II SA/Łd 1045/15

Dnia 21 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. LS A. W. zaskarżyła do sądu administracyjnego postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie nakazujące przedstawienie ekspertyzy technicznej budynku. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym skarżąca oświadczyła, że w treści zażalenia skarżąca powołała się na okoliczności, które w jej ocenie powodują sporządzenie ww. ekspertyzy za zbędne. Skarżąca dodała, że koszt ekspertyzy dla budynku użytkowego ze szczególnym uwzględnieniem więźby dachowej jest znaczny i w przypadku uwzględnienia skargi może powstać po stronie skarżącej szkoda majątkowa, której organ nie zrekompensuje. Innymi słowy wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. W pierwszej kolejności należy jednak podkreślić, że wynikająca z przywołanej normy prawnej instytucja ochrony tymczasowej nie dotyczy wszystkich aktów, a jedynie takich, które mają przymiot wykonalności. Wykonanie aktu oznacza natomiast spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego, polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2002, s. 155 – 156 czy M. Jaśkowska, M. Masternak, E. Ochendowski: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 144 – 145, J. Borkowski: Glosa do postanowienia NSA z 16 października 1996r., IV SAB 59/96, OSP 1998, nr 1, poz. 22, s. 48). Z uwagi na charakter wniosku przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 roku, sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54, t. 1). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie może zostać wstrzymane, bowiem akt ten nie posiada wykonalności, gdyż nie nakazuje stronie wykonania jakiegokolwiek obowiązku, ani nie przyznaje jakiegokolwiek uprawnienia. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie nadaje się do wykonania, bowiem wydanie postanowienia w tym przedmiocie nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania zarówno dla skarżącej, jak również dla innych podmiotów. Takiet postanowienie nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonego postanowienia. Innymi słowy postanowienie takie nie może być egzekwowane w postępowaniu egzekucyjnym. Ze względu na swój formalny charakter i zakres, nie wywołuje bowiem bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Dotyczy wyłącznie kwestii procesowej, a więc do takiego postanowienia nie może mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w art. 61 § 3 P.p.s.a. – por. postanowienia NSA z dnia 8 grudnia 2015r., sygn. akt II GZ 830/15; z dnia 30 września 2015r., sygn. akt I OZ 1126/15; z dnia 27 października 2014r., sygn. akt II FZ 1508/14 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Jak wynika natomiast z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia skarżąca ochroną tymczasową próbowała objąć akt administracyjny, który znajduje się poza granicami niniejszej sprawy. Podkreślenia jednak wymaga to, że w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. wstrzymane może być wykonanie tylko takich aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy, rozumianej w kontekście art. 134 § 1 P.p.s.a. jako sprawa w znaczeniu materialnym. W postanowieniu z dnia 11 czerwca 2015r., sygn. akt II OZ 528/15, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "...w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowo tych dwu postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym..." – orzeczenie dostępne j.w. Skoro zatem rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu nie skutkują dla skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to w tej sytuacji sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.