II SA/Łd 109/14

Dnia 26 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. a.tp. P. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w sprawie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. W treści skargi jej autor wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, iż zatrzymanie prawa jazdy znacznie utrudni mu funkcjonowanie w życiu codziennym, a przede wszystkim pozbawi go możliwości zarobkowania. Wielu pracodawców oczekuje od pracowników posiadania prawa jazdy. Nadto, skarżący wyjeżdża do pracy (dorywczo) za granicę, a brak prawa jazdy mu to uniemożliwi, przez co nie będzie mógł spełnić obowiązku alimentacyjnego. Dodatkowo skarżący musi zaspokoić potrzeby pozostałej dwójki małoletnich dzieci, a brak prawa jazdy pozbawi go tej możliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 25 lutego 2014r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia skarżącego, postanowieniem z dnia 8 maja 2014r., sygn.. akt: I OZ 353/14 uchylił przywołane postanowienie sądu pierwszej instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. W toku ponownego rozpoznawania wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zarządzeniem z dnia 23 maja 2014r., skarżący został zobowiązany do wykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie skarżący, w piśmie, które wpłynęło do sądu dnia 24 lipca 2014 roku wskazał, iż jego sytuacja materialna jest bardzo zła, od 2010 roku nie osiąga on dochodów, jest osobą bezrobotną. Na jego utrzymaniu pozostaje dwójka dzieci i ciężarna żona. Zadłużenie rodziny jest bardzo wysokie (kilka milionów), dlatego skarżący nie wywiązuje się ze zobowiązań alimentacyjnych wobec najstarszej córki, z którą jednak utrzymuje dobre kontakty. Cały majątek rodziny jest przedmiotem zajęć komorniczych i egzekucji na różnych jej etapach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konstrukcja przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej. Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania aktu organu administracji, sąd wszechstronnie rozważył wszelkie okoliczności, mając na uwadze przede wszystkim fakt, iż celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd. Na tej podstawie sąd ocenił, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem sądu, P. M. wykazał, w sposób należyty, iż skutki decyzji uznającej go za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, na obecnym etapie postępowania, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Zauważyć bowiem trzeba, że – zgodnie z art. 5 ust. 3b ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012r., poz. 1228 ze zm.) – jeżeli decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego oraz składa wniosek o ściganie za przestępstwo określone w art. 209 § 1 Kodeksu karnego. Wprawdzie istotnie zatrzymanie prawa jazdy nie jest bezpośrednim skutkiem wydania decyzji, co wynika z art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007r., jednakże nie można w żadnym razie przyjąć, że nie wywołuje ona skutków, które mogłyby stać się przesłanką wstrzymania wykonania decyzji. Z przywołanych przepisów wynika, iż decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy wydawana jest obligatoryjnie przez właściwego starostę, a więc jest ona niejako następstwem wydania decyzji o uznaniu strony za osobą uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych. Niewątpliwie więc powstaje sytuacja w której zatrzymanie prawa jazdy powodować będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie szkody, szczególnie gdy dokument ten jest jej niezbędny do wykonywania pracy zarobkowej, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Ponadto skutkiem wydania decyzji o uznaniu za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych powoduje też wszczęcie postępowania karnego, co także może w negatywny sposób wpływać na sytuację strony. Podobny pogląd reprezentuje Naczelny Sąd Administracyjny (por. np. postanowienia NSA: z dnia 25 lutego 2014r., I OZ 116/14; z dnia 10 stycznia 2014r., I OZ 1232/13; z dnia 18 września 2013r., I OZ 784/13 i inne; https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem uznać należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji w myśl art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., o czym sąd orzekł jak w postanowieniu. a.tp.