II SA/Łd 1364/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. i M. A. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej z tytułu samowolnej rozbudowy budynku warsztatowego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżących M. S. i M. A. S. solidarnie kwotę 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu, zaksiegowaną w dniu 3 stycznia 2012r. pod poz. 15. M. S. i M. A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej z tytułu samowolnej rozbudowy budynku warsztatowego. Postanowieniem z dnia 14 października 2011r., sygn. akt II SA/Łd 1082/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił powyższą skargę ze względu na uchybienie terminu do jej wniesienia. W dniu 16 listopada 2011r. M. S. i M. A. S. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie z dnia [...] wraz z wnioskami o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2012r., sygn. akt II SA/Łd 1364/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wnioski skarżących o przywrócenie terminu do złożenia skargi, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 296/12 oddalił zażalenie skarżących na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. – Dz.U. z 2012r., poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji, za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu. W rozpatrywanej sprawie zaskarżone postanowienie doręczono skarżącym w dniu 10 sierpnia 2011r. Oznacza to, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 9 września 2011r. (w piątek). Tymczasem skarżący już po upływie tego terminu nadali przesyłkę zawierającą skargę najpierw w dniu 10 września 2011r., a następnie w dniu 16 listopada 2011r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przy czym przesyłka zawierająca skargę z dnia 16 listopada 2011r. została zaadresowana bezpośrednio do sądu. Dopiero w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 listopada 2011r. przekazano skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu organowi administracji, za pośrednictwem, którego skarżący powinni byli wnieść skargę stosownie do treści powołanego wyżej art. 54 § 1 p.p.s.a. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został natomiast przez sąd odrzucony prawomocnym postanowieniem z dnia 24 stycznia 2012r. W tym stanie rzeczy sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. zobowiązany był orzec o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu. Podstawę rozstrzygnięcia o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi stanowi art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. A.D.