II SA/Łd 1115/14

Dnia 18 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na uchwałę Rady Miasta Brzeziny z dnia 29 listopada 2004 roku nr XXVII/120/2004 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Brzeziny postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. LS B. P. zaskarżyła do sądu administracyjnego uchwałę Rady Miasta Brzeziny z dnia 29 listopada 2004r., nr XXVII/120/04, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Brzeziny. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Brzeziny wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "P.p.s.a." – sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozumieniu powołanego przepisu rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło. W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją, ponieważ sądowi z urzędu wiadome jest, że w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 164/14 przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi był ten sam akt prawa miejscowego. Wyrokiem z dnia 23 maja 2014r. sąd oddalił skargę, a w uzasadnieniu wyroku sąd stwierdził m.in., że w nadesłanych do kontroli sądowej materiałach planistycznych nie dostrzeżono tego rodzaju naruszeń, które mogłyby być uznane za naruszenie zasad sporządzania planu. Odnosi się to również do trybu jego sporządzania, określonego w art. 14 ust. 1 oraz art. 17 i 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższy wyrok został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarga kasacyjna została zarejestrowana przez sąd II instancji pod sygn. akt II OSK 2359/14 i do dnia dzisiejszego nie została merytorycznie rozpatrzona. W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013r., poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił (art. 101 ust. 2 powołanej ustawy). Z kolei art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. To oznacza, że dokonując kontroli legalności uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sąd jest obowiązany sprawdzić, czy przy podejmowaniu tej uchwały nie doszło do naruszenia przepisów dotyczących procedury jej uchwalenia, bez względu na to, czy w skardze do sądu zostały podniesione zarzuty w tym zakresie. Natomiast jeżeli sąd badał uprzednio taką uchwałę pod względem zgodności z prawem i skargę oddalił, to jego ustalenia w zakresie objętym rozstrzygnięciem sądu są wiążące w innych sprawach. W tej sytuacji sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy uzależnione jest od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, bowiem gdyby sąd II instancji zakwestionował ustalenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w zakresie prawidłowości przeprowadzenia procedury planistycznej, to będzie miało to wpływ na zakres kontroli sądu zaskarżonej przez B. P. uchwały. Natomiast w razie oddalenia skargi kasacyjnej sąd orzekający w niniejszej sprawie będzie uprawniony do zbadania zaskarżonego aktu prawa miejscowego tylko pod kątem zarzutów podniesionych w skardze. Z tych przyczyn sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. LS