II SA/Łd 1330/13

Dnia 11 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant st. sekr. sąd. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2014 roku sprawy ze skargi T. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. LS Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), powoływanej jako k.p.a. oraz art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r., nr 139, poz. 992 ze zm.) utrzymało się w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...], nr [...], którą odmówiono T. T. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności mężem. Powyższą decyzję T. T. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wskazując, iż w jej ocenie spełniła przesłanki warunkujące przyznanie wnioskowanego świadczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia. Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. uwzględniło powyższą skargę w całości i uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta T., jednocześnie przyznając T. T. świadczenie w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego, w związku z opieką nad mężem M. T., w kwocie po 520 złotych miesięcznie, na okres od 1 lipca 2013 r. do 31 października 2013 r. Pismem z dnia 17 marca 2014 r. Kolegium wniosło o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość podlegało umorzeniu. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony. W rozpoznawanej sprawie, zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, na skutek podjętych przez organ, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., czynności autokontrolnych. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Organ, którego działanie zaskarżono, uwzględnił skargę w całości, zatem dalsze prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe. Mianowicie, decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz uwzględniło wniosek skarżącej o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawnym mężem. W tej sytuacji nie budzi wątpliwości fakt, że przestał też istnieć przedmiot zaskarżenia, czyniąc wydanie wyroku w badanej sprawie zbędnym. W judykaturze ugruntował się pogląd, podzielany zresztą w pełni przez skład orzekający w tej sprawie, że z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (zob. postanowienie NSA z dnia 6 września 2006 r., w sprawie o sygn. akt I OSK 1168/05, Lex nr 321161 wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 85/05, Lex nr 188791). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. B.A.