II SA/Łd 1304/13

Dnia 19 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C., J. C., M. K. i G. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. C., J. C., M. K. i G. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości gruntowej postanawia: odrzucić wniosek. a.bł. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę B. C., J. C., M. K. i G. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości gruntowej, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Odpis wspomnianego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżących, będącego radcą prawnym w dniu 31 stycznia 2014 r. W dniu 28 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi argumentując, że zaskarżoną decyzję Wojewody [...] odebrał w dniu 14 października 2013 r. C. P., który ma 84 lata, całe życie był rolnikiem i nie zna się na procedurach doręczenia zastępczego. Odebrał przesyłkę rutynowo, nie miał świadomości wagi tego działania i odłożył korespondencję na półkę. B. C. faktycznie otrzymał przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję dopiero w dniu 15 października 2013 r. O takim terminie doręczenia poinformował też pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 p.p.s.a. wynika, że warunkiem przywrócenia terminu jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. 1 i art. 87 § 1); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której nie dokonano w terminie (art. 87 § 4). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 p.p.s.a.). W orzecznictwie przyjmuje się, że bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, w sytuacji gdy strona nie wie o uchybieniu, rozpoczyna się w dacie pozyskania tej wiedzy, to datą tą, co do zasady, jest doręczenie postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu, a wyjątkowo, zależnie od okoliczności, może być nią także data doręczenia odpowiedzi na skargę (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I GZ 123/11 - Lex nr 821308). W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest, że postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 31 stycznia 2014 r. W tej sytuacji uznając, że pełnomocnik dopiero w dacie doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedział się o uchybieniu terminu, termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegł od dnia 1 lutego 2014 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 7 lutego 2014 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony w dniu 28 lutego 2014 r. należało w tej sytuacji odrzucić, jako złożony po upływie terminu. W konsekwencji, sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. a.bł.