II SA/Łd 1441/10

Dnia 24 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2011 roku sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy A. z dnia [...] znak: [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z dnia [...]r. znak: [...] Wójt Gminy A. na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 75 ust. 1 pkt 4 i art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008r., Nr 199, poz. 1227 ze zm.), §3 ust. 1 pkt 80 i 37 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku Zakładu Mięsnego "A" Z. K., określił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie Zakładu Mięsnego "A" w N.B. ul. A [...], gmina A.". W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż po wszczęciu postępowania, na wniosek Zakładu Mięsnego "A" z dnia 26 października 2009r. ustalił, że planowane przedsięwzięcie zalicza się do kategorii przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i wymienione jest w § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, dla których zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Prezydent wskazał, iż wobec poczynionych ustaleń, zgodnie z art. 64 ust. 1 w/w ustawy, wystąpił o wydanie opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko do Starosty Powiatu [...] w Ł. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. W odpowiedzi, Starosta [...] postanowieniem z dnia [...]r. oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. opinią z dnia [...]r., stwierdzili, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenie raportu dla planowanego przedsięwzięcia jest wymagane w zakresie przewidzianym przez art. 66 w/w ustawy. Organ podał, iż w następstwie uzyskanego stanowiska w dniu [...]r. wydał postanowienie, w którym stwierdził, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia istnieje obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i sporządzenia raportu w pełnym zakresie przewidzianym przez art. 66 w/w ustawy. Postanowienie to stało się ostateczne w dniu 16 grudnia 2009r. i w tym też dniu inwestor złożył Raport opracowany przez wykwalifikowany zespół autorski. Dalej, iż postanowieniem z dnia [...]r. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego zawiesił prowadzone postępowanie uznając, że wynik postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zaskarżenia zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego trenu objętego inwestycją jest zagadnieniem wstępnym, bowiem od jego rozstrzygnięcia zależy, które zapisy tego planu będą obowiązujące. W dniu 7 stycznia 2010r. inwestor złożył zażalenie na powyższe postanowienie, po rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r. orzekło o uchyleniu postanowienia o zawieszeniu postępowania i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ wskazał dalej, powracając na grunt postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia, iż przystąpiono do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko podając do publicznej wiadomości w trybie obwieszczenia informacje określone w przepisie art. 33 w/w ustawy, zawiadomiono strony niniejszego postępowania i zapewniono możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu. Strony postępowania poinformowano w drodze zawiadomień doręczonych pocztą. Natomiast obwieszczenie z dnia 16 marca 2010r. o rozpoczęciu procedury oceny oddziaływania na środowisko umieszczono na tablicach ogłoszeń Urzędu Gminy w A., na stronie internetowej www.andrespol.bip.ee oraz w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia tj. na tablicach ogłoszeń Rad Sołeckich w miejscowościach N. B. i B. W. Termin składania uwag i wniosków określono na 21 dni tj. od dnia 19 marca 2010r. do dnia 8 kwietnia 2010r. W terminie tym swoje stanowiska w formie pisemnej złożyli J. K. - pismo z dnia 7 kwietnia 2010r. wraz z wnioskiem grupy 8 mieszkańców z dnia 6 kwietnia 2010r. o przeprowadzenie debaty społecznej, G. O. - pismo z dnia 7 kwietnia 2010r., H. F., J. F., A. F. - pismo z dnia 7 kwietnia 2010r. oraz J. C., M. C., E.S. - pismo z dnia 8 kwietnia 2010r., M. F. - pismo z dnia 8 kwietnia 2010r. Organ zauważył, iż zgłoszone zastrzeżenia dotyczyły zapisów zawartych w przedłożonym do wglądu Raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Następnie mając na uwadze potrzebę wyjaśnienia sprawy obwieszczeniem z dnia 15 kwietnia 2010r. zawiadomił o wyznaczeniu na dzień 28 kwietnia 2010r. otwartej rozprawy administracyjnej. Informacje o terminie, miejscu i przedmiocie rozprawy podano poprzez wysłanie pocztą zawiadomień stronom postępowania, umieszczenie obwieszczeń na tablicach ogłoszeń Urzędu Gminy w A. w dniu 15 kwietnia 2010r., opublikowanie ogłoszenia na stronie internetowej gminy w dniu 16 kwietnia 2010r. oraz umieszczenie ogłoszeń w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia tj. na tablicach ogłoszeń Rad Sołeckich w miejscowościach N. B. i B.W. W dniu 28 kwietnia 2010r. odbyła się otwarta rozprawa administracyjna z udziałem społeczeństwa. W rozprawie uczestniczyły 33 osoby w tym przedstawiciele Urzędu Gminy, uprawnieni przedstawiciele Zakładu Mięsnego "A", wykonawcy Raportu oraz zainteresowani mieszkańcy. Z rozprawy sporządzony został protokół. Powracając do meritum sprawy Prezydent podkreślił, iż mając na uwadze zgłaszane uwagi przystąpił do analizy złożonego Raportu i zgromadzonych dokumentów ustalając, że rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia, przy uwzględnieniu skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, usytuowania, emisji i występowania innych uciążliwości nie wskazują na występowanie znaczącego oddziaływania na środowisko. Przypomniał, iż przedsięwzięcie projektowane jest na działkach ewidencyjnych o numerach 400, 58, 399, 57/4, 57/3, położonych w obrębie N. B. oraz na działkach ewidencyjnych o numerach 96, 97/1, 88, 89, położonych w obrębie B. W. Teren ten jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy A. zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy A. z dnia [...]r., w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy A. oraz miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy A. zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy A. z dnia [...]r. w sprawie zatwierdzenia zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy A. w rejonie ulic A/B. Teren (z wyłączeniem działek nr 88 i 89) oznaczono na rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego symbolem 1P ustalając podstawowe przeznaczenie jako teren produkcji, a w tym przetwórstwo i usługi komercyjne. Ustalenia dotyczące zasad realizacji przedsięwzięcia w zakresie produkcji, przetwórstwa i usług komercyjnych między innymi przewidują adaptację istniejącego zakładu skupu, uboju, przetwórstwa i handlu mięsnego, dopuszczając jego rozbudowę na warunkach określonych w przepisach niniejszej uchwały. Działki nr 88 i 89 oznaczono na rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części symbolem MNU1 ustalając podstawowe przeznaczenie jako teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej oraz w części symbolem RP1 ustalając podstawowe przeznaczenie jako teren upraw polowych. Planowany na tych działkach drenaż rozsączający będzie usytuowany na części oznaczonej MNU1. Ustalenia ogólne dotyczące przeznaczenia i zasad zagospodarowania dla tak oznaczonego terenu między innymi przewidują możliwość lokalizacji obiektów pomocniczych i gospodarczych, oraz urządzeń i sieci infrastruktury technicznej. Usytuowanie przedsięwzięcia nie narusza zawartych ustaleń i jest z tym planem zgodne. Uwzględniając powyższe ustalenia oraz warunki sprecyzowane przez organy uzgadniające organ orzekł jak w sentencji. W terminie prawem przewidzianym odwołanie od powyższej decyzji złożyła J. C.wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uzasadniając odwołanie strona argumentowała, iż przedłożony w sprawie Raport o oddziaływaniu na środowisko nie odnosi się kompleksowo do całego obiektu, jakim jest Zakład Mięsny "A" złożony w chwili obecnej z dwóch oddziałów ściśle ze sobą powiązanych: Zakładu Przetwórstwa Mięsa i Produkcji Wędlin w B. W. ul. B [...] w uproszczeniu określany, jako "Masarnia" i Zakładu Uboju Trzody i Bydła oraz Rozbioru Mięsa w N. B. ul. A [...], nazywany potocznie " Ubojnią" (oddział ten posiada pozwolenie zintegrowane). Budowa nowego trzeciego oddziału, który (jak informuje inwestor) ma być integralną częścią "ubojni", w ocenie odwołującej powoduje konieczność zawarcia w raporcie wyliczeń dla wszystkich trzech oddziałów. Strona zaznaczyła, iż wyliczenia te winny w szczególności dotyczyć odprowadzania ścieków, poboru wody, emisji hałasu, zużycia energii, powstawania odpadów, emisji zanieczyszczeń do powietrza, emisji spalin do atmosfery. Nadto bardzo zdawkowo potraktowane zostały te dane środowiskowe w stosunku do masarni, która ma pozostać w obecnym stanie, tym bardziej, że dla tego obiektu wcześniej nie sporządzono żadnego opracowania środowiskowego, a przy budowie ubojni w 2004 roku fakt jej istnienia zupełnie pominięto, aby nie kumulować negatywnego oddziaływania. W dalszej części odwołania strona sformułowała szereg zarzutów dotyczących niezgodności Raportu z planem zagospodarowania przestrzennego. Wskazała m.in., iż do dnia złożenia niniejszego wniosku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego Gmina nie ustaliła ilości miejsc poboru wody, z których korzysta inwestor, co nie pozwala na ustosunkowanie się do zgodności bilansu wodno-ściekowego. Nadto rozbudowa zakładu miała zamknąć się w granicach zmiany planu, tymczasem inwestycja jaką jest oczyszczalnia ścieków z systemem rozsączającym oraz usytuowanie na działce nr 126 zbiorników buforowych na ścieki wykracza daleko poza jej zasięg. Dalej zauważyła, iż projekt budowlany narusza obszar działki nr 98/27 nie należącej do terenów P1, część działki nr 97/1 należy do strefy izolacyjnej, która miała być głównie strefą zieloną, brak jest również zestawienia powierzchni utwardzonej, zabudowanej i terenów zielonych dla masarni, czego wymaga plan zagospodarowania przestrzennego. Dodatkowo w Raporcie nie uwzględniono faktycznego przeznaczenia okolicznych działek, gdyż pokazanie na zdjęciach, że za murem od strony północno wschodniej jest las, jest dezorientacją. Oddziały Zakładu są zlokalizowane w bezpośrednim sąsiedztwie kompleksu domów mieszkalnych i Zespołu Przedszkolno-Szkolnego przy ul. B[...]. Ponadto dla całości Zakładu "A" nie ma wyraźnej mapki z zaznaczeniem np. kolorami zróżnicowania wykorzystania powierzchni. Z przedstawionych informacji (uwzględniając skalę mapy) nie wynika, że tereny zielone po rozbudowie stanowić będą 20% całej powierzchni dla strefy 2p/u a 10% dla strefy 1 p/u. Trudno też stwierdzić, że dla strefy 3zi (izolacyjnej) tereny zielone stanowić będą 80% powierzchni biologicznie czynnej, tym bardziej, że na działce nr 97/1 należącej częściowo do strefy izolacyjna 3zi jest obecnie parking dla samochodów ciężarowych. Podniosła również, iż w myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r., sieć uzbrojenia terenu zalicza się do budowli. I tak dla działki nr 88, na której ma być zlokalizowany drenaż rozsączający ścieki przemysłowe, jest działką oznaczoną w miejscowym planie, jako MNU o przeznaczeniu pod budownictwo mieszkaniowe z dopuszczeniem usług umożliwiających lokalizację obiektów pomocniczych i gospodarczych oraz urządzeń i sieci infrastruktury technicznej, ale jedynie dla działalności usługowej. Z kolei działka nr 126 jest działką przeznaczoną pod budownictwo mieszkaniowe (MN), nie mogą być na niej zlokalizowane zbiorniki o pojemności 40 m³ i 60m³ służące do magazynowania ścieków przemysłowych, w przypadku zakładu przemysłowego jest to infrastruktura przemysłowa. Dodała, iż działki nr 88 i nr 126 w miejscowym planie zagospodarowania nie są działkami przeznaczonymi pod budownictwo przemysłowe. Kończąc tę część odwołania strona podkreśliła, iż wskazane fakty ewidentnie naruszają wymaganą zgodność zamierzeń inwestycyjnych z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętego Uchwałą Rady Gminy A. z dnia [...]r. i stanowią wystarczającą podstawę do unieważnienia zaskarżonej decyzji. W dalszej części strona sformułował szereg zarzutów dotyczących gospodarki wodno-ściekowej i odpadowej. Zauważyła, iż w zaskarżonej decyzji nie została wyjaśniona kwestia, czy da się produkować bezpieczną żywność przy około 28 krotnie mniejszym zużyciu wody niż przewiduje norma. Strona wskazała również na niezgodności w sprawie wydołowania zbiorników na ścieki, gdyż w Raporcie mowa jest o 7 zbiornikach, a na wszystkich mapach oznaczonych jest 5, poza tym przy projektowaniu oczyszczalni nie uwzględniono, iż sporne zbiorniki mają być zbiornikami buforowymi oraz podłączenia do oczyszczalni masarni przy ulicy B. Na koniec strona zwróciła uwagę na brak załączników do Raportu, tj. umowy z innym odbiorca ścieków niż firma A, pozwolenia budowlanego na zainstalowanie dwóch zbiorników na działce nr 126, umowy z ZGK w W. G. na pobór wody dla Masarni, aneksu dot. działki nr 98/27 o błędnym potwierdzeniu przynależności tej działki do obszaru objętego zmianą planu, stosownych dokumentów na włączenie do ciągu produkcyjnego i uruchomienie jeliciarni. Do odwołania strona załączyła szereg dodatkowych dokumentów i materiałów stanowiących potwierdzenie sformułowanych zarzutów oraz wskazała na kilkanaście błędnych zapisów w Raporcie i zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, art. 60 w związku z art. 173, art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 72 ust. 1 pkt 1, art. 80, art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, §3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. Nr 122, poz. 5983 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r. W pełni podzielając uzasadnienie organu I instancji Kolegium powtórzyło dotychczasowy przebieg postępowania i stanowiska stron. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, iż - Raport nie uwzględnia działki nr 98/27, ponieważ działka ta jest przeznaczona w planie miejscowym pod budownictwo mieszkaniowe i inwestor nie ma zamiaru na niej budować elementu przemysłowego, natomiast jest jego własnością i ma prawo ją ogrodzić; nadto w decyzji organu I instancji wskazano jednoznacznie, że przedsięwzięcie będzie realizowane na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi: 58, 399, 400, 57/3, 57/4 położonych w N. B. oraz na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi: 96, 97/1, 88, 89 w B.W.; - przeznaczenie terenu inwestycji zostało określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy A. zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy A. z dnia [...]r., w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy A. oraz miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy A. zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy A. z dnia [...]r., w sprawie zatwierdzenia zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy A. w rejonie ulic A/B. Nadto dla działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi: 58, 399, 400, 57/4, 57/3 położonych w N. B. oraz dla działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi: 96, 97/1 położonych w B. W. jako podstawowe przeznaczenie ustalono teren produkcji, w tym przetwórstwo i usługi komercyjne tereny o symbolu 1P- tereny produkcji. Pozostała część terenu inwestycji, oznaczona jako działki nr 88 i 89 w obrębie B. W. zlokalizowana jest na obszarze planu oznaczonym symbolem MNU1 o podstawowym przeznaczeniu jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usługowej i rzemieślniczej, oraz w części symbolem RP1 o podstawowym przeznaczeniu jako teren upraw polowych. Planowany na tych działkach drenaż rozsączający będzie usytuowany na części oznaczonej MNU1. Ustalenia ogólne dotyczące przeznaczenia i zasad zagospodarowania dla terenu przeznaczonego pod zabudowę mieszkaniową, między innymi przewidują możliwość lokalizacji obiektów pomocniczych i gospodarczych, oraz urządzeń i sieci infrastruktury technicznej. Usytuowanie więc przedmiotowego drenażu na tym terenie nie narusza obowiązujących ustaleń planu miejscowego; - zawarty w Raporcie opis obszarów w sąsiedztwie Zakładów Mięsnych uwzględnia faktyczny sposób ich zagospodarowania i wskazuje, że na pokrycie terenu w otoczeniu zakładu, po uwzględnianiu rozbudowy, składają się od strony północnej - tereny Lasów Państwowych, od strony północno - zachodniej - tereny należące do inwestora - obiekty zakładu położonego we wsi B. W. przy ulicy B [...], od strony zachodniej- w pasie do ulicy B zabudowa mieszkaniowa typu jednorodzinnego, położona przy ulicach: C i D, od strony południowej i południowo-wschodniej - przylega ulica A, po drugiej stronie, której rozciągają się tereny rolnicze, na których w dalszej odległości znajdują się pojedyncze zabudowania typu zagrodowego. W narożniku: granica zakładu - ulica A, znajdują się dwa budynki mieszkalne jeden parterowy położony przy ulicy A [...] i drugi dwukondygnacyjny, od strony północo-wschodniej - znajdują się tereny leśne. Z treści Raportu wynika ponadto, że bezpośrednim otoczeniem terenu działki nr 88, na którym ma być ułożony drenaż, są lasy oraz tereny rolne. Przeprowadzona wizja w terenie i załączona wizualizacja lokalizacji ubojni dowodzi, że na rozpatrywanym terenie oraz w jego bezpośrednim otoczeniu nie występują jakiekolwiek obiekty cenne z przyrodniczego punktu widzenia, pomniki wpisane na "listę dziedzictwa światowego, inne formy ochrony przyrody ustanowione na podstawie ustawy o Ochronie Przyrody z kwietnia 2004 roku, Obszary struktury ekologicznej ECONET, Obszary Ostoi Przyrody Natura 2000, Rezerwaty Biosfery UNESCO, obiekty podlegające ochronie w rozumieniu ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami; - plan zagospodarowania przestrzennego dla tej strefy izolacyjnej 3zi ustala: a) zakaz likwidacji istniejącego drzewostanu poza niezbędnymi wycięciami w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub koniecznymi zabiegami pielęgnacyjnymi, b) nakaz wprowadzania zieleni izolacyjnej w postaci zimozielonych gatunków drzew i krzewów o zwartym poszyciu, także zieleni żywopłotowej, c) minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej 80%, d) lokalizację infrastruktury technicznej, Ponadto plan dopuszcza wprowadzanie ekranów: akustycznych, kurtyn antyodorowych, przesłon optycznych, stosowanie ogrodzeń pełnych lub żywopłotów o wysokości ponad 1,80 m pełniących funkcje ekranujące i ograniczające uciążliwości, zakazuje lokalizacji stref magazynowych i zapleczy od strony dróg publicznych, wskazuje, że lokalizacja zabudowy i zagospodarowanie terenu winny spełniać wymogi w zakresie obrony cywilnej i ochrony przeciwpożarowej. Ustalenia te są jednoznaczne i będą determinowały sposób zagospodarowania tej części terenu inwestycji, która zlokalizowana jest w strefie 3zi. Organ podkreślił, iż nie ma uzasadnienia dla podziału działki nr 97/1 po granicy terenów l P i 3zi, bowiem funkcja izolacyjna terenu 3zi jest ściśle związana z działalnością Zakładu, po wtóre zaś ustalenia planu na tym terenie uniemożliwiają inne, niż wynikające z tego planu, jej zagospodarowanie. Wprowadzenie na tym terenie elementów zabudowy przemysłowej, czego obawia się odwołująca, nie jest zatem możliwe; - działka nr 126 nie wchodzi ani w zakres opracowania, ani też nie jest objęta zaskarżoną decyzją, co oznacza, że nie może być przedmiotem niniejszego postępowania; - zarzut dotyczący braku zestawienia powierzchni utwardzonej, zabudowanej i terenów zielonych dla masarni, uznać należy za nieuzasadniony bowiem planowana rozbudowa nie dotyczy tego obiektu. Jak bowiem wynika jednoznacznie z treści Raportu planowana rozbudowa Zakładu swym zakresem obejmować będzie budowę Wydziału Przetwórstwa Mięsa o łącznej wydajności 23 ton /dobę, budowę magazynu odpadów, budowę chemiczno-biologicznej oczyszczalni ścieków przemysłowych (technologicznych, bytowych) o przepustowości 250 m³/dobę wraz z rurociągiem tłocznym o długości 430 m i drenażem rozsączającym, przebudowa i budowa infrastruktury towarzyszącej, w tym min. studnia chłonna wraz ze zbiornikiem buforowym do odprowadzania wód opadowych i roztopowych, rozbudowa istniejącej kotłowni wodnej (docelowo dostawienie trzech dalszych kotłów tego samego typu co obecne dwie jednostki), nowa kotłownia wyposażona w gazowy kocioł parowy o mocy 1,3 MW na potrzeby technologiczne, przeniesienie istniejących dwóch zbiorników ciśnieniowych na gaz płynny oraz dostawienie dwóch nowych (w sumie cztery zbiorniki), wydołowanie istniejących pięciu zbiorników magazynowych o pojemności 22 m3 każdy, na ścieki technologiczne i sanitarne, przebudowa istniejącej sieci kanalizacyjnej, przebudowa istniejącego układu drogowego; - kwestia zużycia wody w Zakładzie była przedmiotem szczegółowego omówienia przez autorów Raportu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2010r. Z treści tych wyjaśnień wynika, że przyczyną, dla której opracowaniem w tym zakresie objęto jedynie okres 10 m-cy 2009 roku był fakt, że z początkiem roku w zakładzie została uruchomiona jeliciarnia, która spowodowała znaczny wzrost zużycia wody. Stąd różnice w zużyciu wody i dlatego do Raportu nie było brane zużycie wody z lat wcześniejszych ponieważ te dane fałszowałyby obecny obraz i parametry pracy zakładu. Oprócz jeliciarni w Zakładzie zostały uruchomione 2 automatyczne myjki, które również zwiększyły zużycie wody w zakładzie. Jednak głównym powodem zwiększenia zużycia wody w zakładzie jest jeliciarnia i wydział pojemników. Dodatkowo w piśmie z dnia 2 czerwca 2010r. skierowanym do Urzędu Gminy w A. autorzy operatu przedstawili bilans wodno-ściekowy za 2009r. - kwestia dotycząca wyjaśnienia, czy da się produkować bezpieczną żywność przy mniejszym zużyciu wody niż przewiduje norma nie stanowi przedmiotu raportu, a także nie może być przedmiotem oceny w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tego typu materie były i są na bieżąco monitorowane przez właściwe służby, w tym Wojewódzką Inspekcję Jakości Rolno -Spożywczej, - analiza Raportu pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że inwestycja przewiduje 7 zbiorników (5 dużych i 2 małe), z czego 5 zbiorników zostanie wydołowanych. Przedstawione to zostało na mapie na stronie 23 i 36 raportu (2 małe zbiorniki Ml i M2, zaznaczone kolorem czerwonym). - niezasadne są zarzuty odwołania dotyczące braku załączenia umowy na odbiór ścieków z firmą inną niż A Sp. z o. o. w Ł., jak również pozwolenia na budowę zbiorników, umowy na pobór wody dla masarni, dokumentów dotyczących włączenia do ciągu produkcyjnego i uruchomienia jeliciarni. Nadto zarzut niekompletności Raportu, nieuwzględnienia drogi dojazdowej do zakładu i oczyszczalni ścieków, podlewania zieleni, nie umieszczenia na mapie dwóch studni przy ulicy B, braku daty i danych autora projektu, braku podpisów pod fotografiami zamieszczonymi w raporcie i wielkości uboju. Organ wyjaśnił, iż niezasadność tych zarzutów wynika z faktu, że dotyczą one kwestii, które nie były przedmiotem Raportu oddziaływania na środowisko bowiem wychodzą poza zakres tego opracowania określony w postanowieniu Wójta Gminy A. z dnia [...]r., dotyczą bowiem kwestii będących przedmiotem innych specjalistycznych opracowań lub zagadnień załatwianych odrębnymi decyzjami administracyjnymi (np. co do wielkość uboju), bądź też wynikają z wadliwej oceny dokumentów załączonych do Raportu (np. sprawa dojazdu do zakładu i oczyszczalni ścieków). Reasumując Kolegium przytoczyło brzmienie art. 82 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, który określa wymagania, jakie powinna spełniać pozytywna decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania, której wydanie było poprzedzone przeprowadzeniem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie organu zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy, o którym mowa w tym przepisie. Kolegium wskazało również, iż przedłożony Raport zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 66 w/w ustawy, z którego wynika jednoznacznie, że planowane przedsięwzięcie budowy oddziału przetwórstwa mięsa (produkcja wędzonek i mięsa mielonego) o łącznej wydajności 23 ton/dobę, będzie integralną częścią istniejącego Zakładu Uboju Trzody i Bydła oraz Rozbioru Mięsa. Obie, instalacje: istniejąca i projektowana, to przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może być wymagany, art. 59 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy. Kolegium zauważyło, iż w przypadku działalności polegającej na uboju i przetwórstwie mięsa, za najważniejsze rodzaje emisji należy uznawać emisję pyłów i gazów do powietrza oraz emisję hałasu. Emisję do powietrza wykonano dla wariantu najmniej korzystnego tzn. takiego, w którym uwzględniono jednoczesną pracę wszystkich źródeł emisji zorganizowanej, zarówno istniejących, jak i projektowanych. Przeprowadzone obliczenia wykazały, że emisja nie powoduje przekroczeń i zachowane zostaną standardy środowiska określone dla powietrza atmosferycznego. Źródłami zorganizowanej emisji zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego po rozbudowie będą komory parowo-wędzarnicze KWP-3 oraz spaliny pochodzące z energetycznego spalania gazu "płynnego - propan w urządzeniach energetycznych oraz dodatkowo, oleju opałowego w kotłowni lokalnej w budynku oczyszczalni. Wielkość emitowanych zanieczyszczeń określono teoretycznie w oparciu o dane techniczne urządzeń, zużycie materiałów, czas pracy. Wykonana analiza stanu zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego, wykazała, że obiekt nie będzie wpływał ponad normatywnie na stan atmosfery. Inwestor przed oddaniem do eksploatacji nowych instalacji winien uzyskać sektorowe pozwolenie na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza atmosferycznego dla nowych urządzeń technologicznych (komory wędzarnicze), zaś w przypadku urządzeń energetycznych dokonać ich zgłoszenia. Organ zauważył, iż podobną symulację wykonano dla emisji hałasu do środowiska i również w tym przypadku nie zostały przekroczone standardy jakości środowiska naturalnego. Przeprowadzone obliczenia emisji i propagacji hałasu z Zakładu Mięsnego "A" po rozbudowie nie wykazały wzrostu oddziaływania akustycznego na przyległe tereny, ale pewien spadek. Planowana modernizacja gospodarki ściekowej eliminuje hałas związany z pracą wozów asenizacyjnych, dodatkowo aktualnie prace te są prowadzone z frontu zakładu od strony ulicy co sprawia, że emisja hałasu na kierunku sąsiedniej zabudowy nie napotyka na elementy ekranujące. Zmiany w postępowaniu ze ściekami przenoszą cały proces na przeciwległy kraniec działki eliminując całkowicie oddziaływanie tego źródła hałasu. Obiekty powstające w bezpośrednim sąsiedztwie budynków mieszkalnych pełnią rolę ekranów akustycznych dla źródeł hałasu znajdującej się w istniejącej części Zakładu i same nie stanowią istotnego źródła hałasu. Projekty wentylacji przewidują lokowanie wszelkich urządzeń w międzystropiu, co ogranicza emisję hałasu do środowiska. Dodatkowo przy czerpniach i wyrzutniach ściennych planuje się wprowadzanie komór rozprężnych. Przy obliczeniach ruchu kołowego posłużono się parametrami opublikowanymi przez dr Hnatkow, które są nieznacznie niższe od parametrów podawanych w instrukcjach bazujących na wynikach z lat 80-ch (starsze modele pojazdów, które były głośniejsze). Autorzy Raportu wskazują, że należy skontrolować pomiarowo, po rozruchu, pracę wieży chłodniczej posadowionej na dachu nowego budynku. Wieża powinna być tak usytuowana żeby tyłem była skierowana w kierunku najbliższej zabudowy mieszkalnej. Planowana rozbudowa zakładu będzie źródłem wytwarzania nowych odpadów, szczególnie nowopowstająca oczyszczalnia ścieków - osady ściekowe. Źródłem powstawania osadów są poszczególne elementy instalacji. Odpady w postaci ustabilizowanej i odwodnionej, odbierane będą z instalacji do odwadniania osadów (prasa). Wszystkie odpady, zarówno te wytwarzane obecnie jak i po rozbudowie podlegają wstępnej segregacji, gromadzone są w wydzielonych pojemnikach. Działania mające na celu zapobieganie lub ograniczenie ilości odpadów i negatywnego oddziaływania na środowisko będą polegać na magazynowaniu odpadów, szczególnie odpadów niebezpiecznych, w szczelnych opakowaniach odpowiednio zabezpieczonych przed dostępem osób postronnych jak również uniemożliwiających ewentualne wydzielanie się szkodliwych substancji do otoczenia. Część z nich oddawana będzie specjalistycznym podmiotom, zajmującym się unieszkodliwianiem odpadów. Ustawa o odpadach określa między innymi zasadę, że odpady powinny być w pierwszej kolejności poddawane odzyskowi lub unieszkodliwiane w miejscu ich powstawania. Mając na uwadze obowiązujące przepisy odpady o kodzie 02 02 04 - osady z zakładowych oczyszczalni ścieków mogą być wykorzystywane za pomocą procesu RIO rozprowadzanie na powierzchni ziemi w celu nawożenia lub ulepszania gleby. Ww. odpady stosuje się na powierzchni ziemi w celu nawożenia lub ulepszania gleby pod łącznym spełnieniem wielu warunków. W przypadku niemożności spełnienia któregoś, z obowiązujących warunków odpady te powinny być przekazywane wyłącznie podmiotom, które uzyskały zezwolenie właściwego organu na prowadzenie działalności w zakresie gospodarki odpadami. Sposób postępowania z opadami, w tym z odpadami pochodzącymi z oczyszczalni ścieków zostanie ustalony w decyzji Starosty [...], o którą inwestor winien wystąpić przed oddaniem instalacji do eksploatacji. Projektowana instalacja (podobnie jak cały zakład) zlokalizowana jest w znacznej odległości od obszarów podlegających szczególnej ochronie na postawie ustawy o ochronie przyrody. Zakład nie będzie miał oddziaływania na najbliższe obszary chronione Natura 2000. Reasumując Kolegium powtórzyło, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została poprzedzona postępowaniem, w ramach którego podjęto wszystkie wymagane prawem czynności, uzyskano wymagane uzgodnienia, opinie. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. C. wskazała na naruszenie art. 62 ust. 1 pkt b, art. 63 ust.1, art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez błędne określenie podmiotu, do którego odnosi się Raport i zaskarżona decyzja, przywołany w dokumentacji podmiot o nazwie Zakład Mięsny "A" w N. B. nigdy nie istniał i nie istnieje, brak zgodności lokalizacji inwestycji z postanowieniami planu, uniemożliwienie skarżącej odniesienie się do wyjaśnień inwestora zawartych w piśmie z dnia 25 sierpnia 2010r., uzasadnione podejrzenie, że przedstawiona gminie i Kolegium dokumentacja odbiega treścią od przekazanej społeczności lokalnej w toku postępowania. Nadto art. 20 w związku z art. 28 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez dokonanie ustaleń w miejscowym planie sprzecznych z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania, art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego który definiuje sieć uzbrojenia poprzez zaliczenie je do budowli oraz poprzez wykorzystanie nieaktualnej dokumentacji kartograficznej. A ponadto przepisy art. 7 -10 i art. 68 §2 k.p.a. gdyż protokół z rozprawy z dnia 28 kwietnia 2010r. nie spełnia wymogów wskazanego przepisu i nie odzwierciedla meritum prowadzonej dyskusji i sprecyzowanych wniosków. Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do organu I instancji do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W rozumieniu powyższych przepisów, sąd administracyjny bada legalność, czyli innymi słowy zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz z przepisami proceduralnymi, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Natomiast stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd dopatrzył się tego rodzaju uchybień, które musiały skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji wraz z decyzją ją poprzedzającą. Przedmiotem kontroli Sądu stała się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy A. z dnia [...]r. określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie Zakładu Mięsnego "A" w N. B. przy ul. A [...]. Jak określił inwestor, planowana rozbudowa obejmować miała budowę wydziału przetwórstwa mięsa o łącznej wydajności 23 ton/dobę, budowę magazynu odpadów, budowę chemiczno-biologicznej oczyszczalni ścieków przemysłowych o przepustowości 250 m³/dobę wraz z rurociągiem tłocznym i drenażem rozsączajacym oraz przebudowę i budowę infrastruktury towarzyszącej. Materialnoprawną podstawę przedmiotowych rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach o oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) – zwanej dalej ustawą. Planowane przedsięwzięcie zaliczane jest do kategorii przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy a więc zaliczane jest do tych przedsięwzięć, które wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia takiej oceny został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy, ponadto wskazane przedsięwzięcie wymienione jest w § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), dla których zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodnie natomiast z przepisem art. 63 ust. 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem m.in. decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu( art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy), co stanowi o prejudycjalności rozstrzygnięcia o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla wymienionych rozstrzygnięć. Dalej, jak wynika to z art. 73 ustawy postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia, do którego winien on dołączyć odpowiednio dokumenty określone w art. 74 ustawy. W przedmiotowej sprawie obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wraz z koniecznością sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko został nałożony postanowieniem Wójta Gminy A. z dnia [...] r. W postanowieniu tym zakreślono również wymogi raportu a w szczególności zakres, jaki winien on obejmować. Waga dokumentu jakim jest raport, jest niebagatelna, jako że stanowi on jeden z podstawowych dokumentów, na którym opiera się organ wydając decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Sporządzony dla potrzeb uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest zatem jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia, ale nie jedynym, który warunkuje wydanie końcowej decyzji. Stosownie do art. 80 ust. 1 ustawy właściwy organ wydaje bowiem decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach biorąc pod uwagę: wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa i wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowo, jeżeli zostało przeprowadzone. W myśl natomiast art. 80 ust. 2 ustawy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Restrykcja ta wynika wprost z kategorycznego brzmienia art. 80 ust. 2 ustawy, z treści którego wywieść należy, iż zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zwrócić przy tym należy uwagę, że ustawodawca wymaga w tym przypadku spełnienia warunku zgodności a nie innej jego postaci. Powyższe jest równoznaczne tezie, że jedynie stwierdzenie zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem uprawnia organ do wydania decyzji pozytywnej, po spełnieniu pozostałych wymogów ustawy i a contrario brak takiej zgodności obliguje organ do wydania decyzji negatywnej. Zaakcentować bowiem trzeba, iż stwierdzenie sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym przeprowadzenia postępowania uzgodnieniowego z innymi organami (por. komentarz do art. 80 ustawy [w:] K. Gruszecki, Komentarz do ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach o oddziaływania na środowisko). Podobne stanowisko wypracowało orzecznictwo na tle wcześniejszego analogicznego uregulowania zawartego w art. 56 ustawy Prawo ochrony środowiska (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2010r., sygn. akt II SA/Po 942/09, Lex nr 618725, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 25 lutego 2009r., sygn. akt II SA/Gd 851/08, Lex nr 519769, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 231/07, Lex nr 413505). Tym samym podkreślić należy, że podstawowym zagadnieniem podlegającym weryfikacji w tymże postępowaniu winna być zgodność planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami planu a następnie wykazanie tego w uzasadnieniu rozstrzygnięcia w sposób nie budzący wątpliwości, odpowiadajacy również wymogom art. 107 § 3 K.p.a. W ocenie Sądu, organy orzekające w sprawie uchybiły powyższemu obowiązkowi. Analiza kwestionowanego rozstrzygnięcia, jak i je poprzedzającego, w kontekście zgromadzonych w sprawie dokumentów wskazuje, że organy nie przeprowadziły rzetelnej oceny zgodności planowanej inwestycji z postanowieniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego obowiązujących dla terenów objętych inwestycją, co niewątpliwie w konsekwencji rzutowało na treść wydanego rozstrzygnięcia. W pierwszej kolejności wyjaśnić wypada, iż wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wyznacza obszar, na którym ma być realizowane przedsięwzięcie, zatem wszystkie indywidualne działki w nim wskazane są analizowane przez organ jako teren inwestycyjny. Z kolei postanowienie nakładające obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zakreśla ramy inwestycji, charakteryzuje ją. Z wydanego w niniejszej sprawie postanowienia Wójta Gminy A. z dnia [...]r. wynika obowiązek sporządzenia raportu dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie Zakładu Mięsnego "A" w N. B. W akcie tym Wójt sprecyzował, iż raport powinien uwzględniać wzajemne oddziaływanie i możliwość kumulowania oddziaływań projektowanej rozbudowy instalacji przetwórstwa mięsa wraz z inwestycjami towarzyszącymi takimi jak budowa magazynu odpadów, chemiczno-biologicznej oczyszczalni ścieków przemysłowych oraz przebudowa instalacji zbiorników ciśnieniowych na gaz płynny z już istniejącą na terenie zakładu instalacją uboju zwierząt. Oznacza to, iż przedmiotowe przedsięwzięcie winno być traktowane jako całość, nawet jeżeli ustalenia w zakresie zgodności planowanego sposobu zabudowy działek oceniać należy w oparciu o dwie różne uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy A., jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. W odniesieniu do działek o nr 58, 400, 399, 57/4, 57/3, 96, 97/1, 98/27 obowiązuje bowiem uchwała Rady Gminy A. z dnia [...]r. Nr [...] w spawie zatwierdzenia zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy A. w rejonie ulicy A/ulicy B (Dz. Urz. Woj. [...], Nr [...] z dnia [...]r., poz. [...]). W stosunku zaś do działek o numerach 88 i 89 wiążące są postanowienia uchwały Rady Gminy A. z dnia [...]r. Nr [...] w spawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy A. (Dz. Urz. Woj. [...], Nr [...] z dnia [...]r., poz. [...]). Tego ostatniego dokumentu próżno jednak poszukiwać w aktach sprawy. W sporządzonym dla potrzeb sprawy raporcie znajduje się wyłączne pismo Urzędu Gminy A. z dnia 29 lipca 2009r.(załącznik nr 3), zawierające wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy A. dla działek o nr 88 i 89 położonych w B. W. i informujące, że plan ustala podstawowe przeznaczenie dla działki nr 88 - teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej (oznaczony na rysunku planu symbolem MNU1) oraz upraw polowych (oznaczony na rysunku planu symbolem RP1) i dla działki nr 89 - teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej (oznaczony na rysunku planu symbolem MNU1) oraz teren komunikacji. W piśmie tym, kierowanym do inwestora, organ przywołał ustalenia sposobu kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu dla terenów mieszkaniowo-usługowych oznaczonych na rysunku planu symbolem MNU1 o podstawowym przeznaczeniu dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usługowej i rzemieślniczej oraz inne ustalenia i zakazy planu, bez wskazania jakiejkolwiek, właściwej jednostki redakcyjnej. Dodatkowo przy piśmie brak jest jakiejkolwiek mapy czy też rysunku planu odzwierciedlających postanowienia przedmiotowej uchwały w omawianym zakresie, co uniemożliwiało weryfikację tegoż dokumentu wobec rzeczywistych zapisów planu. Zeskanowany dokument określony jako wyrys z planu z [...]r. dołączony został do raportu (str.15), jednakże nie zawiera on czytelnego rozgraniczenia jednostek urbanistycznych, zawiera jedynie oznaczenie na działce nr 88 symbolu MNU1 i RP1 a na działce nr 89 symbolu MNU1. Nie budzi wątpliwości, iż organ powinien był przeanalizować treść całej uchwały w kontekście zamierzeń inwestora, przywołując stosowne, konkretne zapisy planu a nie opierać się na piśmie, w którym znajdują się wyrwane z kontekstu informacje, tym bardziej, iż uchwała Rady Gminy z dnia [...]r., na którą zresztą organ się powołuje, jest dokumentem powszechnie dostępnym, opublikowanym zgodnie z prawem. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji wprawdzie wskazuje, że odpowiednie warunki dla działek o nr 88 i 89 wynikają z § 7 ust. 5 i § 10 uchwały z [...]r., co jednak nie znajduje, zdaniem Sądu, potwierdzenia w zapisach obowiązującego planu. Akt prawa miejscowego, jakim jest uchwała Rady Gminy A. z dnia [...]r. Nr [...] w spawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy A. opublikowany jest w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]Nr [...] z dnia [...]r., poz. [...]. Organ wskazuje, iż działki o nr 88 i 89 znajdują się na terenie oznaczonym symbolem MNU1, zgodnie natomiast z § 6 tegoż aktu należy rozróżnić tereny oznaczone symbolem MN i MNU. Przy czym tereny oznaczony symbolem MN to tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej obejmujące budynki przeznaczone dla samodzielnego gospodarstwa domowego wraz z budynkami garażowymi i gospodarczymi, a w tym również zabudowę zagrodową. Natomiast tereny o symbolu MNU to tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem obiektów usługowych wolnostojących i wbudowanych w budynek mieszkalny jako funkcje równorzędne. Z § 7 ust. 1 pkt 5 uchwały, wskazanego przez organ wynika zaś, iż na terenie objętym planem ustala się na terenach o przeznaczeniu podstawowym dla funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczonej symbolem MN: a) możliwość lokalizacji zabudowy zagrodowej oraz handlowo - usługowej, b) możliwość lokalizacji obiektów pomocniczych i gospodarczych oraz urządzeń i sieci infrastruktury technicznej. Z kolei tereny oznaczone symbolem MN, MNU w § 7 ust. 1 pkt 4 uchwały, zostały zaliczone do terenów "pod zabudowę mieszkaniową". Szczegółowe zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu o przeznaczeniu mieszkaniowo - usługowym o podstawowym przeznaczeniu dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usługowej i rzemieślniczej, oznaczonego symbolem MNU określone zostały w § 10 uchwały, jest to o tyle ważne w sprawie, że jak wynika z § 11 w/w aktu dla terenów oznaczonych symbolem MNU1 obowiązują ustalenia z §10 uchwały. Z przywołanych postanowień wywieść należy, iż teren działki nr 88(część) i nr 89 to teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem obiektów usługowych wolnostojących i wbudowanych w budynek mieszkalny jako funkcje równorzędne, dla których obowiązują ustalenia dla jednostki urbanistycznej MNU nie zaś MN. Dla terenu tego dopuszczalna jest lokalizacja nowej i utrzymanie istniejącej zabudowy mieszkaniowo-usługowej i rzemieślniczej z możliwością rozbudowy, przebudowy i remontu obiektów mieszkalno-usługowych z jednoczesnym porządkowaniem użytkowanej działki. Na terenach tych dopuszczalna jest zabudowa mieszkaniowa (§ 7 ust. 1 pkt 4 uchwały). Nie budzi zatem wątpliwości, iż taką zabudową nie jest planowana na tym terenie infrastruktura techniczna w postaci drenażu rozsączajacego dla planowanej oczyszczalni ścieków o przepustowości 250 m3/dobę, która stanowi część zabudowy produkcyjnej, z pewnością nie mieszkaniowej. A jeżeli tak, to wadliwe jest ustalenie organu o zgodności tej części inwestycji z planem, z powołaniem na postanowienia § 7 ust. 1 pkt 5 i § 10 tego aktu. Nie można bowiem zapominać, iż w § 6 pkt 2 i 5 planu, tereny o symbolu MN i MNU zostały odrębnie zdefiniowane a skoro tak, to nie można ustaleń opracowanych dla terenu MN dowolnie stosować dla terenu o symbolu MNU, a tak właśnie uczynił organ powołując się na § 7 ust. 5 planu, jako dopuszczający na terenie o symbolu MNU1 lokalizację obiektów pomocniczych i gospodarczych oraz urządzeń i sieci infrastruktury technicznej. Warto zauważyć, iż nawet jeżeli takie zastosowanie uznać za dopuszczalne, to ustalenia wynikające z § 7 ust. 5 planu odnoszą się do zabudowy podstawowej mieszkaniowej jednorodzinnej, tak więc obiekty gospodarcze oraz infrastruktura winny być ściśle związane z tą właśnie zabudową mieszkaniową. Niewątpliwie bowiem obiekty pomocnicze i infrastruktura techniczna przewidziane w ramach określonej funkcji podstawowej winny pozostawać z nią w związku i nie mogą powodować faktycznej zmiany przeznaczenia danej jednostki urbanistycznej. W świetle wskazanych zapisów planu nie może budzić wątpliwości, iż dopuszczalność usytuowania na analizowanym terenie (teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem obiektów usługowych wolnostojących i wbudowanych w budynek mieszkalny jako funkcje równorzędne) drenażu rozsączającego, w istocie o charakterze przemysłowym ( 250 m3/dobę ) powoduje zasadnicze zastrzeżenia. Reasumując, Sąd w składzie orzekającym, po wnikliwej analizie całego tekstu uchwały Rady Gminy A. z dnia [...]r.doszedł do przekonania, iż wywód organów jakoby planowane zamierzenie było w pełni zgodne z postanowieniami tego planu nie zasługuje na aprobatę. Organy obu instancji dokonały wadliwej wykładni postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie § 6, § 7, § 10 i § 11 planu, w konsekwencji wydały decyzję z naruszeniem art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu, nie można uznać za analizę zapisów planu jedynie zacytowanie konkretnych jednostek redakcyjnych i w konsekwencji lakonicznego stwierdzenia, że wobec treści raportu brak jest ponadnormatywnego oddziaływania na poszczególne elementy środowiska występujące na terenach sąsiednich co ma potwierdzać zgodności inwestycji z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak poczynił to organ również w odniesieniu do drugiej z mających zastosowanie w sprawie uchwał tj. uchwały Rady Gminy A. z dnia [...]r. Nr [...] w spawie zatwierdzenia zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy A. w rejonie ulicy A/ulicy B. Należy podkreślić, że ustawodawca wskazał wprost, iż organ obowiązany jest poczynić kroki celem sprawdzenia zgodności inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania, co oznacza, iż nie jest wystarczające lakoniczne, jednozadaniowe i arbitralne stwierdzenie, iż taka zgodność ma miejsce w sprawie. Konieczna jest wnikliwa analiza wszystkich postanowień planu mających zastosowanie dla tej konkretnej inwestycji, ustaleń dotyczących wszystkich aspektów związanych z jej realizacją, zatem tych dotyczących odprowadzania ścieków, zaopatrzenia w wodę, w ciepło, gospodarki odpadami, odprowadzania ścieków sanitarnych i technologicznych, jako że oba plany takowe zawierają. Jest to tym bardziej istotne, iż przedmiotowa inwestycja budzi duże kontrowersje wśród lokalnej społeczności, zatem organy podejmując decyzję w sprawie winny mieć na uwadze, aby w uzasadnieniu rozstrzygnięcia zawrzeć kompleksową, jasną i wnikliwą analizę zgodności inwestycji bądź jej braku z postanowieniami planu, tak aby uczynić zadość podstawowym zasadom postępowania administracyjnego i postarać się przekonać strony takiego postępowania do słuszności prezentowanego stanowiska w świetle mających zastosowanie przepisów prawa, w tym również miejscowego a także zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w myśl zasad postępowania przewidzianych w art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a. W przedmiotowej sprawie wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określa i wskazuje obszar, na którym ma być realizowane przedsięwzięcie, zatem wszystkie działki łącznie, choć oznaczone indywidualnymi numerami winny być traktowane przez organ jako całość terenu inwestycyjnego. Z kolei jak wskazano to już wyżej, postanowienie nakładające obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zakreśla ramy jakie winna spełnić inwestycja, charakteryzując ją, jeżeli taki obowiązek zostanie nałożony. Z wydanego w przedmiotowej sprawie postanowienia Wójta Gminy A. z dnia [...]r. wynika obowiązek sporządzenia raportu dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie Zakładu Mięsnego "A" w N. B. W dokumencie tym Wójt Gminy A. wskazał, iż raport powinien uwzględniać wzajemne oddziaływanie i możliwość kumulowania oddziaływań projektowanej rozbudowy instalacji przetwórstwa mięsa wraz z inwestycjami towarzyszącymi takimi jak budowa magazynu odpadów, chemiczno-biologicznej oczyszczalni ścieków przemysłowych oraz przebudowa instalacji zbiorników ciśnieniowych na gaz płynny z już istniejącą na terenie zakładu instalacją uboju zwierząt. Wobec powyższych zaleceń, stwierdzenie niezgodności z planem części inwestycji tj. drenażu rozsączającego ścieki przemysłowe na działce nr 88 z uwagi na charakter inwestycji, wzajemne powiązania i oddziaływania poszczególnych elementów inwestycji, musiało skutkować uchyleniem kwestionowanego i poprzedzającego go rozstrzygnięcia w całości. Przedmiotowe przedsięwzięcie inwestycyjne stanowi całość uwzględniając wszystkie elementy, dla całej inwestycji sporządzono raport, prowadzono postępowanie co do oddziaływania na środowisko, którego zakres został zakreślony postanowieniem Wójta Gminy A.l z dnia [...]r. nakazującym ocenę wzajemnych oddziaływań, co w konsekwencji powoduje, że nie byłoby prawnie dopuszczalne ewentualne pozostawienie w obrocie prawnym decyzji umożliwiającej realizację części inwestycji. Taki wniosek wypływa również z lektury §13 pkt 1 uchwały Nr [...] Rady Gminy A. z dnia [...]r. w spawie zatwierdzenia zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy A. w rejonie ulicy A/ulicy B. W przepisie tym został sprecyzowany obowiązek wyprzedzającej lub równoległej realizacji podczyszczani ścieków dla każdej inwestycji powodującej w procesie produkcji wzrost zużycia surowców (w tym wody), materiałów, paliw, energii. Omawiana inwestycja niewątpliwie kwalifikuje się do takich, co jest niesporne i wynika z zapisów raportu. Zatem w myśl przywołanego zapisu planu, nie jest możliwa realizacja inwestycji bez drenażu rozsączającego skoro stanowi on element planowanej do realizacji na działce o nr 400 oczyszczalni ścieków, która z kolei jest częścią inwestycji wymaganą przy rozbudowie zakładu. W konkluzji stwierdzić należy, iż wskazane powyższej istotne uchybienia obligują Sąd do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Wobec wskazanych wyżej motywów sformułowane w skardze zarzuty po części, za wyjątkiem zarzutu o niezgodności zamierzenia z planem miejscowym, nie miały zasadniczego znaczenia, tym bardziej, iż część z nich uznać należy za przedwczesne, gdyż znajdują oparcie w przepisach Prawa budowlanego lub też opierają się na postanowieniach studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, który to akt nie jest wiążący w sprawie. Podobnie rzecz dotyczy zarzutu błędnego określenia inwestora, ponieważ identyfikacja podmiotu, dla którego jest wydawana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach następuje w oparciu o złożony przez ten podmiot wniosek i nie pozostaje w gestii organu kwestionowanie takiej indywidualizacji wnioskodawcy. Wskazane wyżej uchybienia stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., przy odstąpieniu od dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Prowadząc ponownie postępowanie, organy administracji winny dokonać oceny dopuszczalności wnioskowanej przez skarżącego inwestycji biorąc pod uwagę wyrażone powyżej poglądy prawne a szczególności dokonując wnikliwej analizy zapisów planu obowiązującego dla terenu inwestycji pod kątem nie tylko możliwości lokowania inwestycji, ale również warunków na jakich może być ona realizowana i jej ewentualnego oddziaływania we wszystkich aspektach i płaszczyznach w planie miejscowym przewidzianych. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzeczono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do dnia uprawomocnienia się wyroku. ar