II SA/Łd 1411/11

Dnia 20 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. – Ś. z dnia 29 lutego 2012 roku o wstrzymanie wykonania w sprawie ze skargi P. B. – Ś. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania. ko P. B. – Ś. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W treści skargi strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 lutego 2012 roku oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Strona nie kwestionowała tego rozstrzygnięcia w drodze zażalenia. W dniu 29 lutego 2012 roku skarżąca złożyła ponownym wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji podnosząc, iż na podstawie art. 61 § 1 i § 3 zd II Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona może wnioskować o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak i innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Aktem takim bez wątpienia jest decyzja organu I instancji o pozwoleniu na budowę, jak i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego. W treści skargi strona dowodzi, iż pozbawienie jej przymiotu strony i umorzenie postępowania odwoławczego było bezzasadne. Decyzja o pozwoleniu na budowę jest wykonalna, co oznacza, iż mimo wykazanej niezgodności z prawem rozstrzygnięć organów obu instancji, podlegać one mogą wykonaniu przed rozpatrzeniem skargi. Niezgodność z prawem kwestionowanych decyzji, w ocenie strony skarżącej, polega na sprzeczności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, co stanowi negatywną przesłankę do lokalizacji inwestycji w świetle zapisów planu miejscowego. Wniosek o wstrzymanie wykonania, jak wskazała autorka, uzasadniony jest wysokim prawdopodobieństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonalność decyzji oznacza możliwość realizacji inwestycji, co w przypadku uchylenia kwestionowanych w skardze decyzji, może skutkować tym, iż inwestycja zostanie zrealizowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z argumentacji strony skarżącej wynika, iż ponowny wniosek o wstrzymanie skierowała ona zarówno przeciwko decyzji organu II instancji (umorzenie postępowania odwoławczego), jak i przeciwko decyzji organu I instancji (pozwolenie na budowę). W odniesieniu do wniosku skierowanego przeciwko decyzji organu odwoławczego o umorzeniu postępowania odwoławczego ponownie wskazać należy, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dowolny lub przymusowy, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Analizując treść decyzji – w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego – stwierdzić należy, iż nie ma ona przymiotu wykonalności. Żadna ze stron nie nabyła na jej mocy praw, zatem wstrzymanie wykonania byłoby bezprzedmiotowe. W dalszej kolejności wyjaśnić wypada, iż przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku realizacji obiektu budowlanego, nie chodzi więc o ocenę, czy zamierzone przedsięwzięcie inwestycyjne wywołuje dopuszczalne czy niedopuszczalne skutki dla otoczenia, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem obiektu, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi roboty budowlane nie powinny być prowadzone. Z przepisu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązana jest wskazać okoliczności, które w jej ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona skarżąca nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie przytoczyła okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Samo twierdzenie skarżącej, iż planowana inwestycja jest sprzeczna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i decyzja o pozwoleniu na budowę, po rozpoznaniu skargi, będzie wyeliminowana z obrotu prawnego, nie jest wystarczające do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji. W przypadku takiej inwestycji jak budowa, istotne znaczenie ma wyważenie racji przemawiających za uwzględnieniem wniosku skarżącej oraz interesów inwestora, który dąży do zrealizowania obiektu i któremu przysługuje prawo do zabudowy działki. Nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca powołując się na to, iż wykonanie zaskarżonej decyzji niosłoby ryzyko powstania istotnych strat i szkód, nie wykazała w jaki sposób wykonanie decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, może grozić niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Część wywodów strony skarżącej przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę to argumenty merytoryczne stanowiące uzasadnienie skargi. Tym niemniej, uzasadnienie skargi co do naruszenia prawa przez kwestionowaną decyzję nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 16 czerwca 2005 roku, II OZ 513/05, nie publ.; postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 roku, II OZ 184/05, nie publ.; postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 roku, OZ 747/04, nie publ.; postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 roku, FZ 358/04, nie publ.; postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2004 roku, FZ 33/04, nie publ.). Konkludując, Sąd ocenił, że ponowny wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała, iż wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, na obecnym etapie postępowania, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. ko