II SA/Łd 1273/10

Dnia 10 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie wniosku skarżącej o sprostowanie omyłki pisarskiej w komparycji wyroku z dnia 14 stycznia 2011 roku oraz omyłek pisarskich w uzasadnieniu tego wyroku w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...],[...] w przedmiocie zgłoszenia zamiaru budowy p o s t a n a w i a: 1) sprostować oczywiste omyłki pisarskie w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 stycznia 2010 roku, w ten sposób, że w miejsce błędnie oznaczonego - na stronie pierwszej w wierszach: siódmym, jedenastym i osiemnastym od góry uzasadnienia - imienia skarżącej wpisanego tam jako B., wpisać B.; 2) w pozostałym zakresie odmówić sprostowania. Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, uwzględniając skargę B. P., uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] w przedmiocie zgłoszenia zamiaru budowy. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 8 listopada 2011 roku. Pismem (nadanym w dniu 11 lutego 2011 roku) skarżąca wniosła o sprostowanie omyłek pisarskich, dotyczących jej imienia, w uzasadnieniu powyższego orzeczenia, a także dotyczących daty decyzji organu pierwszej instancji w komparycji i uzasadnieniu w/w wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a sprostowanie może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do brzmienia art. 159 wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Porównanie tych przepisów pozwala uznać, że o sprostowaniu należy orzec również na wniosek strony postępowania. Bez wątpienia w niniejszej sprawie doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w zakresie dotyczącym imienia skarżącej – B. P., albowiem na stronie pierwszej uzasadnienia, w wierszach: siódmym, jedenastym i osiemnastym od góry, imię skarżącej oznaczono jako B. Wobec tego należało sprostować te omyłki. W pozostałym zakresie odmówiono sprostowania albowiem, przedmiotem sprostowania wyroku mogą być tylko niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty czyli niebudzący wątpliwości. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (zob. postanowienie NSA z 5 maja 2010 roku, w sprawie o sygn. akt I OZ 734/10). Z kolei błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych. Oczywistość omyłki musi natomiast jednoznacznie wynikać z treści orzeczenia w sposób pozwalający na natychmiastowe jej rozpoznanie. W niniejszej sprawie decyzja Starosty [...] o numerze [...]opatrzona jest datą – [...]. Nadto z akt sprawy nie wynika, bv owa decyzja została sprostowana w tym zakresie, zatem w ocenie Sądu wniosek skarżącej o sprostowanie wyroku w zakresie odnoszącym się do poprawności daty, w której wydana została decyzja organu pierwszej instancji nie mógł zostać uwzględniony. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 159, w związku z treścią art. 160 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu. m.o.