II SA/Łd 1113/12

Dnia 26 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant pomocnik sekretarza sądowego Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2013 roku sprawy ze skargi E. F. i T. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę. LS Decyzją z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania E. F. i T. F., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: K.p.a.) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] [...] umarzającą postępowanie w sprawie podwyższenia terenu na skutek nawożenia gruzu i śmieci na działkach nr 432/3 i 432/5 przy ul. A w B.. Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika, iż postępowanie w sprawie zainicjowane zostało pismem E. F. z dnia 2 października 2008r. o spowodowanie usunięcia gruzu i śmieci z w/w działek. Wnioskodawczyni argumentowała, iż w wyniku nawiezienia "gruzośmieci" powstał 20 metrowy pas utwardzony przez przejeżdżające samochody, usypany powyżej poziomu działki strony. Pismem z dnia 11 grudnia 2008r. organ powiatowy wystąpił do Urzędu Gminy A. o przekazanie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla działki nr 432/1. W odpowiedzi Urząd wyjaśnił, iż w ewidencji działka nr 432/1 nie figuruje i przekazał wypis i wyrys z planu. Następnie organ nadzoru ustalił, iż decyzją Wójta Gminy A. z dnia [...] zatwierdzono podział nieruchomości oznaczonej w ewidencji jako działka nr 432/1 i 432/2 na działki 432/3 – droga wewnętrzna, 432/4 i 432/5 na poszerzenie ul. A w B.. W dniu 7 kwietnia 2009r. B. M., właściciel działek o numerach 432/6 i 432/7, 432/8, 432/9 powstałych z podziału działki nr 432/4, złożył do organu powiatowego pismo wyjaśniając, iż wydzielenie drogi wewnętrznej (działka nr 432/3) stało się niezbędne ponieważ na nieruchomości tej planowana jest budowa osiedla domków jednorodzinnych i wydzielona droga stanowi jedyny dojazd do drogi gminnej, przy której powstaje pierwszych 6 domów jednorodzinnych; inwestorem jest. A Spółka z o.o.. Właściciel załączył nadto kserokopie: - decyzji Wójta Gminy A. z dnia [...] zatwierdzającej podział działki nr 432/1 i 432/2 na działki 432/3, 432/4 i 432/5, - decyzji Starosty [...] [...] z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę sieci wodociągowej na działkach nr 428/2, 428/14 i 432/3, - zawiadomienia złożonego przez Spółkę A o zamiarze rozpoczęcia w dniu 30 marca 2009r. robót budowlanych na podstawie pozwolenia z 14 października 2008r.. Następnie przy piśmie z dnia 9 kwietnia 2009r. B. M. przekazał kserokopię decyzji Wójta Gminy A. z dnia [...], którą zezwolono Spółce na lokalizację zjazdu z działek nr 432/3 i 428/2 na drogi gminne o nr 435 i 428/2 oraz ustalono warunki wykonania i użytkowania zjazdu. Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w sprawie usunięcia gruzu i śmieci, wskazując m.in., iż działka nr 432/3 bezpośrednio sąsiadująca z działką wnioskodawczyni oznaczona została w ewidencji gruntów jako droga dojazdowa – droga wewnętrzna. Na skutek odwołania małżonków F. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] uchylił powyższe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż materiał dowody jest niepełny, gdyż organ I instancji nie ustalił czy roboty polegające na podwyższeniu terenu na skutek nawiezienia gruzu związane są z wykonywaniem obiektu budowlanego lub prowadzeniem innych robót budowlanych wymagających pozowania na budowę bądź zgłoszenia i czy ewentualnie inwestor takie pozwolenia bądź zgłoszenia posiada. Organ odwoławczy podkreślił, iż braki w materiale dowodowym uniemożliwiają ocenę, czy postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe, czy istnieje możliwość wydania rozstrzygnięcia merytorycznego. Mając na względzie wytyczne organu odwoławczego, decyzją z dnia [...] organ I instancji ponownie rozstrzygnął o umorzeniu postępowanie w sprawie usunięcia gruzu i śmieci. W uzasadnieniu podkreślił, iż w dniu 27 listopada 2009r. przeprowadził oględziny spornego terenu oraz działki odwołujących się o nr 431 ustalając, iż na działce nr 432/3 została wykonana sieć wodociągowa w oparciu o decyzję z dnia [...] oraz nawieziono gruz ceglany, ubity przez poruszające się po działce pojazdy mechaniczne. Ustalono, iż pas gruzu ceglanego znajduje się w odległości od ogrodzenia działki nr 431 od 1,6 m do 1,9 m. Na okoliczność tego dokonano w trzech miejscach pomiaru oraz wykonano zdjęcia. Organ nie stwierdził zasypania gruzem i śmieciami ogrodzenia działki nr 431. Stwierdził zaś, iż poziom nawiezionego i ubitego gruzu ceglanego w stosunku do rzędnej terenu działki nr 431 uległ poważnej zmianie. Organ stwierdził nadto, iż małżonkom F. nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu w sprawie budowy wodociągu (decyzja z dnia [...]), gdyż ich działka nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji jaką jest sieć wodociągowa. Nadto nawiezienie gruzu i śmieci nie stanowi samowoli budowlanej, do likwidacji której uprawnione są organy nadzoru budowlanego, co za tym rezultat robót, o ile powoduje negatywne konsekwencje dla osób trzecich i ich nieruchomości, kwalifikuje się jako szkoda w rozumieniu przepisów prawa cywilnego. Po rozpatrzeniu odwołania E. i T. małżonków F., decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ stwierdził, iż zaskarżona decyzja jest nadal przedwczesna, gdyż nie wyjaśniono czy postępowanie jest bezprzedmiotowe, czy należy wydać rozstrzygnięcie merytoryczne. Nie wyjaśniono czy podwyższenie terenu związane było z prowadzeniem robót budowlanych w oparciu o decyzję z dnia [...], czy wykonane zostały po zakończeniu tej budowy. Organ zaznaczył, że mimo, iż odwołujący nie zostali uznani za strony postępowania zakończonego wydaniem decyzji z [...], to niewątpliwie są stronami niniejszego postępowania. Decyzją z dnia [...] organ I instancji ponownie umorzył postępowanie w sprawie usunięcia gruzu i śmieci. Wskazał, iż w dniu 2 czerwca 2010r. przeprowadzono kontrolę budowy sieci wodociągowej, w toku której inwestorzy oświadczyli, iż śmieci zostały usunięte w 2008r., w związku z planowaną budową wodociągu. W dniu 10 czerwca 2010r. przedstawiciel Spółki złożył zawiadomienie o zakończeniu budowy wodociągu, zaś w dniu 21 czerwca 2010r. organ nadzoru budowlanego I instancji wydał potwierdzenie o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy wodociągu. Organ stwierdził, w świetle całokształtu zgromadzonego materiału, iż nawiezienie na działkę nr 432/3 gruzu i śmieci nie stanowi samowoli budowlanej, do likwidacji której zobowiązane są organy nadzoru budowlanego, co za tym postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięciem z dnia [...] organ odwoławczy uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ stwierdził, iż po wydaniu decyzji kasacyjnej z dnia [...] organ powiatowy nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego w zakresie wskazanym w tej decyzji. Zwrócił również uwagę, że w dniu 5 października 2010r. odwołujący zażądali aby przed wydaniem decyzji w sprawie podwyższenia terenu na skutek nawiezienia gruzu i śmieci na dawnej działce nr 432/1, zbadać i sprawdzić legalność inwestycji związanej z budową sieci wodociągowej na działkach nr 432/3, 428/14 i 428/2. Wskazując, iż zachodzi konieczność orzekania w zakresie zgodnym z zakresem wszczętego postępowania. Postanowieniem z dnia [...] organ I instancji stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie i przekazał sprawę zgodnie z właściwością do Wójta Gminy A.. Jednakże postanowieniem z dnia [...] organ II instancji uchylił powyższy akt i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, podkreślając, iż przekazanie sprawy Wójtowi Gminy byłoby zasadne, gdyby wcześniej nie toczyło się przed organem nadzoru budowlanego żadne postępowanie w tej sprawie. Organ odwoławczy wskazał, iż postępowanie takie zostało zainicjowane wnioskiem E. F., w którym było zawarte żądanie rozpatrzenia sprawy przez organy nadzoru budowlanego w trybie ustawy – Prawo budowlane. Zatem jakkolwiek w uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że brak jest podstaw do podjęcia środków przez organ nadzoru budowlanego, a sprawa kwalifikuje się do załatwienia przez inny organ administracji publicznej, to wobec złożenia wniosku o wszczęcie postępowania przez organ nadzoru budowlanego, wnioskodawca ma prawo oczekiwać rozstrzygnięcia jego sprawy przez organ nadzoru budowlanego w formie procesowej, co umożliwiłoby skorzystanie z kontroli instancyjnej, a potem sądowej. W dniu [...] organ powiatowy wydał decyzję umarzającą postępowanie w sprawie podwyższenia terenu na skutek nawiezienia gruzu i śmieci. Organ wskazał, iż w dniu 19 stycznia 2011r. przeprowadził kontrolę budowy budynku mieszkalnego na działce nr 428/13 kontrolując również dojazd na plac budowy. Ustalono, iż droga dojazdowa na budowę, jak oświadczył inwestor, prowadzi poprzez drogę gminną (działka nr 428/2), zaś wcześniejszy transport odbywał się przez działki nr 432/3 i 428/14. Na tych działkach w 2009 i 2010r. inwestor wykonywał prace budowlane związane z budową sieci wodociągowej. W dniu 10 czerwca 2010r. zawiadomił o zakończeniu prac i w dniu 21 czerwca 2010r. uzyskał potwierdzenie zawiadomienia o zakończeniu budowy. Organ opierając się na wyjaśnieniach inwestora wskazał, iż w celu ulepszenia przejazdu maszyn budowlanych na działkach nr 432/3 i 428/14 inwestor wysypał gruz ceglany, ale po zakończeniu prac teren został uporządkowany, a usypanie gruzu w postaci nasypu zostało usunięte. W toku kontroli nie stwierdzono, aby usypanie gruzu związane było z wykonywaniem robót budowlanych, na które wymagane jest zgłoszenie lub uzyskanie pozwolenia na budowę. Dalej organ wskazał, iż wpłynęło do Inspektoratu pismo małżonków F., w którym podkreślono, iż gruz budowlany i ziemia nawiezione na drogę 432/3 i 432/5 nie zostały usunięte i w dalszym ciągu teren jest podwyższony w stosunku do ich działki, a dodatkowo, iż efektem nawiezienia gruzu jest powstanie zapory, która skutecznie zatamowała naturalny spływ wód gruntowych. Reasumując organ I instancji stwierdził, iż niwelacja terenu, wyrównanie poziomu gruntu, czy jej podwyższenia nie stanowią robót budowlanych, które podlegają regulacji ustawy – Prawo budowlane. Mogą one być natomiast przedmiotem postępowania dotyczącego naruszenia stosunków wodnych. Organ podkreślił, iż podczas oględzin stwierdzono, że usypany gruz nie został związany na stałe, co doprowadziłoby do powstania obiektu budowlanego lub innej budowli. Decyzją z dnia [...] organ odwoławczy po raz kolejny uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Inspektor zaznaczył, iż po scaleniu działek nr 432/1 i 432/2, decyzją z dnia [...], dokonano podziału nieruchomości na działkę nr 432/2 – droga wewnętrzna, działkę nr 432/4 i 432/5 – poszerzenie ul. A. Obecnie zatem postępowanie dotyczy działek nr 432/3 i 432/5, a jak wynika z wypisów z rejestru gruntów nieruchomości te stanowią własność odpowiednio B. M. i Gminy A.. Organ stwierdził, iż jak wynika z protokołu kontroli z dnia 14 stycznia 2011r. teren budowy po zakończeniu realizacji sieci wodociągowej został doprowadzony do stanu poprzedniego, w świetle ustaleń organu I instancji nie sposób uznać, że prace polegające na nawiezieniu gruzu wykonane zostały przez inwestora, zwłaszcza, że nie miało miejsca wykonanie jakichkolwiek robót budowlanych. Nadto inwestor nie jest właścicielem działki, na której nawieziono gruz i śmieci, ani działek sąsiednich, zaś z aktu notarialnego z dnia [...] zatytułowanego pełnomocnictwo wynika upoważnienie od B. M. dla Spółki A ,. m.in. do reprezentowania mocodawcy przed organami administracji. Organ podkreślił, iż na gruncie prawa polskiego podmiot posiadający osobowość prawną, w tym spójka z ograniczoną odpowiedzialnością nie może być uznana za pełnomocnika strony. Niewłaściwie zatem ustalono osoby posiadające interes prawny w sprawie, a w szczególności pominięto Gminę A.. Dalej organ odwoławczy wskazał, iż jakkolwiek z kopii dokumentów dotyczących przedmiotowych działek wynika, iż są przeznaczone na cele drogowe, to podstawowym dokumentem, na podstawie którego ustala się przeznaczenie terenu jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zaś organ I instancji zaniechał ustalenia jakie jest przeznaczenie działek nr 432/3 i 432/5. Informacja przekazana pismem z dnia 9 listopada 2009r. przez Urząd Gminy A. nie może być uznana za wyjaśnienie tej kwestii, a pismo to dotyczy działki nr 428/2. Mając powyższe na względzie organ stwierdził, iż dopiero przeprowadzenie postępowania w powyższym zakresie umożliwi odniesienie się do kwestii czy doszło do wykonania robót budowlanych, w rozumieniu ustawy – Prawo budowlane, a zwłaszcza wykonania obiektu budowlanego np. drogi, a jeśli tak, to czy zostały one wykonane prawidłowo i są zgodne z prawem. Organ zwrócił uwagę na § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków budowlanych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który stanowi, iż zabronione jest dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości, nie zaś samo podnoszenie terenu. Nadto zgodnie z § 2 ust. 1 w/w aktu przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli naziemnych i podziemnych oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli naziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych z zastrzeżeniem § 207 ust. 2 tegoż rozporządzenia. Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie wszczęte na wniosek E. F. w sprawie podwyższenia terenu na skutek nawożenia gruzu i śmieci na działkach nr 432/3 i 432/5. Przywołując w uzasadnieniu argumentację z poprzedniej decyzji z dnia [...] organ wskazał, iż główną przyczyną uchylenia poprzedniej decyzji było niewłaściwe ustalenie osób posiadających interes prawny w sprawie. Wystąpił zatem do Urzędu Gminy A. o przekazanie wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po otrzymaniu, którego pismem z dnia 19 kwietnia 2012r. zawiadomił strony postępowania o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, zawiadomienie takie otrzymała także Gmina A.. W odwołaniu od decyzji organu I instancji z dnia [...] E. i T. małżonkowie F. wystąpili o jej uchylenie i wydanie decyzji w sprawie "podwyższenia terenu na skutek nawożenia gruzu i śmieci na dawnej działce nr 432/1 położonej w miejscowości B., przy ul. A, Gm. A.". Uzasadniając swe stanowisko wskazali, iż postępowanie dotyczy działek nr 432/3 oraz 432/5, przy czym wydana decyzja nie obejmuje działki 432/5, brak jakichkolwiek informacji na jej temat, nie została przeprowadzona kontrola w terenie działki nr 432/5 i nr 431, zgodnie z wnioskami strony. Nadto w toku postępowania działka nr 432/5 zmieniła właściciela, który nie bierze w nim udziału, zatem decyzja nie powinna być wydana. Strona zarzuciła nadto naruszenie przepisów postępowania, braki w materiale dowodowym, brak analizy zgromadzonych dokumentów. Sprecyzowała, iż od dnia 27 listopada 2009r. nie zebrano żadnych dowodów w sprawie. Nie przeprowadzono kontroli na terenie nieruchomości odwołujących nr 431 pomimo tego, że o to wnioskowali. Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w świetle przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., nr 243, poz. 1623 ze zm. – dalej także jako ustawa) roboty budowlane polegające na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych (art. 29 ust. 2 pkt 5, w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy) objęte są obowiązkiem dokonania zgłoszenia zamiaru wykonania tych robót. Ponadto w świetle art. 29 tejże ustawy, na budowę drogi, również nie mającej charakteru drogi publicznej wymagane jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak ustalono w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 9 września 2011r., na działkach o nr 432/3 i 432/5 stwierdzono wysypanie gruzu w pobliżu działki o nr 431. Ze szkiców sporządzonych w trakcie kontroli wynika, że teren od strony działki skarżących podniesiono o ok. 20 cm. W świetle takich ustaleń faktycznych, organ odwoławczy uznał, że nawiezienie gruzu i śmieci nie stanowi o wykonaniu utwardzenia czy o budowie drogi. Jak słusznie podniósł Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego samo zagęszczenie gruntu, czy też nawiezionego gruzu nie stanowi per se utwardzenia terenu, bowiem za takie można uznać jedynie roboty budowlane, które polegają na ułożeniu warstwy betonowej, płyt chodnikowych, bruku lub kostki brukowej. W ocenie organu wyższego stopnia w przedmiotowej sprawie nie doszło do wykonania robót budowlanych. Za przyjęciem wykonanych prac za roboty budowlane również nie sposób uznać, jedynie faktu użycia sprzętu budowlanego. Zgodnie z brzmieniem art. 3 pkt 7 ustawy przez roboty budowlane rozumie się budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Nie sposób również uznać, że samo zagęszczenie gruntu polegające na wysypaniu gruzu lub innych materiałów stanowi o budowie drogi, czyli obiektu liniowego. Przyjęcie przeciwnego stanowiska, w ocenie organu odwoławczego, prowadziłoby do absurdalnego wniosku, że każde wykorzystanie pasa gruntu do przejazdu czy przechodu stanowiłoby o budowie drogi. Zdaniem organu nie ma również wpływu na taki pogląd przeznaczenie przedmiotowych działek w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, bowiem samo przeznaczenie działki na inwestycję drogową nie stanowi o budowie drogi. Zagęszczenie nawiezionego gruzu nie można w ocenie organu odwoławczego uznać za wykonanie robót budowlanych. Zgodnie natomiast z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 ze zm.), właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł – ze szkodą dla gruntów sąsiednich, odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Stosownie do brzmienia ust. 3 tego przepisu – jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Zatem organem właściwym do prowadzenia postępowań administracyjnych w sprawie zmiany kierunku odpływu wód opadowych jest Wójt Gminy A.. Dalej organ odwoławczy wskazał, iż do właściwości powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego należą natomiast sprawy wyczerpująco ujęte w art. 83 ust. 1 ustawy. Przede wszystkim są to sprawy dotyczące samowolnego wykonywania robót budowlanych, w tym zwłaszcza budowy obiektów oraz sprawy dotyczące niewłaściwego stanu technicznego istniejących obiektów. Tymczasem, w ocenie organu, do wykonania robót kwalifikowanych jako roboty budowlane w przedmiotowej sprawie nie doszło. Zaakcentował, iż przepisy prawa budowlanego nie zakazują "podwyższania terenu". Dalej organ stwierdził, iż w świetle § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zabronione jest dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości, nie zaś samo dokonywanie zmian niwelety terenu. Jednocześnie zgodnie z § 2 ust. 1 tegoż rozporządzenia jego przepisy stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych. Zatem jedynie w przypadku wykonania robót budowlanych powodującego zmianę naturalnego spływu wód opadowych, właściwym w sprawie jest organ nadzoru budowlanego. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, iż w świetle powyższych okoliczności odwołujący bezpodstawnie podnoszą brak ustaleń, co do działki nr 432/5, niewłaściwe ustalenie osób posiadających interes prawny w sprawie i wadliwe stwierdzenie przez organ I instancji braku właściwości w rozstrzygnięciu sprawy. Ponadto jakkolwiek faktycznie wykonywano wodociąg m.in. na działkach stanowiących przedmiot postępowania, to nie sposób uznać, że stwierdzone przez organ I instancji nawiezienie warstwy gruzu było związane z tą inwestycją. Sam status działki jako drogi czy działki budowlanej nie może przesądzać o zaliczeniu wykonanych prac jako robót budowlanych, tak jak wykorzystywanie pasa terenu jako dojazdu do drogi publicznej nie stanowi wprost o budowie drogi. Konkludując organ stwierdził, iż skoro nawiezienie gruzu stanowiło roboty ziemne, które nie mogą zostać zakwalifikowane jako roboty budowlane, w szczególności stanowiące utwardzenie terenu czy budowę drogi, to nie można również uznać, że uzasadniona jest ingerencja organu nadzoru budowlanego. W świetle art. 84 ust. 1 pkt 1 i art. 84b ust. 1 ustawy – do zadań organów nadzoru budowlanego należy m.in.: kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego, to jest kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę; sprawdzanie posiadania przez osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie właściwych uprawnień do pełnienia tych funkcji; sprawdzanie dopuszczenia do stosowania w budownictwie wyrobów budowlanych. Brak możliwości zakwalifikowania wykonanych prac jako robót budowlanych stanowi o bezprzedmiotowości postępowania, przez którą należy rozumieć m.in. brak możliwości podjęcia rozstrzygnięcia merytorycznego z uwagi na brak właściwości organu administracji publicznej do ingerencji w oparciu o przepisy prawa materialnego, na podstawie których ten organ działa. Zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Prawidłowo zatem organ I instancji wskazał, że przez bezprzedmiotowość postępowania należy rozumieć również brak właściwości organu do podjęcia rozstrzygnięcia merytorycznego w oparciu o przepisy prawa materialnego. W ocenie organu odwoławczego bezpodstawnie zarzucono niewłaściwe oddalenie wniosku dowodowego dotyczącego przeprowadzenia oględzin działki nr 431, bowiem wniosek ten zmierzał do ustalenia okoliczności, która nie miała istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Przedmiotem postępowania wyjaśniającego przed organami nadzoru budowlanego było "podwyższenie terenu wskutek nawożenia gruzu i śmieci" na działkach nr 432/3 i 432/5, nie zaś na działce nr 431. Ponadto organ wskazał, iż skoro nie doszło do wykonania robót budowlanych w rozumieniu ustawy – Prawo budowlane, zwłaszcza wykonania obiektu budowlanego (np. drogi), to tym samy brak jest również podstaw do badania czy zostały one wykonane prawidłowo i są zgodne z przepisami prawa budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi E. i T. małżonkowie F. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucili naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 105 § 1 K.p.a.. W uzasadnieniu wskazali, iż zmiana ukształtowania terenu na działce 432/3 i 432/5 poprzez nadsypanie gruntu ziemią i gruzem (czyli zmiana rzędnej wysokościowej terenu) w trakcie prowadzenia robót budowlanych jakim niewątpliwie była budowa wodociągu na działkach 432/3 i 432/14 oraz przyłącza na działce 432/5 jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego sieci wodociągowej i jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt ustawy należy uzyskać zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę dotyczących: - zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu; - charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji; - zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu przez osoby niepełnosprawne; - zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; - ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Dalej skarżący wskazali, iż według rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, ukształtowanie terenu, z oznaczeniem zmian w stosunku do stanu istniejącego, jest jednym z elementów, które powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, stanowiący część projektu budowlanego. Tym samym podwyższenie i zmiana rzędnej terenu dotyczą zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu są istotnym odstąpieniem dopuszczalnym tylko po wcześniejszej zmianie pozwolenia na budowę. Jeśli ukształtowanie terenu działki zostanie zmienione bez wcześniejszej zmiany pozwolenia na budowę, organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę W tym przypadku organ powinien nakazać wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem. Taka konieczność występuje, w przypadku gdy inwestor kształtuje teren, zmieni naturalny spływ wód opadowych i skieruje je na teren sąsiedniej nieruchomości, co jest naruszeniem przepisów § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skarżący dodali, iż podwyższenie terenu nastąpiło m.in. w trakcie prowadzenia prac przy budowie wodociągu: W tym zakresie wskazali, iż - w dniu [...] wydano decyzję o pozwoleniu na budowę wodociągu, - w dniu 19 marca 2009r. zgłoszono zamierzony termin rozpoczęcia robót, - w dniach 4 maja 2009r. i 19 czerwca 2009r. skarżący poinformowali organy nadzoru budowlanego o dalszym podwyższaniu terenu działki 432/3, - w dniu 27 listopada 2011r. organ I instancji dokonał wizji lokalnej podczas której stwierdził wybudowanie wodociągu oraz nawiezienie gruzu na teren działki 432/3, a nadto, że poziom nawiezionego i ubitego gruzu w stosunku do rzędnej terenu działki 431 uległ poważnej zmianie, - w dniu 10 czerwca 2010r. złożono zawiadomienie o zakończeniu budowy wodociągu, - w dniu 21 czerwca 2010r. wydano potwierdzenie o przyjęciu zakończeniu budowy W ocenie skarżących z powyższego wynika, iż znaczne podwyższenie działki 432/3 nastąpiło w trakcie prowadzenia prac budowlanych oraz na terenie objętym w całości pozwoleniem na budowę. Ani dokumentacja projektowa, ani powykonawcza wodociągu nie przewiduje możliwości podniesienia terenu działek 432/3 i 432/5 powodując zmianę naturalnego spływu wód opadowych. Skarżący wskazali, iż w decyzji o pozwoleniu na budowę wodociągu jest zapis mówiący o tym, że przy wykonywaniu prac budowlanych należy przestrzegać praw osób trzecich. Po wybudowaniu wodociągu należało zatem przywrócić naturalny spadek terenu i spływ wód opadowych. Dalej skarżący podkreślili, iż wodociąg został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę, które nie zawiera, a zawierać powinno, warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Warunki takie nie mogły być wydane ponieważ wodociąg przebiega przez teren zieleni niskiej bez prawa zabudowy. W związku z tym takie pozwolenie nie powinno być wydane. W tym przypadku zgodnie z art. 7 K.p.a. organy z urzędu powinny podjąć czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zdaniem skarżących na podstawie ustawy – Prawo budowlane, podniesienie terenu działek 432/5, 432/3 i 428/14 trzeba traktować jako obiekt budowlany. Jest to określone jako obiekt liniowy, przez który należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, a w szczególności jest to m.in. droga wraz ze zjazdami. Wykonanie drogi nie jest zwolnione z wymogu uzyskania pozwolenia na budowę. Status działki 432/3 jako drogi jest niewątpliwy, co potwierdza Urząd Gminy w A. poprzez wydanie decyzji na lokalizację zjazdu z działki 432/3 na drogę gminną. Zjazd ten został wybudowany poprzez niwelację terenu, a następnie nawiezienie i utwardzenie gruzu budowlanego niezgodnie z wydanymi warunkami. Warunki wykonania zjazdu zostały określone w Decyzji [...] wydanej przez Wójta Gminy A.. Zjazd ten powinien być zaprojektowany i wykonany zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r.. Prace przygotowawcze polegające na wytyczeniu i wybudowaniu (ulepszeniu) drogi dojazdowej na teren budowy mogą być wykonywane tylko na terenie objętym pozwoleniem na budowę. PINB w swojej decyzji [...] poinformował, że wydzielenie działki 432/3 stało się niezbędne gdyż stanowi ona jedyny dojazd do drogi gminnej, przy której powstaje osiedle domów jednorodzinnych. Również przedstawiciel firmy A Sp. z o.o. oświadczył, że wcześniejszy transport na plac budowy odbywał się przez działki 432/3 i 428/14, a gruz wysypano w celu ulepszenia przejazdu maszyn budowlanych. Zatem prawidłowość wykonania dojazdu do budowy domów jednorodzinnych leży w gestii nadzoru budowlanego i powinno być objęte pozwoleniem na budowę, a z zaskarżonej decyzji wynika, że tak nie jest. Jeżeli zatem organ odwoławczy nie uznaje wybudowania (ulepszenia) drogi jako samowoli budowlanej, to skarżący stawiają pytanie czy droga dojazdowa w ogóle została uwzględniona w pozwoleniu na budowę oraz projekcie budowlanym powstającego osiedla skoro była jedynym legalnym dojazdem. Skarżący wskazali nadto, iż w innej sprawie w lipcu 2009r. organ I instancji "wydał opinię" określającą wysypanie gruzu z rozbiórki na drogach B. w gm. B. za samowolą budowlaną. Ponadto skarżący zarzucili, że w trakcie prowadzenia postępowania nie wykonano orientacyjnego szkicu przekroju podłużnego przedmiotowych działek. Wykonanie takiego rysunku zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego organ odwoławczy w postanowieniu nr [...], z dnia [...]. Brak takiego szkicu stanowi ważny brak w dokumentacji, na podstawie której wydano przedmiotową decyzję. Zarzucili również, iż do chwili obecnej w postępowaniu nie brała udziału strona będąca właścicielem działki 432/5 czyli Wójt Gminy A.. Zdaniem skarżących decyzja nie może być wydana bez udziału wszystkich stron postępowania. Należy zatem ustalić właścicieli wszystkich działek objętych postępowaniem, zawiadomić ich o prowadzonym postępowaniu i przeprowadzić oględziny z ich udziałem. Natomiast Wójt Gminy A. na żadnym etapie prowadzonego postępowania nie był informowany o przeprowadzanych wizjach lokalnych. Ma to istotne znaczenie tym bardziej, że w trakcie prowadzonego przez siebie postępowania, z art. 29 ustawy – Prawo wodne, w sprawie zakłócenia naturalnego spływu wód na działkach 432/3, 432/5 i 428/14, Wójt Gminy A. nazywa działkę 432/3 "nowo wybudowaną drogą". Tej samej nomenklatury używają również biegli w tej sprawie. Kłóci się to ze stwierdzeniem organu odwoławczego, że działka 432/3 nie jest drogą. Skarżący wskazali, iż organ odwoławczy uznaje, że roboty budowlane polegające na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych (art. 29 ust.2 pkt 5 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy) objęte są obowiązkiem dokonania zgłoszenia zamiaru wykonania tych robót. Ponadto w świetle art. 29 ustawy – Prawo budowlane, na budowę drogi, również nie mającej charakteru drogi publicznej wymagane jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Skoro takiej decyzji oraz zgłoszenia nie ma, to organ odwoławczy nie może stwierdzić, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a. i zakwalifikować je do umorzenia, zgodnie z art. 138 §1 pkt 1 K.p.a. Skarżący podkreślili, że na działkach 432/3 i 432/5 trwały prace objęte pozwoleniem na budowę (wodociągu i przyłącza), a ponadto droga (działka) 432/3 powinna być objęta pozwoleniem na budowę apartamentów, jako jedyna droga dojazdowa na plac budowy. Zdaniem skarżących organy administracji nie dążyły do należytego wyjaśnienia wszystkich okoliczności i ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością, naruszając tym samym przepisy art. 7, 77 § 1, 80 i 136 K.p.a., co ma istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola działalności organów administracyjnych, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., nr 270, powoływana dalej jako P.p.s.a.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei przepis art. 135 P.p.s.a. stanowi, iż sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151 P.p.s.a.). Kluczowe dla możliwości prawidłowej oceny działań organów nadzoru budowlanego podejmowanych w niniejszej sprawie jest udzielenie odpowiedzi na pytanie o to czy roboty polegające na nawiezieniu gruzu i śmieci na działki sąsiadujące z nieruchomością skarżących są domeną skarżących są domeną prawa budowlanego, a więc czy podlegają regulacjom zawartym w ustawie – Prawo budowlane i w przepisach wykonawczych wydanych w oparciu o tą ustawę. W realiach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, iż w następstwie nawiezienia gruzu i śmieci podwyższeniu uległ teren działek sąsiadujących z nieruchomością skarżących. Dalej zaś – w następstwie przejeżdżania po owym nawiezionym materiale samochodów, w tym ciężarowych – utwardzeniu uległ teren działek. Tak ustalony stan faktyczny pozwala jednoznacznie wskazać, iż w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z robotami budowlanymi, które podlegałyby regulacji ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (vide: wyrok NSA z dnia 5 listopada 2003r., w sprawie sygn. akt IV SA 1131/02; wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2010r., w sprawie sygn. akt II SA/Kr 583/10 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Racje mają organy nadzoru budowlanego gdy wskazują, iż powyższych robót nie można utożsamiać z utwardzeniem powierzchni gruntu na działkach budowlanych, o którym mowa w art. 29 ust. 2 pkt 5 ustawy – Prawo budowlane, przez które należy rozumieć wyłożenie terenu takimi materiałami, jak: masą bitumiczną, płytami chodnikowymi, kostką czy brukiem. Takie roboty tworzą w miejscu utwardzenia konstrukcje zapewniającą stabilność i stanowią całość techniczno – budowlaną. Cech tych pozbawione jest rozsypanie na określonym terenie gruzu i śmieci. Nawet jeśli wskutek późniejszego użytkowania teren ten został utwardzony, to najczęściej takie utwardzenie ma charakter przejściowy i nie jest następstwem wykonania robót budowlanych (vide: wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2010r., w sprawie sygn. akt II SA/Kr 583/10 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Skoro ustawa – Prawo budowlane, zgodnie z art. 1, normuje działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określa zasady działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach, to tym samym przepisy tej ustawy dotyczą wyłącznie spraw związanych z obiektami budowlanymi. Tym samym prace, które nie stanowią projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych nie podlegają przepisom prawa budowlanego. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, iż organ nadzoru budowlanego nie posiada kompetencji do rozstrzygania sprawy wywołanej nawiezieniem gruzu i śmieci na sąsiednią działkę. Kompetencje organów nadzoru budowlanego określa bowiem omawiana ustawa w przepisach art. 80 – 89. W przepisach tych brak jest normy przewidującej kompetencje organów nadzoru budowlanego w sprawie nie pozostającej w związku z prowadzeniem robót budowlanych. Tym samym uzasadnione było stanowisko organów o bezprzedmiotowości prowadzonego postępowania (art. 105 § 1 K.p.a.) W toku niniejszego postępowania – wskutek jego prowadzenie przez wiele lat – skarżący rozszerzyli stawiane zarzuty podnosząc, iż aktualne podwyższenie terenu sąsiadującego z ich nieruchomością jest także następstwem nieprawidłowej (nielegalnej) realizacji wodociągu oraz sprzecznego z prawem nie objęcia utwardzonej działki drogowej zakresem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę apartamentów na sąsiednich działkach. Powyższe zarzuty nie mogły wywołać w niniejszym postępowaniu zamierzonego rezultatu, bowiem odnoszą się do innych spraw, które zostały już zakończone ostatecznymi rozstrzygnięciami i dla których niniejsze postępowanie nie może stanowić platformy oceny legalności. Aby ewentualne nieprawidłowości owych odrębnych postępowań mogły stać się przedmiotem oceny sądu administracyjnego konieczne byłoby uprzednie wyczerpanie drogi postępowania administracyjnego (art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a.). Przy czym mając na uwadze, iż postępowania te zakończyły się ostatecznymi rozstrzygnięciami, możliwość ich wzruszenia ogranicza się do środków nadzwyczajnych (Dział II, Rozdział 12 i 13 K.p.a.). W takiej sytuacji faktycznej i prawnej nie mogą być uznane za uzasadnione zarzuty skarżących odnoszące się do naruszenia przepisów rządzących gromadzeniem i oceną materiału dowodowego. Należy jednoznacznie stwierdzić, iż organy nadzoru budowlanego w zakresie niezbędnym dla załatwienia niniejszej sprawy zgromadziły materiał dowodowy, który jest wystarczający do stwierdzenia, iż nawiezienie gruzu i śmieci nie stanowiło robót budowlanych. Zbędne było zatem dalsze poszerzanie postępowania wyjaśniającego o elementy, które na różnych etapach prowadzonego postępowania jawiły się organowi odwoławczemu jako niezbędne dla możliwości legalnego załatwienia sprawy. Podobnie bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji pozostaje kwestia uszanowania przez organy nadzoru budowlanego procesowych uprawnień Gminy A. – uczestnika postępowania. Ewentualne naruszenie tych uprawnień pozostaje bez wpływu na interes prawny strony skarżącej. Ponadto skoro podmiot ten posiadał własne uprawnienia do kwestionowania rozstrzygnięć zapadłych w postępowaniu administracyjnym i z nich nie skorzystał, to brak jest dostatecznego usprawiedliwienia dla tego, aby tego typu naruszenia postępowania traktować jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (145 § 1 pkt 1 "c" P.p.s.a.). Na koniec należy wskazać, iż z okoliczności sprawy wynika, że z udziałem skarżących toczy się postępowanie w oparciu o przepis art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 ze zm.). Postępowanie to toczy się przed Wójtem Gminy A. równolegle z niniejszą sprawą i nie zostało dotychczas zakończone. Powyżej wskazany przepis stanowi, iż właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł – ze szkodą dla gruntów sąsiednich, jak i odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom (art. 29 ust. 1 – 3 powyższej ustawy). Prowadzenie powyższego postępowania pozostaje bez wpływu tak na ocenę legalności prowadzonego postępowania, jak i samej zaskarżonej decyzji. Co prawda w zasadzie organ administracji publicznej nie może umorzyć prowadzonego postępowania powołując się na jego bezprzedmiotowość w sytuacji gdy kwestionuje swą właściwość, bowiem niewłaściwość nie świadczy o bezprzedmiotowości lecz o konieczności rozpoznania sprawy przez inny organ (vide: wyrok NSA z dnia 9 września 2010r., w sprawie sygn. akt. II OSK 735/10 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Jednakże w sytuacji gdy postępowanie przed organem, który uznawany jest za właściwy do załatwienia sprawy już się toczy, a wnioskodawca upiera się przy tym aby jego sprawę rozpoznał organ nie mający ku temu właściwości, to konieczne staje się zakończenie takiego postępowania stwierdzeniem jego bezprzedmiotowości (art. 105 § 1 K.p.a.). Tym samym zaskarżone rozstrzygnięcie należy uznać za odpowiadające prawu, a wniesioną skargę jako nieuzasadnioną oddalić (art. 151 P.p.s.a.). a.bł.