemożliwe jest przyjęcie domniemania prawnego w zakresie doręczenia zaskarżonej decyzji. Tymczasem przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazują wprost od kiedy termin do wniesienia skargi biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu będącemu stroną postępowania rozstrzygnięcia takiego nie doręczono. Pomimo jednak braku w tym zakresie wyraźnej regulacji ustawowej w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, zgodnie z którym strona postępowania administracyjnego, której nie doręczono decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Zatem skarżący, któremu nie doręczono decyzji – jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania – nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, o ile nie złoży wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniesioną zaś przez niego skargę po tym czasie, należy odrzucić, gdyż bieg terminu zakończył się wraz z ostatnim dniem do wniesienia skargi dla stron, którym decyzja została doręczona (vide postanowienia NSA: z 15 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 2265/13; z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2351/12, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym w niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję [...]WINB z dnia [...] rozpoczął swój bieg w dniu 18 września 2015 r. tj. w dniu doręczenia decyzji M. S.. A upływał 19 października 2015 r. Bowiem dzień 18 października 2015 r. przypadł w niedzielę, a więc zastosowanie ma art. 83 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wniesioną w tej sytuacji w dniu 6 listopada 2015 r. skargę B. T.-N., należy uznać za spóźnioną. Z tej przyczyny skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. a.bł.