II SA/Łd 142/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie ze skargi L. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu odwołania L. R. od decyzji Prezydenta Miasta Ł.i z dnia [...]. w sprawie wyłączenia z produkcji rolnej gruntów, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W dniu 15 lutego 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga L. R. na powyższe rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Wraz ze skargą wpłynęły akta administracyjne sprawy zawierające odpowiedź na skargę, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, wniosło o jej oddalenie. Strona skarżąca zarzucając naruszenie szeregu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisu art. 28 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, wniosła o uchylenie lub zmianę zaskarżonej decyzji, jak również o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł. oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia strona podniosła, iż wykonanie przedmiotowej decyzji wraz z dwiema pozostałymi, spowoduje konieczność uiszczenia globalnej kwoty blisko 300 000 zł, co wobec niewielkiej wartości nieruchomości strony, minimalnych dochodów oraz braku majątku, nie tylko spowodowałoby szkodę dla strony ale mogłoby wręcz godzić w podstawę materialnej egzystencji rodziny. Dodała, iż występuje także prawdopodobieństwo doprowadzenia do nieodwracalnych skutków prawnych, gdyż konieczność spłaty tak wielkich kwot zmusiłoby stronę do zbycia majątku ruchomego i nieruchomego. Za wstrzymaniem wykonania przemawia również bardzo zły stan zdrowia tak skarżącego, jak i małżonki strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Ponadto art. 61 § 3 w/w ustawy rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem zarówno na akty wydane w poszczególnych instancjach jak i w trybach nadzwyczajnych oraz w trybie autokontroli. Z uwagi na charakter przedmiotowego wniosku przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 roku, sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54, t. 1). Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. nie oznacza bowiem, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Również wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Przedmiotem rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest decyzja organu I instancji, którą organ ustalił od skarżącego opłatę za obszar gruntów o pow. 0,9896 ha wyłączonych z produkcji rolnej niezgodnie z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Argumentując zasadność postawionego wniosku o wstrzymanie strona skarżąca wskazywała na zły stan zdrowia i związane z nim znaczne obciążenia finansowe, jak również na fakt, iż wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje konieczność uiszczenia kwoty 175364,97 zł. Skarżący podniósł także, iż łącznie z dwiema innymi decyzji wydanymi w tożsamych stanach faktycznych i prawnych, kwota jaką będzie zobowiązany uiścić to blisko 300 000 zł, co niewątpliwie spowoduje konieczność zbycia majątku ruchomego i nieruchomości. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Strona uzasadniła, dlaczego w jej ocenie, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uwzględnił zarówno argumentację strony, jak również rozważył te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, sygn. akt II OZ 155/05, opubl. OSS 2005/3/72). Niewątpliwie wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, w szczególności w świetle istniejących już obciążeń finansowych strony, natomiast konieczność zbycia części majątku ruchomego a w szczególności nieruchomości spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd miał również na uwadze słuszny interes obywatela, który nie pozostaje w kolizji z interesem społecznych, gdyż wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji jest rozwiązaniem tymczasowym i w zależności od wyniku końcowego niniejszego postępowania na stronie może nadal ciążyć obowiązek uiszczenia kwoty ustalonej powyższym rozstrzygnięciem organu. W tym stanie rzeczy mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności oraz fakt iż, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny nie dokonuje merytorycznej oceny skargi, a zatem zarzuty dotyczące samej treści zaskarżonej decyzji nie mogły mieć znaczenia dla załatwienia przedmiotowego wniosku, Sąd nie przesądzając końcowego rozstrzygnięcia w sprawie, na obecnym etapie postępowania uznał, że strona skarżąca należycie uprawdopodobniła, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. A.T.-P.