II SA/Łd 155/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Sędziowie: Sędzia WSA Agata Sobieszek - Krzywicka Asesor WSA Beata Czyżewska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 maja 2025 roku sprawy ze skargi G. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 20 grudnia 2024 r. znak: SKO.4150.721.2024 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. MR Zaskarżonym postanowieniem z 20 grudnia 2024 r. znak: SKO. 4150.721.2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, po rozpatrzeniu zażalenia G.R., utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z 24 października 2024 r. nr DPRG-UA-IX.711.2024 o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Z akt sprawy wynika, że 26 lipca 2024 r. G.R. reprezentowany przez pełnomocnika M.S. zwrócił się do Prezydenta Miasta Łodzi z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z urządzeniami budowlanymi i uzbrojeniem terenu (w tym: budową drogi dojazdowej, sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej), przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...], na działkach nr ew. [...] i [...] w obrębie [...] i fragmencie działki drogowej nr [...] w obrębie [...]. Postanowieniem z 5 września 2024 r. organ pierwszej instancji zawiesił z urzędu do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku tj. do dnia 26 stycznia 2026 r. postępowanie wszczęte wnioskiem G.R., w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Po rozpatrzeniu zażalenia G.R., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi postanowieniem z 9 października 2024 r. uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zdaniem Kolegium, rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest przedwczesne, zostało bowiem wydane bez podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 § 1 k.p.a. Kontynuując postępowanie postanowieniem z 24 października 2024 r. Prezydent Miasta Łodzi, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2024 r., poz. 1130 - dalej w skrócie u.p.z.p.) oraz art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 572 - dalej w skrócie "k.p.a."), zawiesił z urzędu do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku tj. do dnia 26 stycznia 2026 r. postępowanie wszczęte wnioskiem G.R., w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla wskazanej wyżej inwestycji, argumentując, że teren planowanej inwestycji znajduje się na obszarze, dla którego obowiązuje uchwała Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 22 maja 2024 r. nr II/36/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z projektem planu, teren inwestycji znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...] o przeznaczeniu podstawowym "teren elektrowni słonecznej lub rolnictwa z zakazem zabudowy lub zieleni naturalnej". W ustaleniach dla tej jednostki wymieniono zakaz lokalizacji budynków, a dopuszczono jedynie możliwość rozbudowy i nadbudowy dla zabudowy istniejącej. Ustalenia projektu planu wykluczają realizację przedmiotowej inwestycji. Wnioskowana inwestycja jest również sprzeczna z ustaleniami studium, w którym teren inwestycji oznaczony jest symbolem "O" - tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, w strefie terenów wyłączonych spod zabudowy. Z ustaleń organu pierwszej instancji wynika, że prace nad sporządzeniem planu są zaawansowane, plan miejscowy może zostać uchwalony w okresie krótszym niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku. Wszystkie te okoliczności uzasadniają zawieszenie postępowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie G.R. podniósł, że od czasu uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi minęło ponad 6 lat. Przez ten czas dla obszaru położonego w rejonie ulic [...] i [...] wydano kilkadziesiąt decyzji o warunkach zabudowy a także o pozwoleniu na budowę dla inwestycji polegających na budowie: zespołu budynków mieszkalnych: jednorodzinnych oraz wielorodzinnych, w tym w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości, której dotyczy zażalenie (decyzja o warunkach zabudowy DPRG-UA-IX.939.2018, decyzja o pozwoleniu na budowę DPRG-UA-111.2198.2023). Również dla działki, której dotyczy zażalenie wydano kilka decyzji o warunkach zabudowy, w tym decyzję nr DAR-UA-IX.550.2019, ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkaniowych w zabudowie jednorodzinnej i bliźniaczej. Wydanie wszystkich tych decyzji dla omawianego obszaru poprzedzone było przeprowadzeniem analiz urbanistycznych. Analizy te wskazywały, że wszystkie warunki określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. były spełnione. W następstwie, na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowana przestrzennego ustalano: linię zabudowy, wskaźnik powierzchni oraz wysokość zabudowy, geometrię dachu. Podobnie uczyniono przy wydaniu decyzji o warunkach zabudowy dla działki, której dotyczy zażalenie. Autor zażalenia podkreślił, że jedyne co chce zmienić wnioskodawca, w stosunku do wydanej już decyzji o warunkach zabudowy, to zmienić zabudowę jednorodzinną na wielorodzinną. Urbanistycznie nic się ulegnie zmianie. Kubatura, wynikająca z parametrów wskaźnika zabudowy i wysokości, nie ulega zmianie. Dla inwestora zabudowa wielorodzinna jest korzystniejszym rozwiązaniem gdyż umożliwia sprzedaż tańszych, mniejszych mieszkań. I takie decyzje o warunkach zabudowy dla zabudowy wielorodzinnej były już wydawane dla omawianego obszaru, na co wskazano w poprzednim piśmie zaskarżającym zawieszenie postępowania. Jedynym argumentem organu pierwszej instancji przeciwko wydaniu nowej decyzji, o takich samych parametrach urbanistycznych i kubaturowych tylko dla zabudowy wielorodzinnej, mógłby być brak możliwości obsługi drogowej inwestycji. Ale takich argumentów organ nie podaje. Ulica [...] jest drogą o szerokości 12 m. Znajduje się w niewielkiej odległości od centrum miasta. Co więcej, Urząd Miasta Łodzi skupił grunty celem jej poszerzenia. Cały obszar jest terenem uzbrojonym (woda, kanalizacja, prąd i nawet gaz) i skomunikowanym z centrum miasta. Załącznik graficzny do uchwały nr II/36/24 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 22 maja 2024 r. nie wskazuje aby nieruchomość, której dotyczy zażalenie była terenem wyłączonym z zabudowy. Co więcej już jest terenem zabudowanym, co widoczne jest na mapach geodezyjnych, a także ortofotomapach. W przeciągu ostatniego półrocza nie nastąpił żaden postęp prac nad projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (mpzp) analizowanego obszaru, nie zostały nawet rozpatrzone złożone w czerwcu wnioski. Nie istnieje prawna możliwość uchwalenia planu do końca roku 2024, co jest niezgodne z przejętym harmonogramem. Doświadczenie zawodowe uczy, że uprawomocnienie się projektu mpzp (14 dni od opublikowania w Dzienniku Urzędowym) nie jest realne do końca 2025 r. Powołanym na wstępie postanowieniem z 20 grudnia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., art. 62 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p., utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Motywując podjęte rozstrzygniecie Kolegium odwołało się do brzmienia art. 62 ust. 1 i 3 u.p.z.p., a następnie wyjaśniło, że poza przypadkami obligatoryjnego zawieszenia postępowania wskazanymi w art. 97 § 1 k.p.a., art. 62 ust. 1 u.p.z.p. wprowadza możliwość zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Dostrzeżenie przez organ prowadzący postępowanie w sprawie warunków zabudowy ewentualności konfliktu między sposobem zagospodarowania terenu inwestycji zamierzonym przez wnioskodawcę a wizją planistyczną, uprawnia organ do wstrzymania toku tego postępowania celem umożliwienia kontynuowania rozpoczętych prac planistycznych. Jest to uzasadnione prymatem planu miejscowego, jako instrumentu kształtowania przestrzeni, nad rozwiązaniami indywidualnymi i zabezpiecza realizację władztwa planistycznego. Konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w art. 62 ust. 1 u.p.z.p., daje organowi prowadzącemu postępowanie o warunki zabudowy, podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia. Jeżeli istnieje realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy zamierzonym zagospodarowaniem terenu a koncepcją przyjmowaną w projekcie planu miejscowego, wskazane jest zawieszenie postępowania. Ustawodawca pozostawił kwestię zawieszenia postępowania, na podstawie art. 62 ust. 1 uznaniu organów, jednakże granice tego uznania wyznacza wstępna ocena materiałów planistycznych. W rozpatrywanej sprawie organ pierwszej instancji bezspornie ustalił, że teren objęty wnioskiem - działki nr ew. [...] i [...] w obrębie [...], znajduje się na obszarze, dla którego obowiązuje uchwała Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 22 maja 2024 r. nr II/36/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi obejmującej dolinę rzeki [...], położonej w rejonie ulic [...] i [...]. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, dla przedmiotowego terenu został sporządzony projekt planu miejscowego, co potwierdzają dane na stronie internetowej Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Łodzi. Zgodnie z tym projektem teren inwestycji leży w planowanej jednostce [...] o przeznaczeniu podstawowym: "teren elektrowni słonecznej lub rolnictwa z zakazem zabudowy lub zieleni naturalnej". W ustaleniach dla tej jednostki wymieniono zakaz lokalizacji budynków, a dopuszczono jedynie możliwość rozbudowy i nadbudowy dla zabudowy istniejącej. Ustalenia projektu planu wykluczają realizację przedmiotowej inwestycji. Ustalenia te pozostają w zgodzie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi (uchwała Nr LXIX/1753/18 z dnia 28 marca 2018 r. ze zm.), zgodnie z którym teren inwestycji zlokalizowany jest na obszarze oznaczonym jako O - tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy. Prowadząc postępowanie wyjaśniające w przedmiocie realnej możliwości uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przed upływem okresu ewentualnego zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji zwrócił się o wyjaśnienia do Miejskiej Pracowni Urbanistycznej (pismo z [...] października 2024 r.). Z uzyskanej odpowiedzi wynika, że zakładane jest "przekazanie projektu planu w celu jego uchwalenia do Rady Miejskiej w Łodzi w ciągu roku od podjęcia uchwały inicjującej jego sporządzenie, tj. przed upływem okresu ewentualnego zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji wskazanej w ww. piśmie, czyli do 26 stycznia 2026 r. Projekt planu został sporządzony i podlega aktualnie uzgodnieniom i opiniowaniu zgodnie z art. 17 pkt 6 u.p.z.p. Procedura planistyczna przewiduje następnie przeprowadzenie konsultacji społecznych, po których następuje przekazanie projektu do Rady Miejskiej w celu uchwalenia.  Reasumując Kolegium stwierdziło, że podstawą zawieszenia postępowania w rozpatrywanej sprawie jest nie tylko fakt, że została podjęta uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego oraz, że doszło sporządzenia projektu planu, ale także okoliczność, iż ustalenia zawarte w tym projekcie wskazują jednoznacznie na sprzeczność wnioskowanej inwestycji z przyszłym zagospodarowaniem przedmiotowego terenu. Organ drugiej instancji mając na uwadze zarzuty zażalenia zaznaczył, że zawieszenie postępowania w sprawie warunków zabudowy celem umożliwienia kontynuowania rozpoczętych prac planistycznych, jest uzasadnione prymatem planu miejscowego jako instrumentu kształtowania przestrzeni, nad rozwiązaniami indywidualnymi i zabezpiecza realizację władztwa planistycznego. Racjonalnym jest, aby dla zachowania ładu przestrzennego na większym terenie zabudowa kształtowana była w oparciu o ustalenia planu miejscowego. W ustalonym stanie faktycznym sprawy Kolegium, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się G.R. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, który w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, podnosząc zarzuty: 1. naruszenia przepisów postępowania (mające istotny wpływ na wynik sprawy), tj.: 1. art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 7, art. 76 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 44 k.p.a. w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p., poprzez utrzymanie w mocy w całości postanowienia Prezydenta Miasta Łodzi z 24 października 2024 r., podczas gdy stan faktyczny sprawy nie dawał podstaw do zastosowania fakultatywnej instytucji zawieszenia postępowania; 2. ewentualnie, naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., 86 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, m.in. poprzez: - brak ustosunkowania się do wskazywanego w odwołaniu załącznika graficznego do uchwały nr II/36/24 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 22 maja 2024 r., który nie wskazuje aby nieruchomość, której dotyczy skarga była terenem wyłączonym z zabudowy, jak również jak to wynika z map geodezyjnych, a także ortofotomap - przedmiotowy obszar jest terenem zabudowanym, - brak odniesienia się do faktu, iż dla obszaru położonego w rejonie ulic [...] i [...] wydano kilkadziesiąt decyzji o warunkach zabudowy a także o pozwoleniu na budowę dla inwestycji polegających na budowie: zespołu budynków mieszkalnych: jednorodzinnych oraz wielorodzinnych, w tym w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości, której dotyczy zażalenie (decyzja o warunkach zabudowy DPRG-UA-IX.939.2018, decyzja o pozwoleniu na budowę DPRG-UA-111.2198.2023), a ponadto wydanie tychże decyzji dla omawianego obszaru poprzedzone było przeprowadzeniem analiz urbanistycznych, z których wszystkie wskazywały na spełnienie warunków określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., stąd fakultatywne zawieszenie z urzędu postępowania było niezasadne. W uzasadnieniu skargi jej autor powtórzył argumentację przytoczoną w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sąd rozpoznał sprawę niniejszą na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W kontrolowanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi G.R. uczynił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 20 grudnia 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z 24 października 2024 r. o zawieszeniu, wszczętego na wniosek skarżącego, postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z urządzeniami budowlanymi i uzbrojeniem terenu (w tym budową drogi dojazdowej, sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej), przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...], na działkach nr ew. [...] i [...], obręb [...] i fragmencie działki drogowej nr [...] w obrębie [...], do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji, tj. do 26 stycznia 2026 r. Podstawę prawną poddanego sądowej kontroli rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1130 - dalej w skrócie "u.p.z.p."), zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. W judykaturze sądów administracyjnych, na tle przywołanego wyżej unormowania, ugruntował się pogląd, podzielany zresztą w pełni przez tutejszej Sąd, że konstrukcja art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie o ustalenie warunków zabudowy podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia, jednocześnie nie zezwalając na podważenie tego uprawnienia organu (vide: wyrok WSA w Łodzi z 7 czerwca 2017 r., II SA/Łd 131/17 - dostępny https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Kompetencję tę należy rozpatrywać w połączeniu z wynikającym z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, realizowanym w drodze uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym rada gminy (miejska) ustala przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 1 u.p.z.p.). Dopiero w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2 u.p.z.p.). Powyższe usprawiedliwia zatem stanowisko, co do przyznania prymatu pracom zmierzającym do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem kontynuowania i dokończenia prac. Przy czym co istotne zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy w oparciu o przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. może również nastąpić w sytuacji, gdy nie podjęto jeszcze uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu, a kwestia ta pozostaje na etapie rozważań organu. Celem zawartej w powołanym przepisie regulacji jest bowiem ochrona danego obszaru przed zainwestowaniem niezgodnym z zamiarem prawodawcy lokalnego zarówno w trakcie procedowania planu, jak i na etapie poprzedzającym przystąpienie do uchwalania planu (vide: wyrok NSA z 8 czerwca 2017 r., II OSK 2685/15; wyrok WSA w Szczecinie z 21 kwietnia 2021 r., II SA/Sz 61/21 - dostępne jak wyżej wskazano). Zawieszenie postępowania ma ograniczyć nieracjonalność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby odmienne niż w wydanej decyzji (art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.). Uzasadnieniem zawieszenia postępowania jest zatem prawdopodobieństwo, że plan miejscowy, o treści sprzecznej z decyzją o warunkach zabudowy, zostanie uchwalony przed upływem ustawowo określonego okresu zawieszenia, liczonego od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy (vide: wyrok WSA w Warszawie z 17 lutego 2023 r., VII SA/WA 2189/22 -dostępny jak wyżej wskazano). W rozpoznawanej sprawie bezspornym pozostaje, że w toku procedowania wniosku skarżącego z 26 lipca 2024 r. o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, organ lokalizacyjny ustalił, że objęte wnioskiem inwestora działki ew. nr [...] i [...] położne są na obszarze, dla którego Rada Miejska w Łodzi 22 maja 2024 r. podjęła uchwałę nr II/36/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Łodzi obejmującej dolinę rzeki [...], położonej w rejonie ulic [...] i [...]. Według projektu planu teren inwestycji położony jest w jednostce planistycznej o symbolu [...] o przeznaczeniu podstawowym teren elektrowni słonecznej lub rolnictwa z zakazem zabudowy lub zieleni naturalnej. W ustaleniach dla tej jednostki wymieniono zakaz lokalizacji budynków, a dopuszczono jedynie możliwość rozbudowy i nadbudowy dla zabudowy istniejącej. Ponadto, zgodnie z obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Łodzi, przyjętym uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 marca 2018 r., nr LXIX/1753/18, zmienionym uchwałami Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 6 marca 2019 r., nr VI/215/19, z 22 grudnia 2021 r., LII/1605/21 teren planowanej inwestycji zlokalizowany jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem "O" - tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo. Zgodnie z zarządzeniem Prezydenta Miasta Łodzi z 21 marca 2024 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie ustalenia harmonogramu sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta Łodzi na lata 2019-2024+, uchwalenie planu dla przedmiotowego terenu planowane było na rok 2024. Jednocześnie, jak wynika z ustaleń organu pierwszej instancji, zaaprobowanych przez organ odwoławczy, poczynionych na podstawie pisma Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Łodzi z 22 października 2024 r. (znak: MPU.ZP4.46.5.2024.DM.DK) na dzień podjęcia zaskarżonego postanowienia, dla przedmiotowego obszaru sporządzony został projekt planu miejscowego, który podlega aktualnie uzgodnieniom i opiniowaniu zgodnie z art. 17 pkt 6 u.p.z.p. Procedura planistyczna przewiduje następnie przeprowadzenie konsultacji społecznych, po których następuje przekazanie projektu do Rady Miejskiej w celu uchwalenia. Dyrektor Miejskiej Pracowni Urbanistycznej poinformował również, że przedmiotowa inwestycja stoi w sprzeczności z ustaleniami ww. projektu planu zgodnymi z ustaleniami obowiązującego Studium dla jednostki funkcjonalno-przestrzennej oznaczonej symbolem "O" - tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, w strefie terenów wyłączonych spod zabudowy. Ponadto Sądowi z urzędu wiadomo, że w dacie rozpatrywania sprawy niniejszej projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z raportem podsumowującym przebieg konsultacji społecznych został przekazany Radzie Miejskiej w Łodzi (https://mpu.lodz.pl/opracowania/plany-miejscowe/dolina-rzeki-[...]-w-rejonie-ulic-[...]-i-[...]-[...]). Wobec powyższego stwierdzić należy, iż wbrew stanowisku pełnomocnika strony skarżącej, procedujące w sprawie organy obu instancji, mając na uwadze stan zaawansowania prac planistycznych, trafnie oceniły, że spełnione zostały określone w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. przesłanki do zawieszenia prowadzonego, na wniosek skarżącego z 26 lipca 2024 r., postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Stąd też zarzut skargi, co do naruszenia art. 62 ust. 1 u.p.z.p. uznać należało za chybiony. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, w sprawie nie doszło również do naruszenia wskazanych w niej przepisów prawa procesowego. Prowadząc postępowanie organy działały na podstawie i w granicach obowiązującego prawa (art. 6 k.p.a.), w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się wyrażonymi w art. 8 k.p.a. zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Dokonane w sprawie ustalenia faktyczne (art. 7 k.p.a.), jak i przeprowadzoną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego (art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a.) uznać należy za wystarczające do załatwienia sprawy, a uzasadnienie kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. W sprawie nie zostały również naruszone art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 76 § 1 k.p.a., art. 86 k.p.a. oraz art. 44 k.p.a. Jednocześnie podkreślić trzeba, że bez wpływu na wynik sprawy pozostaje fakt, iż załącznik graniczny do uchwały nr II/36/24 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 22 maja 2024 r. nie wskazuje, że nieruchomość, której dotyczy postępowanie jest terenem wyłączonym spod zabudowy. Załącznik graficzny do wspomnianej wyżej uchwały, zgodnie z wymogami art. 14 ust. 2 u.p.z.p., przedstawia granice obszaru objętego projektem planu miejscowego. W materiale aktowym sprawy znajdują się natomiast: rysunek projektu planu z naniesionym terenem inwestycji, projekt planu oraz rysunek studium uwarunkowań z zaznaczonym terenem inwestycji. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej pozostaje wreszcie okoliczność, że według map geodezyjnych oraz ortofotomap przedmiotowy obszar jest terenem zabudowanym, czy też okoliczność, iż dla obszaru położonego w rejonie ulic [...] i [...] wydano kilkadziesiąt decyzji o warunkach zabudowy, poprzedzonych przeprowadzeniem analiz urbanistycznych oraz decyzji o pozwoleniu na budowę. Podsumowując poczynione dotychczas rozważania podkreślić trzeba, że zasadą winno być kształtowanie ładu przestrzennego na terenie gminy w drodze aktów prawa miejscowego, jakimi są miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego. Natomiast wyjątkiem od tej zasady powinno być określanie sposobów zagospodarowania terenu decyzjami administracyjnymi o ustaleniu warunków zabudowy. W rozpatrywanej sprawie organy obu instancji mając na uwadze prymat powyższej zasady, jak również etap prac planistycznych oraz potencjalną sprzeczność wnioskowanej inwestycji z projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, prawidłowo zawiesiły sporne postępowanie wydając poddane sądowej kontroli postanowienia. Skoro zatem zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi jak i poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi odpowiadają przepisom obowiązującego prawa, a podniesione w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, skarga podlegała oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, o czym orzekł jak w sentencji wyroku. dc