II SA/Łd 1525/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W. K. i W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 stycznia 2011r. w sprawie ze skargi W. K. i W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę kasacyjną. WSA/post.1 - sentencja postanowienia II SA/Łd 1525/10 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę W. K. i W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. Odpis powyższego postanowienia z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej skarżący odebrali w dniu 1 lutego 2011r. W dniu 3 lutego 2011r. W. K. i W. K. złożyli pismo zatytułowane "zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 stycznia 2011r.". Sformułowali w nim wniosek o uchylenie postanowienia z dnia 25 stycznia 2011r., wstrzymanie zwrotu wpisu sądowego, przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty i zwolnienie od ponoszenia kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 173 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Przy czym w przypadku, gdy skargę kasacyjną wnosi strona niebędąca podmiotem wymienionym w art. 175 §2 w/w ustawy tj. m.in. prokuratorem, notariuszem, profesorem prawa, skarga kasacyjna winna zostać sporządzona przez wykwalifikowanego pełnomocnika, jakim jest m.in. adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych – art. 175 §1 i §3 p.p.s.a. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, jakim jest radca prawny lub adwokat, stanowi tzw. przymus adwokacki, który ma na celu zapewnienie by skarga kasacyjna charakteryzowała się odpowiednim poziomem merytorycznym i formalnym. Od adwokata lub radcy prawnego można bowiem, i należy, wymagać znajomości przepisów prawa obowiązujących w postępowaniu sądowym, w szczególności wysokich wymogów formalnych, które musi spełniać skarga kasacyjna, a których niezachowanie grozi odrzuceniem skargi bez jej merytorycznego rozpoznania. Ustawodawca formułując przepis art. 175 p.p.s.a. posłużył się zwrotem "sporządził" stąd należy wywieść, iż przymus adwokacki dotyczy wyłącznie sporządzenia skargi przez jedną z osób wymienionych w art. 175 §1 p.p.s.a., natomiast zgodnie z art. 173 §2 p.ps.a. wniesiona może zostać już przez samą stronę skarżącą. Aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia 5 warunków: 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 p.p.s.a.), 2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 p.p.s.a.) (wyrok NSA z dnia 9 marca 2006r., sygn.akt II OSK 523/05, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 198193). Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżących W. K. i W. K., zatem bezsprzecznie nie został zachowany określony w przepisie art. 175 §1 p.p.s.a. przymus adwokacki, skarga kasacyjna nie została sporządzona przez podmiot wykwalifikowany tj. adwokata lub radcę prawnego. Na marginesie wskazać należy, iż postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone stronie skarżącej wraz z obszernym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. Z pouczenia tego wyraźnie wynikało, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Jednocześnie strona została poinformowana, iż może wystąpić do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, jak wynika z akt sprawy, takiego wniosku strona nie złożyła. Sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez osobę pozbawioną zdolności postulacyjnej (art. 175 § 1 p.p.s.a.) jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 176 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Jednakże strona może z własnej inicjatywy naprawić ten błąd w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, np. przez złożenie na skardze kasacyjnej podpisu przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. albo przez złożenie nowej skargi kasacyjnej, z zachowaniem wymogów określonych w tym przepisie. Jeżeli to uczyni po terminie, może wnieść o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności (postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2008r., sygn.akt I OZ 555/08, niepubl., dostępny w Lex 494297). Podkreślić należy, iż co do zasady ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika nie uniemożliwia i nie czyni bezskutecznymi czynności podejmowanych osobiście przez stronę skarżącą. W przypadku jednak czynności, dla których skuteczności wymagane jest zachowanie dodatkowych warunków, jak w przypadku skargi kasacyjnej, która wymaga aby sporządził ją profesjonalny pełnomocnik, osobiste działanie strony nie wywołuje pożądanych przez nią skutków prawnych. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisu art. 178 w zw. z art. 175 §1 i §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji. ar