II SA/Łd 1127/11
WyrokWSA w Łodzi2012-01-11
Skład orzekający: Renata Kubot - Szustowska, Grzegorz Szkudlarek, Jolanta Rosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda pozostaje w bezczynności w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego, uzasadniającej wymierzenie grzywny?Ratio decidendi
Wojewoda pozostaje w bezczynności, nie wykonując obowiązku nałożonego wyrokiem sądu administracyjnego, pomimo posiadania wiedzy o następcach prawnych zmarłej strony postępowania i braku podjęcia stosownych czynności procesowych w wyznaczonym terminie. Wymierzenie grzywny ma na celu nie tylko skłonienie organu do wykonania obowiązku, ale także pełni funkcję represyjną za ignorowanie orzeczeń sądowych.Stan faktyczny
Skarżący L.K. wniósł skargę o wymierzenie grzywny Wojewodzie za niewykonanie wyroku WSA z dnia 9 czerwca 2011 r., który zobowiązał Wojewodę do wydania aktu w sprawie z wniosku L.K. z 2008 r. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, wskazując na zawieszenie postępowania z uwagi na śmierć strony i konieczność ustalenia następców prawnych. Sąd uznał skargę za zasadną, stwierdzając bezczynność organu.Rozstrzygnięcie
Wojewoda [...] grzywną w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych za niewykonanie wyroku, zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego L. K. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 11 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 roku sprawy ze skargi L. K. o wymierzenie grzywny Wojewodzie [...] za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt II SAB/Łd 18/11 w przedmiocie stwierdzenia, czy majątek ziemski podlegał przejęciu przez Skarb Państwa 1. wymierza Wojewodzie [...] grzywnę w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych za niewykonanie wyroku, 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego L. K. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 18/11, po rozpoznaniu skargi L. K. na bezczynność Wojewody Ł. w przedmiocie stwierdzenia, czy majątek ziemski podlegał przejęciu przez Skarb Państwa, zobowiązał Wojewodę Ł. do wydania aktu w sprawie z wniosku L. K. z dnia 21 lutego 2008 r., zmodyfikowanego dnia 10 marca 2008 r. w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku zwrócone zostały organowi administracji w dniu 11 sierpnia 2011 r.
W dniu 19 września 2011 r. L. K. po uprzednim pisemnym wezwaniu Wojewody Ł. do wykonania wskazanego wyżej wyroku wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, domagając się wymierzenia Wojewodzie Ł. grzywny za niewykonanie wyroku Sądu z dnia 9 czerwca 2011 r.
Odpowiadając na skargę Wojewoda Ł. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że postanowieniem z dnia 11 lipca 2011 r. zawiesił postępowanie z uwagi na konieczność ustalenia przez właściwy sąd powszechny następców prawnych po Z.W. Ponadto organ wezwał również pozostałe strony do wystąpienia do właściwego sądu powszechnego w terminie do dnia 31 sierpnia 2011 r. o stwierdzenie nabycia spadku po Z.W. Organ podkreślił przy tym, że stosownie do regulacji art. 103 k.p.a. zawieszenie postępowania wstrzymało bieg terminów przewidzianych w kodeksie.
Na powyższe postanowienie pismem z dnia 24 lipca 2011 r. L. K. wniósł zażalenie.
Postanowieniem z dnia 6 października 2011 r. znak: GZ.rn-057-625-443/11 Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy postanowienie Wojewody Ł.
Jednocześnie organ dodał, że pismem z dnia 21 września 2011 r. S.M.W., syn zmarłej Z.W., przesłał Wojewodzie Ł. kopię aktu poświadczenia dziedziczenia po zmarłej, która jednak nie odpowiadała wymogom wskazanym w art. 76a § 2 k.p.a. Wobec tego Wojewoda w dniu 12 października 2011 r. wezwał S.M.W. do przedłożenia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii aktu poświadczenia dziedziczenia, spełniającej wymogi wskazane w powołanym przepisie.
Ponadto organ wyjaśnił, że z adnotacji na korespondencji kierowanej do A.S. (również strony prowadzonego postępowania i spadkobiercy byłego właściciela) wynika, że osoba ta zmarła. W dniu 5 września 2011 r. organ otrzymał akt zgonu sporządzony na nazwisko zmarłego przez Urząd Stanu Cywilnego m. st. W. Wojewoda poinformował również, że z uwagi na złożone przez skarżącego zażalenie na postanowienie z dnia 11 lipca 2011 r. oryginały dokumentów zebranych w sprawie zostały przesłane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi i do chwili obecnej nie zostały zwrócone.
W dniu 8 grudnia 2011 r. L. K. przesłał do Sądu kserokopie następujących dokumentów: postanowienia Wojewody Ł. z dnia 28 listopada 2011 r. o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania, pisma Wojewody skierowanego do stron postępowania z dnia 29 listopada 2011 r. o wyznaczeniu do dnia 31 stycznia 2012 r. nowego terminu załatwienia wniosku L.K. z uwagi na konieczność uzyskania odpowiedzi z Archiwum Państwowego w Ł. oraz oczekiwanie na zwrot akt z Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, pisma z dnia 29 listopada 2011 r. adresowanego do Archiwum Państwowego w Ł. z prośbą o wskazanie, czy w jego zasobach znajdują się akta dotyczące przejęcia majątku ziemskiego "K.S.", a w przypadku ich odnalezienia o ich udostępnienie.
Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012r. pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o wymierzenie grzywny w najmniejszej wysokości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).
Po myśli natomiast art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art.154 § 6 p.p.s.a.)
W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się , że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem.
Zaznaczyć należy, że wymierzenie grzywny na podstawie powyższego przepisu ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale także element represyjny, stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych.
W rozpoznawanej sprawie Wojewoda Ł. pozostaje w bezczynności, nie wykonawszy obowiązku nałożonego na niego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6 czerwca 2011 r., II SAB/Łd 18/11. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem zostały doręczone Wojewodzie w dniu 11 sierpnia 2011 r. Postępowanie administracyjne w tej dacie było zawieszone z uwagi na śmierć jednej ze stron postępowania. Jednakże (co wynika z treści odpowiedzi na skargę) już w dniu 21 września 2011r. Wojewoda Ł. dysponował informacją na temat następców prawnych zmarłej G.W., bowiem otrzymał kopię aktu poświadczenia dziedziczenia. Fakt, iż nie była ona w sposób prawidłowy uwierzytelniona nie zwalniał organu z obowiązku podjęcia zawieszonego postępowania – przeciwnie: wiedza na temat spadkobierców zmarłej strony obligowała do wezwania ich do udziału w postępowaniu (art. 97 §1 pkt 1 k.p.a.). Na marginesie zauważyć zresztą należy niekonsekwencję organu w tym zakresie, skoro wszystkie dostępne w aktach sprawy postanowienia spadkowe są kopiami ich odpisów a nie stało to na przeszkodzie ustaleniu, w oparciu o nie, kręgu stron postępowania. Pierwszą i jedyną czynnością procesową jaką podjął organ po przekazaniu wyroku oraz akt sprawy, było wystąpienie do Archiwum Państwowego w dniu 29 listopada 2011r. o "wskazanie czy w zasobie Archiwum znajdują się akta dotyczące przejęcia w/w majątku" oraz o ich ewentualne udostępnienie. Dodać należy, iż pismo wspomniane wystosowane zostało już po terminie zakreślonym przez Sąd (licząc od dnia ustania przyczyny zawieszenia postępowania tj. od dnia 21 września 2011r.). Tajemnicą organu pozostaje przy tym, z jakich przyczyn dokumentów tych zażądano dopiero blisko 4 lata po wszczęciu postępowania.
Wobec powyższego, a także uznając, że skarżący wypełnił przesłankę wynikającą z art. 154 § 1 p.p.s.a., poprzez wezwanie organu do wykonania wyroku, skargę zawierającą żądanie wymierzenia grzywny należało uznać za zasadną.
W świetle powołanego art. 154 § 6 p.p.s.a. wysokość grzywny ustalana jest do dziesięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski. Zgodnie z treścią Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2011 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2010 r. (M. P. nr 11, poz. 120) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2010 r. wyniosło 3 224,98 zł.
Wymierzając zatem grzywnę w kwocie 5000 zł, Sąd uznał, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, iż Wojewoda Ł. zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się z obowiązków nałożonych wyrokami sądowymi.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski na podstawie art. 154 § 1 i § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Po myśli art. 200 p.p.s.a. zasądzono natomiast na rzecz skarżącego zwrot poniesionych kosztów postępowania w kwocie odpowiadającej uiszczonemu przezeń wpisowi sądowemu.
B.C.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło