II SA/Łd 130/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. i K. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a : odrzucić skargę kasacyjną. WSA/post.1 - sentencja postanowienia II SA/Łd 130/08 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził niedopuszczalność zażalenia T.P. i K.P. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...]r., którym nałożono na Państwa P. obowiązek doręczenia określonych dokumentów. W dniu 14 lutego 2008r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarga na powyższe postanowienie złożona przez T.P. i K.P. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008r. Sąd odrzucił skargę T. i K. P. z uwagi na nieusunięci w wyznaczonym terminie braków skargi. Odpis przedmiotowego postanowienia skarżący odebrali w dniu 8 lipca 2008r. W dniu 17 lipca 2008r. wpłynęło do Sądu pismo skarżących, nadane z dniem 14 lipca 2008r., zatytułowane "zażalenie", w którym wnoszą o uchylenie w całości postanowienia Sądu z dnia 27 czerwca 2008r. i przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W załączeniu przesłali kserokopię decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 lipca 2008r. pismo skarżących z dnia 14 lipca 2008r. uznane zostało za skargę kasacyjną na postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż o charakterze pisma, wniosku składanego do Sądu nie świadczy tytuł takiego pisma a wyłącznie jego treść. Lektura pisma skarżących z dnia 14 lipca 2008r. uzasadnia zakwalifikowanie przedmiotowego pisma jako skargi kasacyjnej nie zaś zażalenia, jak piszą skarżący, wnoszą bowiem o uchylenie w całości postanowienia Sądu z dnia 27 czerwca 2008r., którym to Sąd odrzucił skargę. Zgodnie natomiast z przepisem art. 173 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei w myśl przepisu art. 177 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem (art. 173 §2 p.p.s.a.). Przy czym w przypadku, gdy skargę kasacyjną wnosi strona niebędąca podmiotem wymienionym w art. 175 §2 w/w ustawy tj. m.in. prokuratorem, notariuszem, profesorem prawa, skarga kasacyjna winna zostać sporządzona przez wykwalifikowanego pełnomocnika, jakim jest m.in. adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych – art. 175 §1 i §3 p.p.s.a. Sformułowany przez ustawodawcę wymóg, to tzw. przymus adwokacki, który ma na celu zapewnienie by skarga kasacyjna charakteryzowała się odpowiednim poziomem merytorycznym i formalnym. Od adwokata lub radcy prawnego można bowiem, i należy, wymagać znajomości przepisów prawa obowiązujących w postępowaniu sądowym, w szczególności wysokich wymogów formalnych, które musi spełniać skarga kasacyjna, a których niezachowanie grozi odrzuceniem skargi bez jej merytorycznego rozpoznania. Ponieważ ustawodawca posłużył się sformułowaniem "sporządził", przyjąć należy, iż przymus adwokacki dotyczy wyłącznie sporządzenia skargi przez jedną z osób wymienionych w art. 175 §1 p.p.s.a., natomiast zgodnie z art. 173 §2 p.p.s.a. wniesiona może zostać przez samą stronę. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 w/w ustawy i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 w/w ustawy (postanowienie NSA z dnia 18 października 2004r., sygnatura akt FZ 308/04, niepubl.). Stosownie do przepisu art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skarżący nie dopełnili wymogu określonego w powołanym przepisie art. 175 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż niewątpliwie pismo z dnia 14 lipca 2008r. zostało sporządzone i podpisane osobiście przez skarżących. Na marginesie wskazać można, iż na mocy postanowienia Sądu z dnia 15 kwietnia 2008r. na wniosek skarżących został im przyznany adwokat z urzędu. Jak wynika z akt sprawy pomimo wyznaczenia przez Okręgową Radę Adwokacką w Ł. konkretnego adwokata, który próbował skontaktować się ze stroną skarżącą, do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie udzielili mu stosownego pełnomocnictwa. Zgodnie natomiast z art. 244 §2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata z urzędu nie jest jednoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, zatem do czasu umocowania nie może podejmować w imieniu strony żadnych kroków procesowych. Skarżący mieli zatem realna możliwość skorzystania z usług profesjonalnego pełnomocnika. Reasumując, skarżący pomimo obszernego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, jak również mimo wyznaczenia z urzędu profesjonalnego pełnomocnika, nie dopełnili wymogu określonego w art. 175 §1 p.p.s.a. sporządzili i podpisali skargę kasacyjną osobiście. Okoliczność ta powoduje, iż skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ar