II SA/Łd 163/15

Dnia 2 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. a.bł. D. B. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wyrokiem z dnia 6 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił ww. skargę. Wyrok uprawomocnił się w dniu 6 listopada 2015r. W dniu 9 lutego 2016 roku D. B. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wyjaśniając, że w terminie doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy zaplanowanej na dzień 6 października 2015 roku przebywała poza miejscem zamieszkania, o czym powiadomiła Sąd w piśmie z dnia 19 marca 2015 roku. Mając zaufanie do wymiaru sprawiedliwości oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy. O fakcie wydania w dniu 6 października 2015 roku wyroku skarżąca dowiedziała się w dniu 3 lutego 2016 roku. W konkluzji skarżąca wskazała, iż zachowała w sprawie należytą staranność i nie ponosi winy w uchybieniu terminu, bowiem o pięciotygodniowej nieobecności powiadomiła Sąd. Brak wiedzy o rozprawie spowodował ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego, w postaci uprawomocnienia się orzeczenia, którego motywów skarżąca nie zna. Postanowieniem z dnia 2 marca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, wskazując, iż przytoczone przezeń podstawy żądania, odnoszą się do prawidłowości zawiadomienia o terminie rozprawy nie zaś do okoliczności związanych z niezachowaniem terminu do złożenia wniosku. Postanowieniem z dnia 13 maja 2016 roku, sygn. akt: II OZ 481/16 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wskazane wyżej orzeczenie, podnosząc, iż wyrażone w nim stanowisko jest błędne, a wniosek o przywrócenie terminu winien podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 p.p.s.a. wynika, iż aby sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zdanie 1 i art. 87 § 1 p.p.s.a.); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Konstatując, przywrócenie terminu m. in. do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy. W stanie faktycznym sprawy, skarżąca w treści wniosku o przywrócenie terminu wskazała, iż nie miała wiedzy o fakcie wydania w dniu 6 października 2015 roku wyroku, bowiem w momencie doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy wyznaczonej na ten dzień przebywała poza miejscem zamieszkania, o czym powiadomiła Sąd. W istocie zatem, D. B. dla uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu podnosi okoliczności, które, jej zdaniem, wskazują na nieprawidłowe zawiadomienie jej o terminie rozprawy, poprzedzającej wydanie wyroku, nie odnoszą się natomiast do biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Okoliczność niezłożenia w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia jest wskazywana jako konsekwencja braku wiedzy o terminie rozprawy. W aktach sprawy znajduje się pismo skarżącej z dnia 23 marca 2015r. z wnioskiem o niewyznaczanie terminu rozprawy i niedoręczanie jej korespondencji w okresie od dnia 17 sierpnia do dnia 20 września 2015r. z uwagi na fakt, iż w tym czasie przebywać będzie poza miejscem zamieszkania. (k.50) Termin rozprawy wyznaczony został na dzień 6 października 2015r. zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2015r. (k. 108) Zawiadomienie o terminie rozprawy zostało skarżącej doręczone przez awizo w dniu 21 września 2015r. Skierowana doń przesyłka była przez doręczyciela awizowana dwukrotnie 7 i 15 września 2015r. i została zwrócona do nadawcy w dniu 23 września 2015r. Nawet zatem przy przyjęciu, iż nieobecność skarżącej w miejscu zamieszkania do dnia 20 września 2015r. uniemożliwiała jej odbiór przesyłki przed tą datą, brak było przeszkód by uczynić to po dniu 20 września 2015r. Jak natomiast wyżej wskazano, przesyłka zawierająca informację o wyznaczeniu rozprawy została prawidłowo awizowana i zwrócona do nadawcy w dniu 23 września 2015r. Zdaniem Sądu, przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przepis art. 86 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Oceniając zasadność argumentów strony skarżącej wskazać należy, iż podniesione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie dowodzą, że niezłożenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie było zawinione przez stronę. Istotnym przy tym jest, aby strona składająca wniosek o przywrócenie terminu, uprawdopodobniła, iż istniały obiektywnie niemożliwe do przezwyciężenia przeszkody uniemożliwiające jej dochowanie terminu, o którego przywrócenie wnosi, w okresie kiedy termin ten biegł. Jak natomiast wynika z porównania dat na zwróconej przesyłce sądowej, zawierającej informację o terminie rozprawy, skarżąca miała obiektywną możliwość, aby uzyskać informację o terminie rozprawy, w konsekwencji zaś również o podjętych w jej trakcie rozstrzygnięciach. Odbiór awizowanej korespondencji mógł bowiem nastąpić po okresie jej nieobecności. Skarżąca nie wskazała natomiast żadnej okoliczności, która stałaby na przeszkodzie odebraniu przesyłki po dniu 20 września 2015r. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. a.bł.