II SA/Łd 1102/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. i K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. P. i K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia przyznać skarżącym T. P. i K. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata II SA/Łd 1102/04 Uzasadnienie Pismem z dnia 13 listopada 2004 r. T. P. i K. P. (dalej skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie warunków zabudowy. Sąd postanowieniem z dnia 6 września 2007 r. odrzucił skargę. Składając zażalenie na przedmiotowe postanowienie skarżący wnieśli jednocześnie o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnili tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – stosownie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – wezwał skarżących do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie – dnia 10 października 2007 r. złożyli wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". Uzasadniając wniosek, skarżący ograniczyli się jedynie do stwierdzenia, że "nie znają się na prawie, a charakter sprawy wymaga adwokata". Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Na osiągane dochody składają się: renta chorobowa T. P. w wysokości 511,95 zł oraz zasiłek przedemerytalny K. P. w wysokości 642,62 zł. Daje to łączny dochód w gospodarstwie domowym skarżących w wysokości ok. 1.154 zł, a średniomiesięcznie na jednego członka rodziny – ok. 550 zł. Skarżący są właścicielami mieszkania o powierzchni 64 m2. Wskazując na inne istotne w ich ocenie informacje podnieśli, że T. P. wymaga stałej opieki lekarskiej ze względu na stan zdrowia. W wyniku wezwania Sądu do przekazania dodatkowych informacji, skarżący przekazali dokumenty potwierdzające wysokość osiąganych dochodów oraz przedstawili wyciągi z rachunku bankowego, z którego wynika, że na dzień 31 października 2007 r. saldo rachunku wynosiło 8,03 zł. Wyjaśnili także wątpliwości co posiadanych innych nieruchomości, informując, że są właścicielami działki o powierzchni 678 m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Rozpoznając w związku z tym wniosek skarżących Sąd miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że na dochody w gospodarstwie domowym skarżących składają się: renta chorobowa T. P. w wysokości 511,95 zł oraz zasiłek przedemerytalny K. P. w wysokości 642,62 zł. Daje to łączny dochód w gospodarstwie domowym w wysokości ok. 1.154 zł, a średniomiesięcznie na jednego członka rodziny – ok. 550 zł. Skarżący ponoszą przy tym wydatki związane z bieżącym utrzymaniem gospodarstwa domowego oraz wydatki na świadczenia zdrowotne, w szczególności skarżącej T. P., która wymaga – jak wskazano we wniosku – specjalistycznej opieki lekarskiej. Skarżąc nie posiadają także żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżących jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na ich sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacje załączone do akt postępowania należy uznać, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zaznaczyć przy tym należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia. Nie obejmuje natomiast zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.