II SA/Łd 1143/10

Dnia 3 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę, na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...]. Wskazaną decyzją organ pierwszej instancji udzielił pozwolenia na rozbiórkę dwóch budynków mieszkalnych i budynku gospodarczego, znajdujących się na nieruchomości położonej w Ł., przy ul. A 60, na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], w obrębie [...]. Skarżący, jako właściciel sąsiedniej nieruchomości, jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jego zdaniem przystąpienie do robót rozbiórkowych, bez odpowiedniego zabezpieczenia sąsiednich obiektów i ich użytkowników pociąga za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. W konkluzji skargi K. S. wyjaśnił, że projekt rozbiórki nie przedstawia sposobów zabezpieczenia ludzi przed negatywnymi skutkami robót rozbiórkowych takimi jak: hałas, wibracje, drgania i zapylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tegoż przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma zatem charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Katalog przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż art. 61 § 3 powołanej ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może jednak opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym pozwalającym zająć w sprawie stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która ze swych twierdzeń wywodzi określone skutki prawne (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, str. 426). Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia), Sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, w sprawie o sygn. akt II OZ 155/05, https://cbois.nsa.gov.pl). Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, iż wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż wykonanie decyzji objętej wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Powyższą tezę uzasadnia fakt, iż jak wynika z akt sprawy budynek skarżącego wprawdzie jest usytuowany bezpośrednio w granicy z jednym z budynków przeznaczonych do rozbiórki, jednakże posiada własną, niezależną od owego budynku ścianę nośną, a także niezależną ławę fundamentową. Nadto w projekcie rozbiórki określono, iż prace będą przeprowadzane ręcznie, a gruz zrzucany będzie na teren posesji inwestora, zaś sama rozbiórka nie obejmuje fundamentów budynku. Same prace rozbiórkowe będą prowadzone z terenu działki inwestora, bez konieczności ingerencji w nieruchomość sąsiednią. Określone zostały także wytyczne dla wykonawcy prac rozbiórkowych, celem których jest zabezpieczenie budynku skarżącego, a także konieczność poniesienia, przez wykonawcę owych prac, potencjalnych kosztów związanych z usunięciem ewentualnych usterek, naruszeń ścian lub innych elementów konstrukcji budynku skarżącego. Wykonawca zobowiązany jest również do poniesienia kosztów usunięcia zanieczyszczeń, czy usunięcia uszkodzeń ogrodzenia, mogących powstać na działce sąsiedniej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu. m.o.