II SA/Łd 1548/01

Dnia 7 kwietnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Zygmunt Zgierski Sędziowie Sędzia NSA: Ewa Markiewicz Sędzia NSA: Grzegorz Szkudlarek (spr.) Protokolant Referendarz sądowy: Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. N. – N. F. Biuro Handlowe Zakład Pracy Chronionej w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] , Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] . Nr [...] (znak: [...] ) ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla M. P. . Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla M. P. dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowego przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A. 12. Warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określają, iż przedmiotowa nieruchomość znajduje się na terenach zrealizowanych dzielnic przemysłowo - składowych, zakładów przemysłowych i terenów obsługi technicznej, określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jednostką [...] . Termin ważności decyzji organ określił na dzień 19 kwietnia 2002 r. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożył Zakład Pracy Chronionej Sieć Hurtowni Elektrotechnicznych "N. – F." z siedzibą w P. k. P. następca prawny [...] Przedsiębiorstwa Handlu Artykułami Technicznymi A. z siedzibą w Ł. , właściciela działki sąsiadującej z nieruchomością inwestora. W uzasadnieniu wywodząc, iż właściciel ZPCh "N. - F." nie wyraził zgody na realizację obiektu. Wybudowanie budynku w planowanej formie nie zapewni miejsc postojowych dla samochodów użytkowanych stale i przybywających okresowo, w tym również miejsc parkingowych dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Inwestor zgodnie z regulacją prawną, przy wykonywaniu swojego prawa zabudowy ma obowiązek powstrzymywać się od działań, które zakłóciłyby korzystnie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno - gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Ponadto inwestycja nie będzie mogła być zrealizowana bez wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, na co strona odwołująca się nie wyraża zgody. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpatrując sprawę, decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie I instancji. W ocenie organu odwoławczego nie budzi wątpliwości fakt, iż planowana budowa jest zgodna z obowiązującym planem miejscowym, co w konsekwencji uzasadnia utrzymanie w mocy kwestionowanej decyzji. Jest bowiem oczywistym, iż przedmiotowa inwestycja pozostaje bez wpływu na dotychczasową funkcję terenu i nie powoduje zmiany jego przeznaczenia. Tym samym, w ocenie organu, oświadczenie odwołującego się o braku zgody na realizację inwestycji nie może stanowić w postępowaniu argumentu skutkującego uchyleniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarzuty zawarte w odwołaniu, a dotyczące uciążliwości związanych z realizacją planowanej inwestycji nie są uzasadnione, gdyż ochrona interesów osób trzecich, jest zapewniona, ponieważ zaskarżona decyzja zawiera stosowne postanowienia. Ponadto organ podkreślił, iż ochrona tych interesów będzie całościowo zapewniona na etapie wydawania pozwolenia na budowę, wobec czego nie można na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wpływać na formę architektoniczną obiektu, odległości między budynkami, warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Zakład Pracy Chronionej Sieć Hurtowni Elektrotechnicznych "N. - F." z siedzibą w P. k. P. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności. Strona wskazała, że w trakcie postępowania zostały naruszone w rażący sposób uzasadnione interesy osób trzecich, określone w prawie budowlanym i rozporządzeniu o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Realizacja inwestycji w sposób znaczący utrudni dostęp do drogi publicznej. Twierdzenie organu, iż obawy odwołujących się są przedwczesne, bowiem powinny być uwzględnione na etapie zatwierdzania projektu budowlanego, jest dla strony skarżącej niezrozumiałe. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Organ nie podzielił zarzutów skargi i odniósł się do nich w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ewentualne wydanie decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, w świetle ustaleń wynikających z miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. skutkowałoby naruszeniem art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89, póz. 415 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 97 § l i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy zastosowaniu dotychczasowych przepisów o kosztach sądowych. Stosownie do unormowania art. 161 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Bezspornym jest, iż M. N. zaskarżył decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jednakże postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę wydanego w oparciu o tę decyzję było prowadzone przez właściwy organ. Po rozpatrzeniu wniosku M. P. Prezydent Miasta Ł. wydał merytoryczną decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę z dnia [...] . Nr [...] (znak: [...] ). Rozstrzygnięcie to w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego zostało przez Wojewodę [...] uchylone w całości. Organ odmówił również zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (decyzja z dnia [...] . Nr [...] ; znak: [...] ). W tej sytuacji pełnomocnik strony skarżącej, na rozprawie wniósł o umorzenie postępowania, gdyż orzekanie o legalności zaskarżonego aktu stało się zbędne, bowiem nie wywołuje on już żadnych skutków prawnych. Pełnomocnik organu przyłączył się do tego wniosku. Konkludując, w ocenie składu orzekającego w sprawie niniejszej umorzenie postępowania jest zasadne. Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § l pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.