II SA/Łd 1080/14

Dnia 18 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2014 roku sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. LS II SA/Łd 1080/14 Uzasadnienie Wójt Gminy W. decyzją z dnia [...] przyznał Z. B. zasiłek stały w wysokości 529 zł miesięcznie, poczynając od 1 lipca 2014 roku do 30 września 2018 roku. Zgodnie z wnioskiem w decyzji określono, ze zasiłek ten zostanie wypłacony w sierpniu 2014 roku częściowo w formie artykułów spożywczych i chemicznych do realizacji we wskazanym sklepie, częściowo w formie zakupu leków, częściowo w formie pieniężnej, zasiłek za lipiec 2014 roku i za kolejne miesiące poczynając od września 2014 roku zostanie wypłacony w formie pieniężnej. Na podstawie decyzji Z.B. został objęty ubezpieczeniem zdrowotnym w wysokości 9% zasiłku stałego w okresie jego pobierania. Z.B. złożył wniosek o przyznanie świadczenia w dniu 31 lipca 2014 roku, załączając m.in. kserokopię odpisu wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] w sprawie [...], którym zaliczono wnioskodawcę do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności od 1 sierpnia 2013 roku do dnia 30 września 2018 roku, ustalono kod choroby [...]i ustalono, że wnioskodawca wymaga korzystania z systemu wsparcia samodzielnej egzystencji . Odwołanie od decyzji złożył wnioskodawca, kwestionując datę początkową przyznania świadczenie. Zdaniem skarżącego winien otrzymać zasiłek od dnia 1 sierpnia 2013 roku. Z tym dniem bowiem, na mocy wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia [...], został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W ocenie Z.B. powinien dostać zatem wyrównanie zasiłku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 § 1 k.p.a.. Kolegium przytoczyło treść przepisu art. 37 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 182 ze zm.), podkreślając, że do przyznania zasiłku stałego niezbędne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek – dochodowej raz zdrowotnej. Wnioskodawca bezspornie spełnia te przesłanki. SKO wyjaśniło też, że zgodnie z art. 106 ust.3 ustawy o pomocy społecznej zasiłek przyznaje się i wypłaca poczynając od miesiąca, w którym został złożony wniosek z wymaganą dokumentacją. W przypadku, gdy uprawnienie do świadczenia nie obejmuje pełnego miesiąca, świadczenie przyznaje się za niepełny miesiąc, wysokość świadczenia ustalając proporcjonalnie do dnie objętych świadczeniem. Organ odwoławczy podkreślił też, że ustawa o pomocy społecznej nie przewiduje wyjątków w zakresie ustalenia daty początkowej przyznania świadczenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o "wyrównanie zasiłku od 1 sierpnia 2013 roku", odwołując się do trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej oraz daty uznania go za osobę niepełnosprawną w stopni u umiarkowanym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S.u wiosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym, zachowanie przez organ norm prawa procesowego powoduje oddalenie skargi (art. 151 p.p.s.a.). Skarga nie jest uzasadniona. Stan faktyczny sprawy nie budzi w niniejszej sprawie wątpliwości. Podstawę orzekania organów w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy o pomocy społecznej, powołanej w pierwszej części uzasadnienia, dalej powoływanej jako u.p.s. Stosownie do art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Bezsprzecznie skarżący spełnia wskazane przesłanki przyznania zasiłku stałego. Spór między stronami dotyczy okresu na który przyznano skarżącemu przedmiotowy zasiłek. W toku postępowania nie zgadzał się on z przyznaniem zasiłku stałego od lipca 2014 roku w sytuacji gdy z wyroku Sądu Rejonowego w S. wynika, że uprawniający do zasiłku stałego stopień niepełnosprawności datować należy na sierpień 2013 roku. Zarzut skargi nie może odnieść skutku. W przepisie art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej przewidziano, że świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowało się stanowisko, że przepis art. 106 ust. 3 ustawy, dotyczy sytuacji, gdy wniosek o przyznanie określonego świadczenia jest pierwszym wnioskiem wszczynającym postępowanie. Przepis ten nie ma natomiast zastosowania, gdy zainteresowana osoba uzyskała prawo do świadczenia wcześniej i składała kolejny wniosek. W szczególności przepis ten nie ma zastosowania, gdy zachodzi ciągłość niepełnosprawności uprawniającej do świadczenia, a potrzeba złożenia kolejnego wniosku powstała w związku z koniecznością uzyskania następnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 18 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Bk 108/09, wyrok NSA z dnia 16 listopada 2005 r. sygn. akt I OSK 353/05, wyrok WSA w Bydgoszczy z 5 marca 2009 r., II SA/Bd 851/08). Jak wynika z akt administracyjnych, taka sytuacja jednak w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Skarżący bezpośrednio przed sierpniem 2013 roku nie był zaliczony do osób niezdolnych do pracy ze względu na stan zdrowia, nie legitymował się orzeczeniem lekarskim o co najmniej umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Jego wniosek o zasiłek stały z dnia 31 lipca 2014 roku trafnie zatem organ potraktował jako pierwszy wniosek o zasiłek stały. Nie negując zatem trudnej sytuacji życiowej, materialnej skarżącego, jago skargę jako pozbawioną uzasadnionych podstaw należało oddalić na podstawi art. 151 p.p.s.a. IB