II SA/Łd 1044/09

Dnia 6 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2010 roku sprawy ze skargi R. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] roku, Nr [...], po rozpoznaniu odwołania R. N., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]roku, Nr [...]. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...]roku, na podstawie art. 104, art. 145 § 1 pkt 8, art. 151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...]roku orzekł o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...] roku w sprawie przyznania R. N. zasiłku stałego. Jednocześnie na podstawie art. 37 ust. 1 i ust. 2, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 17 ust. 1 pkt 19 i 20 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 roku, Nr 115, poz. 728 ze zm.), mocą tej samej decyzji organ, przyznał R.N. zasiłek stały od 9 sierpnia 2007 roku bezterminowo w wysokości: od 9 do 31 sierpnia 2007 roku – 151,53 zł natomiast w okresie od 1 września 2007 roku bezterminowo w kwocie 280,69 zł. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...]roku przyznano stronie zasiłek stały w wysokości 169,43 zł od dnia 8 do dnia 31 sierpnia 2007 roku, a w okresie od 1 września 2007 roku bezterminowo w kwocie 280,69 zł. Następnie postanowieniem z dnia [...]roku na żądanie strony organ wznowił postępowanie z uwagi na fakt, iż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Organ wyjaśnił, iż podstawą do ustalenia dochodu strony była decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia [...]roku, z której wynika, iż prawo do zasiłku dla bezrobotnych strona nabyła od dnia 8 lutego 2007 roku, a utraciła z dniem 9 sierpnia 2007 roku. Organ podał, iż ustalenia w powyższym zakresie uzasadniały orzeczenie o zmianie decyzji przyznającej zasiłek stały. W odwołaniu od powyższej decyzji R. N. wyraził swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia jako podjętego przez organ niewłaściwy w sprawie i bez poszanowania obowiązujących przepisów prawa. Decyzją z dnia [...]roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 18, art. 37 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3, art. 8 ust. 1, art. 106 ust. 5, art. 110 ustawy o pomocy społecznej, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, iż zachodziły podstawy do uchylenia decyzji przyznającej zasiłek stały i orzeczenia o istocie sprawy poprzez przyznanie stronie zasiłku stałego bezterminowo począwszy od dnia 9 sierpnia 2007 roku. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, iż decyzja I instancji została wydana przez organ właściwy w sprawie tj. Kierownika Filii MOPS Ł. Ś. z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł., na mocy zarządzenia z dnia 22 grudnia 2008 roku w sprawie upoważnienia pracowników MOPS do wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej należących do właściwości gminy i powiatu. Dodał, iż stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, przyznawanie i wypłacanie zasiłków stałych należy do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez gminę, zgodnie zaś z art. 110 ust. 7 ustawy wójt, burmistrz, prezydent miasta udziela kierownikowi ośrodka pomocy społecznej upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej. W skardze do WSA R. N. opisał dotychczasowy przebieg postępowania zwracając uwagę na to, iż sprawa zasiłku stałego była już przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji II, jak i I instancji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" – "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stosownie do uregulowania art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd skargę oddala. W ocenie składu orzekającego, organy prowadzące postępowanie nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, co mogłoby uzasadniać uwzględnienie skargi i uchylenie kwestionowanych decyzji. Na wstępie wskazać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zajmował się już niniejszą sprawą. Mocą wyroku z dnia 9 października 2009 roku Sąd oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu do tego wyroku Sąd wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien uwzględnić wszystkie uwagi Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w szczególności te odnoszące się do niedopuszczalnej prawnie zmiany trybów postępowania i zamiennego stosowania regulacji prawnej trybu dotyczącego wznowienia postępowania (art. 145 – 152 Kodeksu postępowania administracyjnego) z trybem dotyczącym zmiany lub uchylenia decyzji (art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego). Innymi słowy, organ I instancji powinien pamiętać o zachowaniu jednolitości stosowanych trybów postępowania administracyjnego. W stanie faktycznym sprawy, organ pomocy społecznej I instancji pierwotnie przyznał skarżącemu pomoc w formie zasiłku stałego od dnia 8 sierpnia 2007 roku. Na skutek zmiany decyzji przyznającej skarżącemu zasiłek dla bezrobotnych, postępowanie w sprawie przyznania zasiłku stałego zostało wznowione i świadczenie to zostało przyznane skarżącemu bezterminowo począwszy od dnia 9 sierpnia 2007 roku. Zasadniczą przesłanką wznowienia, jak i istotą sporu jest fakt pozbawienia skarżącego prawa do zasiłku stałego za jeden dzień – 8 sierpnia 2007 roku. Podstawą takiego działania ze strony organu była okoliczność, iż skarżącemu przysługiwał zasiłek dla bezrobotnych włącznie do dnia 8 sierpnia 2007 roku. Fakt ten potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 20 listopada 2008 roku, II SA/Łd 281/08. W tej sytuacji zasiłek stały, jako świadczenie z pomocy społecznej, przysługiwał skarżącemu od dnia 9 sierpnia 2007 roku, co znalazło swoje potwierdzenie w fakcie wznowienia postępowania, jak i w treści kwestionowanej w skardze decyzji. Nie można bowiem przyjąć, że skarżący pobierając zasiłek dla bezrobotnych uprawniony był jednocześnie do korzystania z zasiłku z pomocy społecznej. Zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, zasiłek stały przysługuje m. in. pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. W dniu 8 sierpnia 2007 roku skarżący uzyskiwał jeszcze dochód w postaci zasiłku dla bezrobotnych. W treści skargi strona wskazywała, że w obrocie prawnym funkcjonują dwie nieprawomocne decyzje organu I instancji z dnia [...]roku i z dnia [...]roku. Ustosunkowując się do tej kwestii wskazać należy, iż decyzja datowana na dzień [...]roku została wyeliminowana z obrotu prawnego mocą decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]roku. Ta decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego była przedmiotem skargi strony skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, której dotyczy wyrok tegoż sądu z dnia 9 października 2009 roku. Wynika z tego, że decyzja z dnia [...]roku, wbrew twierdzeniom skarżącego, została w sposób ostateczny wyeliminowana z obrotu prawnego. Natomiast druga decyzja powołana przez stronę, czyli decyzja z dnia [...]roku to decyzja wydana w I instancji w niniejszej sprawie. Konkludując powyższe rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi. ar