II SA/Łd 1108/22

Dnia 4 kwietnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Czerw po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2023 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody Łódzkiego o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 lutego 2023 roku, sygn. akt II SA/Łd 1108/22, o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Miejskiej w Wieluniu z dnia 24 marca 2022 r. nr LXII/785/22 w sprawie przyjęcia "Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Wieluń na rok 2022" postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 lutego 2023 roku, sygn. akt II SA/Łd 1108/22, w ten sposób, że: 1. dotychczasową treść sentencji wyroku oznaczyć jako punkt 1.; 2. w sentencji wyroku dodać punkt 2. o treści: "2. oddalić wniosek Wojewody Łódzkiego o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.". ał Wyrokiem z dnia 22 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargę Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Miejskiej w Wieluniu z dnia 24 marca 2022 r. nr LXII/785/22 w sprawie przyjęcia "Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Wieluń na rok 2022" i stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości. Sentencja wyroku nie zawierała rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku skarżącego o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W pisemnym uzasadnieniu wyroku wskazano jednak, iż wniosek ten jest niezasadny. Pismem z dnia 24 marca 2023 r. pełnomocnik Wojewody Łódzkiego wniósł o uzupełnienie ww. wyroku i orzeczenie w zakresie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wniosek dotyczący postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, zawarty był w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek skarżącego zasługiwał na uwzględnienie, bowiem sentencja wyroku nie zawierała rozstrzygnięcia o kosztach. Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259) (dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.) – wówczas zapada w formie postanowienia (art. 160 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Jednak stosownie do treści art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Natomiast art. 210 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż przepis § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania powinno nastąpić zatem w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. W niniejszej sprawie wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, został zawarty już w skardze. Niewątpliwie zatem Wojewoda Łódzki spełnił warunek wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów we właściwym czasie. Wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku zasługiwał na uwzględnienie. Wprawdzie Sąd w uzasadnieniu wyroku odniósł się do wniosku skarżącego o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, wskazując, iż jest on niezasadny, jednak stanowisko Sądu winno znaleźć swój wyraz również w stosownym rozstrzygnięciu zawartym w sentencji wyroku. Uzupełnienie wyroku bowiem, w tym także co do kosztów procesu, może polegać zarówno na pozytywnym, jak i negatywnym rozstrzygnięciu o pominiętym żądaniu. W sytuacji, kiedy Sąd nie przychyla się do wniosku skarżącego, lecz rozstrzygnięcie takie nie zostało zawarte w sentencji wyroku, wyrok winien zostać uzupełniony przez stosowne oddalenie żądania (por. postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. III OZ 284/21, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeśli chodzi o merytoryczne odniesienie się do wniosku skarżącego, zawartego w piśmie z dnia 24 marca 2023 r., Sąd podtrzymuje swoje stanowisko, wyrażone w pisemnych motywach wyroku z dnia 22 lutego 2023 r. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast, zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stosownie do treści art. 93 ust. 1 w związku z art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 40), postępowanie sądowe w niniejszej sprawie (zaskarżenia przez organ nadzoru uchwały rady gminy do sądu administracyjnego) wolne jest od opłat sądowych. Wojewoda Łódzki nie poniósł więc kosztów sądowych związanych z postępowaniem przed sądem. Wojewoda Łódzki nie poniósł także wydatków związanych z wynagrodzeniem reprezentującego go radcy prawnego, ponieważ reprezentujący go radca prawny zatrudniony jest w Łódzkim Urzędzie Wojewódzkim w Łodzi (co wynika z załączonego do akt sprawy pełnomocnictwa) i wykonywanie przez niego obowiązków pełnomocnika Wojewody nie wiąże się z koniecznością poniesienia przez Wojewodę kosztów jego dodatkowego wynagrodzenia. W tej sytuacji, Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 157 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. a.tp.