II SA/Łd 1549/10

Dnia 13 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. i G. W. – wspólników spółki cywilnej pod nazwą "A." w S. z filią w S. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu od etapu oceny formalnej projektu złożonego w konkursie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2007 – 2013 p o s t a n a w i a: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. K.O. W. G. i G. W. – wspólnicy spółki cywilnej prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" w S. z filią w S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] roku w przedmiocie oddalenia protestu od etapu oceny formalnej projektu złożonego w konkursie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2007 – 2013. W terminie do wniesienia skargi strona skarżąca nie uiściła wpisu, nie złożyła odpisu skargi, ani odpisów załączników do wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że ustawa z dnia 6 grudnia 2005 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2009 roku Nr 84, poz. 712), reguluje postępowanie sądowo-administracyjne, wywołane skargami dopuszczalnymi w sytuacjach przewidzianych w omawianej ustawie, pod wieloma względami odmiennie od ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wykładnia i stosowanie tych odmiennych regulacji napotyka na trudności, pogłębione zastosowaniem specyficznej terminologii, wynikające w pierwszym rzędzie z przyjętej techniki legislacji polegającej na wprowadzeniu systemu odpowiedniego stosowania przepisów zarówno w obrębie omawianej ustawy, jak i w odniesieniu do przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (szerzej: M. Szubiakowski "Postępowanie w sprawie rozdziału środków w ramach polityki rozwoju oraz sądowa kontrola w tych sprawach" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego, 2009/4/31 – 40). Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna być oparta na odniesieniu się do systematyki i celów regulacji, w obrębie której ma być odpowiednio zastosowany przepis. Zgodnie z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Taki sposób opisania wyłączeń stosowania przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza jednak, że wszystkiej niewymienione w cytowanym przepisie jednostki redakcyjne Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi znajdują zastosowanie w postępowaniach sądowoadministracyjnych, w sprawach do jakich odnosi się ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Mimo na pozór enumeratywnego wyliczenia niepodlegających zastosowaniu przepisów, ustawodawca wprowadza regulacje stanowiące przepisy szczególne, wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych jednostek redakcyjnych Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, względnie powodujące daleko idące modyfikacje (por. NSA w postanowieniu z 2 września 2009 roku, sygn. akt: II GSK 734/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Tak dzieje się w przypadku art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dającego stronie możliwość uzupełnienia lub poprawienia pisma w razie niezachowania jego warunków formalnych, który nie ma zastosowania do skargi wnoszonej w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. Zgodnie natomiast z treścią art. 30c ust. 5 pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – wniesienie niekompletnej skargi, bądź wniesienie skargi bez jednoczesnego uiszczenia opłaty sądowej w terminie do wniesienia skargi, skutkuje pozostawieniem tej skargi bez rozpatrzenia. Z powyższych uregulowań – które stanowią lex specialis w stosunku do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd strony skarżącej do usunięcia braków skargi. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją i opłatą sądową ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi, bez potrzeby jego uzupełniania. Należy zauważyć, że ustawodawcy poprzez modyfikacje sądowego postępowania administracyjnego (m.in. skrócenia terminu do złożenia skargi, wyeliminowania pośrednictwa organu przy jej wnoszeniu, wprowadzenia terminu do rozpatrzenia skargi) chodziło o uzyskanie efektu szybkości postępowania idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, stosuje się bez potrzeby uzupełniania braków pisma, zgodnie z art. 49 § 1 bądź art. 220 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarżący wnieśli skargę niekompletną, która nie wypełnia wszystkich wymogów formalnych, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 i 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia. K.O.