II SA/Łd 1092/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 23 listopada 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez A. C. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Uzasadniając powyższy wniosek skarżąca wskazała, że budynek garażowy, będący przedmiotem niniejszego postępowania będzie zasłaniał dostęp do światła słonecznego w jej mieszkaniu, ponadto będzie zasłaniał krzewy rośliny i drzewa posadzone na jej nieruchomości. Dalej podniosła zarzut, że spaliny, wydobywające się z parkowanego w tymże garażu samochodu, będą zanieczyszczać środowisko naturalne i negatywnie wpływać na w/w roślinność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Katalog przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady przyjmuje się, iż przesłanki wstrzymania wykonania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź też powrót do stanu poprzedniego związany będzie ze znacznym nakładem sił i środków. Podkreślić należy, iż art. 61 § 3 powołanej ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może jednak opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym pozwalającym zająć w sprawie stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która ze swych twierdzeń wywodzi określone skutki prawne (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, str. 426). Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia), Sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, sygn. akt II OZ 155/05, opubl. OSS 2005/3/72). Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. W uzasadnieniu wniosku skarżąca nie wskazała na istnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa w powyższym przepisie. Nie powołała argumentów potwierdzających możliwość zaistnienia znacznej szkody, nie wskazała także jakie trudne do odwrócenia skutki mogą nastąpić w związku z wykonaniem decyzji. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu. m.o.