II SA/Łd 1051/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kozerski (spr.), Sędziowie NSA Janusz Nowacki, p. o. sędziego WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...]. 3 II SA/Łd 1051/02 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Starosta [...] w oparciu o art.151 § 1 pkt.1 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...] o przyznaniu M. P. prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 120 % kwoty zasiłku dla bezrobotnych . W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż M. P. wnosiła o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej przyznania jej zasiłku przedemerytalnego argumentując, iż weszła w posiadanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II SA 2006/99 z dnia 30 października 2001r., z którego wynika, iż powinien jej przysługiwać zasiłek w wysokości 160% zasiłku podstawowego. Wniosek o wznowienie został złożony w terminie określonym w art.148 § 1 kpa i postanowieniem z dnia [...] postępowanie zostało wznowione. Organ administracji uznał, iż nie występuje żadna z podstaw wznowienia wymieniona w art.145 § 1 k.p.a. a zwłaszcza nie występują nowe okoliczności faktyczne. W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny jest bezsporny. Odmienna wykładnia przepisu prawa nie jest nową okolicznością faktyczną ani nowym dowodem uzasadniającym wznowienie postępowania. Od wymienionej decyzji odwołanie wniosła M. P. podnosząc, iż jest ona krzywdząca. W ocenie odwołującej winna ona otrzymywać zasiłek przedemerytalny w wysokości 160% zasiłku podstawowego. Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] na podstawie art.6c ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz.U. nr 6 z 2001r. poz.56 z późn. zm.) oraz art.138 § 1 pkt.1 w związku z art.145 § 1, art.149 § 1 i 2, art.150 i 151 § 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu administracji I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł , iż zgodnie z art.145 §1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, wyłącznie jeżeli: - dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe, - decyzja została wydana w wyniku przestępstwa , - decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji państwowej podlegającego wyłączeniu stosownie do art.24 , art.25 i 27 kpa, - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu , - wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję , - decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, - zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji, - decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu , które zostało następnie uchylone lub zmienione . Organ odwoławczy uznał, iż brak jest podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...] Nie zaistniała bowiem żadna z okoliczności wymienionych w art.145 § 1 k.p.a. Faktem jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 października 2001r. w sprawie II SA/Łd 2006/99 w sposób odmienny niż organy zatrudnienia zinterpretował pojęcie "przyczyny dotyczące zakładu pracy" zawarte w treści art.37j ust.5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. Nie jest to jednak okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania i uchylenie dotychczasowej decyzji. Odwołująca może najwyżej starać się o uchylenie tej decyzji na podstawie art.155 kpa. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. P. podniosła, iż powinna otrzymywać zasiłek przedemerytalny w wysokości 160% zasiłku podstawowego. Zasiłek w takiej wysokości otrzymuje bowiem inna pracownica TPH A, która odwołała się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i w wyroku z dnia 30 października 2001r. sąd ten odmiennie niż organ zatrudnienia zinterpretował przepis art.37j ust.5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. Zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca. W konkluzji skarżąca wnosiła o przyznanie jej podwyższonego zasiłku przedemerytalnego. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga K. S. jest uzasadniona aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Należy zaznaczyć, iż z dniem 1 stycznia 2004r., na podstawie art.1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271) weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz.1269 ) oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 ). Zgodnie z treścią art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga M. P. została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2004r. i do tego dnia postępowanie nie zostało zakończone. Skarga ta winna więc zostać rozpoznana na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaś sądem właściwym do jej rozpatrzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, utworzony z dniem 1 stycznia 2004r. dla obszaru województwa łódzkiego. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem ( legalności ) działalności administracji publicznej ( art. 1 § 2 powołanej ustawy ). W ramach tej kontroli sąd administracyjny ocenia , czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono przepisów postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne . Oceniając zaskarżoną decyzję w tych dwóch aspektach należy stwierdzić , że została ona wydana w efekcie naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy . W rozpoznawanej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego a mianowicie przepisy art.7,77 § 1 i 80 kpa i naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art.145 § 1 pkt.5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Z wymienionego przepisu wynika, iż istnieją trzy następujące przesłanki wznowienia postępowania: - ujawnią się nowe okoliczności faktyczne, które istniały w dniu wydania decyzji - okoliczności te są istotne - okoliczności te nie były znane organowi, który wydał decyzję. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż w rozpoznawanej sprawie nową okolicznością faktyczną jest informacja, iż w TPH A Spółce z o.o. w S. w okresie od 24 lutego 1999r. do 30 kwietnia 1999r. rozwiązany został stosunek pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, z co najmniej 100 pracownikami. Nie ulega wątpliwości, iż okoliczność ta istniała w dniu wydania decyzji o przyznaniu skarżącej zasiłku przedemerytalnego tzn. w dniu [...] W ocenie sądu informacja ta jest okolicznością istotną dla sprawy. Zgodnie z treścią art.37j ust.5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r., w brzmieniu obowiązującym w dniu 17 maja 1999r., prawo do podwyższonego zasiłku przedemerytalnego było uzależnione od tego czy w okresie 3 miesięcy rozwiązano stosunki pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy z co najmniej 100 pracownikami. Ma zatem istotne znaczenie to ilu pracownikom TPH A wypowiedziano umowę o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz ilu pracowników rozwiązało stosunek pracy na podstawie art.55 § 11 Kodeksu pracy także z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Skoro więc informacja w tym zakresie jest przesłanką przyznania podwyższonego zasiłku przedemerytalnego to ma ona istotne znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia sprawy. Organy administracji obu instancji nie wyjaśniły jednak czy informacja ta była znana organowi orzekającemu w dniu [...] Z akt administracyjnych nie wynika aby urząd pracy w tym dniu dysponował taką informacją. W aktach znajduje się pismo syndyka masy upadłości TPH A skierowane do urzędu pracy informujące, że w okresie od 24 lutego 1999r. do 30 kwietnia 1999r. zwolniono 69 osób z przyczyn dotyczących zakładu pracy zaś 31 osób rozwiązało stosunek pracy na podstawie art.55 § 11 Kodeksu pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Pismo to wpłynęło do urzędu pracy w dniu 9 czerwca 1999r. czyli po wydaniu decyzji o przyznaniu skarżącej prawa do zasiłku przedemerytalnego . Nie zostało wyjaśnione czy urząd pracy dysponował taką informacją w dniu [...] W aktach administracyjnych brak jest jakiegokolwiek dokumentu, z którego wynikałoby, że urząd pracy posiadał taką informację w dacie wydania decyzji o przyznaniu zasiłku. Okoliczność ta ma istotne znaczenie w sprawie. Podstawą wznowienia postępowania w rozumieniu art.145 § 1 pkt.5 kpa jest bowiem ujawnienie takich okoliczności faktycznych, które nie były znane organowi w dacie wydania decyzji. Skoro więc organy administracji w rozpoznawanej sprawie nie wyjaśniły czy urząd pracy posiadał informację o ilości pracowników TPH A z którymi rozwiązano stosunek pracy to nie można ustalić czy spełnione zostały przesłanki wznowienia postępowania określone w art.145 § 1 pkt.5 kpa. Organy administracji nie podjęły zatem wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego ani też w sposób wyczerpujący nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego. Naruszyły tym przepisy art.7,77 § 1 i 80 kpa i naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze , na podstawie art.145 § 1 pkt. 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Ł. z dnia [...] Wobec tego, iż odmówiono uchylenia decyzji z dnia [...] zaskarżona decyzja nie posiada przymiotu wykonalności. W związku z tym orzekanie czy i w jakim zakresie decyzja organu odwoławczego może być wykonana jest bezprzedmiotowe. Mając to na uwadze sąd odstąpił od orzekania w tej kwestii.