II SA/Łd 106/17

Dnia 19 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, , Protokolant asyst. sędz. Dominika Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2017 roku sprawy ze skargi S. B. i H. B. na uchwałę Rady Miejskiej Tomaszowa Mazowieckiego z dnia 28 listopada 2001 roku nr 683/2001 w przedmiocie zmiany w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta Tomaszowa Mazowieckiego przy ul. gen. Władysława Sikorskiego – ul. Batalionów Chłopskich postanawia: odrzucić skargę. a.bł. Pismem z dnia 9 stycznia 2017 roku H. B. i S. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej Tomaszowa Mazowieckiego z dnia 28 listopada 2001 roku nr 683/2001 w sprawie zmiany w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta Tomaszowa Mazowieckiego przy ul. gen. Władysława Sikorskiego – ul. Batalionów Chłopskich, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W skardze skarżący podnieśli zarzut naruszenia przepisów art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP chroniących prawo własności oraz art. 1 ust. 1 i ust. 2 mającej zastosowanie w sprawie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z nazbyt arbitralnym korzystaniem przez Miasto z przysługującego władztwa planistycznego. Wyjaśnili przy tym, że są właścicielami położonych obok siebie działek o nr [...], [...] i [...] w obrębie [...] w Tomaszowie Mazowieckim, objętych postanowieniami zaskarżonej uchwały, a naruszenia swoich uprawnień upatrują w postanowieniach planu przewidujących pas zieleni izolacyjnej o szerokości 80 m, liczonej od granicy działki, na której zlokalizowana jest ciepłownia miejska. Ten pas obejmuje bowiem należące do nich działki o nr [...] i [...]. Jednocześnie skarżący wyrazili oczekiwanie przywrócenia dla nieruchomości stanowiących ich własność przeznaczenia, które przewidziane było w planie uchwalonym uchwałą nr XLV/413/05 Rady Miejskiej Tomaszowa Mazowieckiego z dnia 5 października 2005 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Tomaszowa Mazowieckiego, który utracił moc na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 listopada 2007 roku (sygn. akt II SA/Łd 473/07). W szczególności skarżący zakwestionowali przeznaczenie pod zieleń izolacyjną działki nr [...], która została zabudowana zgodnie z postanowieniami miejscowego planu z dnia 5 października 2005 roku. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska Tomaszowa Mazowieckiego wniosła o jej oddalenie. Zdaniem organu z samego faktu, że postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są niezadowalające dla skarżących, nie można wyprowadzać wniosku, że istnieje podstawa do ich wzruszenia w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Organ podkreślił przy tym, że skarżący nabyli nieruchomości objęte zasięgiem obowiązywania planu z 2001 roku długo po jego uchwaleniu. Działka nr [...] została zakupiona w 2007 roku, zaś działka nr [...] została nabyta w 2011 roku. W związku z tym w momencie nabycia nieruchomości, zwłaszcza w odniesieniu do drugiej działki, postanowienia planu dotyczące przeznaczenia nieruchomości nie powinny być dla skarżących zaskoczeniem. Nie sposób zatem zasadnie formułować twierdzeń, że postanowienia obowiązującego planu powodują dla skarżących straty, skoro już w momencie nabycia nieruchomości mieli świadomość, jakie jest przeznaczenie terenu w planie, a tym samym, w jakim zakresie możliwe jest jego zagospodarowanie. Jeśli chodzi zaś o działkę nr [...], na której skarżący wznieśli kompleks garaży, co nastąpiło w okresie obowiązywania uchwały Rady Miejskiej Tomaszowa Mazowieckiego z dnia 5 października 2005 roku, przewidującej przedmiotowe nieruchomości pod urządzenia i obiekty obsługi komunikacji samochodowej, z ograniczeniem lokalizacji stacji paliw, organ wskazał, że zmiana przeznaczenia terenu wynikała z utraty mocy tego planu na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, nie zaś wskutek podjęcia uchwały przez organ gminy. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że na skutek działania organu gminy skarżący pozbawieni zostali możliwości zabudowy nieruchomości. Organ dodał, że kwestionowane przez skarżących postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 2001 roku uchwalone zostały przy pełnym poszanowaniu procedury planistycznej przewidzianej ustawą z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym. Postanowienia te mieszczą się ponadto w granicach władztwa planistycznego gminy i są usprawiedliwione warunkami lokalnymi, a co za tym idzie, nie mogą być uznane za dowolne ani tym bardziej oceniane jako nadużycie prawa. Na rozprawie w dniu 19 lipca 2017 roku pełnomocnik organu przedłożył, w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 17 lipca 2017 roku, wypis i wyrys z już nieobowiązującego miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Tomaszowa Mazowieckiego (zatwierdzonego uchwałą nr XXVIII/134/88 Miejskiej Rady Narodowej w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 20 maja 1988 roku – Dz. Urz. Woj. Piotrkowskiego Nr 12, poz. 109 z 11 lipca 1988 r. z późn. zm.) dla obszaru, na którym położone są działki skarżących wraz z ich oznaczeniem. Jednocześnie pełnomocnik organu wyjaśnił, że działki skarżących w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Miejskiej Rady Narodowej w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 20 maja 1988 roku nr XXVIII/134/88 przeznaczone były pod zieleń izolacyjną. W zaskarżonym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej Tomaszowa Mazowieckiego z dnia 28 listopada 2001 roku nr 683/2001 przeznaczenie działek skarżących nie zmieniło się. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego skarżących w rozumieniu przyjętym na gruncie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), dalej jako: "u.s.g.", które to naruszenie uzasadnia dokonanie przez sąd administracyjny kontroli legalności uchwały organu gminy. Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że na gruncie powyższej regulacji "legitymacja skargowa" została ukształtowana przez ustawodawcę w sposób szczególny. W przeciwieństwie bowiem do legitymacji w postępowaniach administracyjnych (uregulowanych np. w Kodeksie postępowania administracyjnego lub Ordynacji podatkowej) - w których stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie - uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. może być jedynie taki podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały zaskarżonym aktem naruszone. Jednakże to strona skarżąca powinna wykazać, że zaskarżona na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. uchwała organu gminy narusza sferę gwarantowanych jej ustawami uprawnień, przy czym stan owego naruszenia powinien być aktualny i nie może odnosić się do przyszłych i ewentualnych sytuacji (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2015 r., o sygn. akt II FSK 817/14; dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżący kwestionują uchwałę Rady Miejskiej w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 28 listopada 2001 roku nr 683/2001 w sprawie zmiany w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta Tomaszowa Mazowieckiego przy ul. gen. Władysława Sikorskiego – ul. Batalionów Chłopskich. Jako właściciele działek położonych na obszarze kwestionowanego planu niewątpliwie mają interes prawny w jego skarżeniu. Ten jednak, jak wskazano powyżej - w przeciwieństwie do zaskarżenia decyzji administracyjnych – nie jest wystarczającą przesłanką zaskarżalności aktów prawa miejscowego i innych aktów w trybie art. 101 u.s.g. W tym wypadku, a zatem i w niniejszej sprawie, konieczne jest nadto naruszenie posiadanego interesu prawnego. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie interes prawny skarżących nie został naruszony ustaleniami kwestionowanego planu, bowiem działki będące ich własnością, położone na obszarze przedmiotowego planu, nie zmieniły przeznaczenia w odniesieniu do poprzednio obowiązującego planu (miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Tomaszowa Mazowieckiego (zatwierdzonego uchwałą nr XXVIII/134/88 Miejskiej Rady Narodowej w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 20 maja 1988 roku) będącego w obrocie prawnym w dacie uchwalenia kwestionowanego planu z dnia 28 listopada 2001 roku (uchwała Rady Miejskiej w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 28 listopada 2001 roku nr 683/2001 w sprawie zmiany w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta Tomaszowa Mazowieckiego przy ul. gen. Władysława Sikorskiego – ul. Batalionów Chłopskich), utrzymując funkcję – zieleń izolacyjna ciepłowni miejskiej. Dopiero zmiana w tym zakresie byłaby podstawą do przyjęcia, że interes prawny skarżących został naruszony. Interes ten powinien być bowiem konkretny i realny, a związek pomiędzy indywidualną sytuacją prawną skarżącego a zaskarżonym aktem musi powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia danego podmiotu konkretnych uprawnień lub nałożonych obowiązków (por. NSA w wyroku z dnia 4 lutego 2005 r., OSK 1563/04, oraz w kolejnych wyrokach np. z dnia 6 maja 2010 r., I OSK 208/10, podobnie SN w wyroku z dnia 7 marca 2004 r., III RN 4202, OSNP 2004, Nr 7, poz. 114). Podkreślić przy tym należy, że późniejsze uchwalenie planu dla tego obszaru w 2005 roku, wyeliminowanego następnie z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 listopada 2007 roku, sygn. akt II SA/Łd 473/07, nie ma, wbrew twierdzeniom skarżących, znaczenia dla oceny naruszenia ich interesu prawnego, niezbędnego do uznania legitymacji skargowej do kwestionowania przedmiotowego planu z 2001 roku – zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 28 listopada 2001 roku nr 683/2001. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g. odrzucił skargę. A.B.