II SA/Łd 1212/13

Dnia 17 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń rodzinnych p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu. LS Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania A. N., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], o odmowie przyznania A. N. świadczeń rodzinnych w okresie świadczeniowym 2012/2013 na dzieci K. N., A. N., O. Ł., J. Ł. Jak wynika z załączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotową decyzję A. N. odebrał osobiście w dniu 11 października 2013r.. W dniu 29 listopada 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu w dniu 13 listopada 2013r., skarga A. N. na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Wraz ze skargą strona wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia, wyjaśniając, że złożenie skargi po terminie spowodowane było chorobą dzieci O. Ł. oraz J. Ł., będących w rodzinie zastępczej, którą tworzy z żoną. Skarżący zaznaczył, iż nie był w stanie dochować terminu do wniesienia skargi, bowiem dzieci wymagały jego wzmożonej opieki. Dodał, że jego rodzina liczy 6 osób zatem nie jest w stanie pogodzić pracy w firmie z opieką nad małoletnimi dziećmi, nie może także wygospodarować czasu na załatwianie spraw urzędniczych, szczególnie w czasie choroby dzieci. Dodał, że jego żona nie pracuje, ale jej samej trudno jest się opiekować chorymi dziećmi i jednocześnie sprawować opiekę nad najmłodszym synem, który ma 5 miesięcy, a także starszym 1,5 rocznym dzieckiem. Do wniosku załączył zaświadczenie lekarskie, iż J. Ł. był w dniach 4-8 listopada 2013 roku zwolniony z zajęć przedszkolnych, dodając, iż zwolnienie lekarskie O. Ł. przekazał wychowawczyni dziecka. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd w drodze postanowienia odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Wyjaśnić należy, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu i stanowiących ważny powód zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, a więc w szczególności brak winy w niedochowaniu terminu (zob. postanowienia NSA: z dnia 5 lipca 2001 roku, w sprawie o sygn. akt I SA 1735/00; z dnia 15 marca 2001 roku, w sprawie o sygn. akt I SA 2637/00; z dnia 12 grudnia 2000 roku, w sprawie o sygn. akt I SA 743/00 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). O braku winy można zatem mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętnego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Brak uprawdopodobnienia przez stronę przyczyny uniemożliwiającej dokonanie czynności w terminie powoduje brak podstaw do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności (zob. postanowienie NSA z dnia 3 marca 2005 roku, w sprawie o sygn. akt II OZ 42/05 -http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy przede wszystkim, przypomnieć trzeba, iż jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżoną decyzję skarżący odebrał osobiście w dniu 11 października 2013 roku. Z kolei skargę do Sądu, za pośrednictwem organu, złożył osobiście w dniu 13 listopada 2013r.. Koniec ustawowego terminu do wystąpienia ze skargą upływał z dniem 10 listopada 2013r., jednakże uwzględniając uregulowanie art. 83 § 2 p.p.s.a. termin do złożenia skargi upłynął z dniem 12 listopada 2013 roku. Przepis art. 83 § 2 p.p.s.a. przewiduje bowiem, iż jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Nadto główny argument wniosku o przywrócenie terminu – obowiązki związane z chorobą dzieci, nie stanowią same w sobie uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Z treści wniosku nie wynika natomiast by w terminie otwartym do złożenia skargi, nastąpiły nagłe zdarzenia, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności w terminie. Niewątpliwie za takowe nie może być uznana choroba dzieci w dniach 4–8 listopada 2013r., już tylko z tego powodu, że skarżący zarówno w dniu 9 listopada, jak i 12 listopada 2013 roku mógł złożyć przedmiotową skargę (np: nadając ją w urzędzie pocztowym). Także krótki okres choroby dzieci oraz uzasadnienie samego wniosku o przywrócenie terminu nie wskazują, by schorzenia te wymagały nadzwyczajnych środków zapobiegawczych ze strony skarżącego, np. hospitalizacji dzieci, konieczności zapewnienia natychmiastowej nadzwyczajnej interwencji lekarskiej, związanej ze stanem zdrowia dziecka. Podkreślić należy, iż w świetle utrwalonego orzecznictwa przyjmuje się, że zaniedbanie w dokonaniu określonej czynności nie jest zawinione tylko w przypadku choroby, zdarzenia, które wyłączyło umysłową kontrolę danej osoby nad jej sprawami (zob. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 września 2007 roku, w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 408/07; wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 1998 roku, w sprawie o sygn. akt SA/Sz 1435/97-http://orzeczenia.nsa.gov.pl).), zaś w niniejszej sprawie strona w treści swojego wniosku nie powołała się na żadną z takich okoliczności. Z tych wszystkich względów w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Okoliczności przedstawione przez stronę nie świadczą bowiem o zachowaniu przez nią należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wnioskodawca nie powołał się na fakt, iż w terminie do wniesienia skargi, znajdował się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji, uniemożliwiającej zachowanie terminu do dokonania czynności. Wskazana we wniosku konieczność sprawowania opieki nad dziećmi w okresie ich choroby, po zakończeniu której termin do wniesienia skargi pozostawał otwarty, w sytuacji gdy żona skarżącego nie pracuje, opiekując się dwójką najmłodszych dzieci, w ocenie Sądu nie uzasadnia przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi. Biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, należy stwierdzić, że strona mogła usunąć przeszkodę, na którą się powołuje. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. LS