II SA/Łd 164/06

Dnia 8 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędziowie: Asesor WSA Renata Kubot -Szustowska, Asesor WSA Ewa Cisowska -Sakrajda, Protokolant asystent sędziego Joanna Skrzypczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2006 roku sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę. - Decyzją z dnia [...] Nr [...] Starosta [...] po rozpoznaniu wniosku T. i B. L. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku magazynowego z częścią socjalną o powierzchni zabudowy 408,3 m2, powierzchni użytkowej - 381,5 m2, kubaturze - 2960 m3 (kategoria XVIII) oraz zbiornika na nieczystości ciekłe na działce nr ew. 215 we wsi Z. gm. K. Od powyższej decyzji W. K. wniósł odwołanie do Wojewody [...], który to decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...]. Wyrokiem z dnia 10 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyniku złożenia skargi przez W. K., uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w/w inwestycji. Rozpatrując ponownie sprawę organ I instancji ustalił, że decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta [..] orzekł o przeniesieniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej T. i B. L. pozwolenia na budowę budynku magazynowego z częścią socjalną na rzecz K. P. oraz, że inwestor dniu 27 listopada 2003 r. zawiadomił o rozpoczęciu budowy budynku magazynowego z częścią socjalną oraz zbiornika na nieczystości ciekłe, natomiast nie zgłoszono zakończenia robot budowlanych oraz nie wystąpiono o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. W dniu 20 października 2005 r. inwestor przedstawił dziennik budowy, z którego wynika, że budynek magazynowy z częścią socjalną został wybudowany niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. W dzienniku budowy znajduje się wpis kierownika budowy, informujący o możliwości użytkowania powyższego budynku po opracowaniu projektu zamiennego zmian, które dokonano podczas realizacji. Decyzją Starosty [...] z dnia [...] nr [...] umorzono postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę budynku magazynowego z częścią socjalną oraz zbiornika na nieczystości ciekłe na działce, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Po rozpatrzeniu odwołania W. K. od powyższej decyzji, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 105 § 1 Kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zaskarżone orzeczenie podjęte zostało na podstawie art. 105 § 1 Kpa, który stanowi, iż w przypadku gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa sądów administracyjnych (wyrok SN z dnia 12 marca 1993 r. sygn. akt III ARN 2/93) z bezprzedmiotowością postępowania w sprawie pozwolenia na budowę mamy do czynienia np. w przypadku, gdy roboty budowlane zostały wykonane, a postępowanie toczy się w sprawie pozwolenia na budowę - a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Na powyższą decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze zarzucił, iż w sprawie nie zostały wyjaśnione okoliczności faktyczne stanowiące podstawę wydania tej decyzji, jak również, że obie decyzje zostały wydane bez zastosowania się organów do obowiązku wynikającego z treści przepisu art. 7 k.p.a., nakazującego w postępowaniu uwzględnienie słusznego interesu stron. Ponadto skarżący wyjaśnił, że pozwolenie na budowę dotyczyło obiektów magazynowych i zbiornika na nieczystości ciekłe. Wybudowano jedynie budynek magazynowy, co w ocenie skarżącego, nie wyczerpuje pełnego zakresu pozwolenia na budowę i z tego też względu nie można uznać postępowania w tej sprawie jako bezprzedmiotowe. Konkludując skarżący stwierdził, że postępowanie, przy tylu sprzecznościach i uchybieniach, nie powinno być zakończone, tym bardziej, że narusza interes osób trzecich w rozumieniu art. 5 prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [..] wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia w sprawie interesu osób trzecich w rozumieniu art. 5 prawa budowlanego, Wojewoda [...] wyjaśnił, iż w myśl przepisu art. 7 Kpa organ I instancji rozpatrując ponownie sprawę i zwracając się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. wyjaśnił stan faktyczny, będącej już w realizacji przedmiotowej inwestycji. O czynnościach dokonanych w toku prowadzonego postępowania w przedmiotowej sprawie organy informowały strony poprzez wydane decyzje, w uzasadnieniach, których zawarły wnioski i podjęte w tej sprawie stanowiska. W uzasadnieniach tych decyzji wskazano stronom także, iż organy administracji architektoniczno - budowlanej umarzając postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę w/w inwestycji działały w oparciu o treść przepisu art. 105 § 1 Kpa. Na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2006r. pełnomocnik uczestnika postępowania K. P. oświadczył, iż toczy się postępowanie przed organem nadzoru budowlanego w sprawie spornej inwestycji oraz iż zostało wydane postanowienie o wstrzymaniu robót Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała, by decyzja ta naruszała wymogi prawa. Zgodnie z treścią art. 1435 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zmianami), dalej p.p.s.a., sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, jak również w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania. W razie braku podstaw do uwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej organy administracji publicznej umorzyły postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę z uwagi na ujawnienie, iż inwestycja, której legalność kwestionuje skarżący, została w znacznej mierze zrealizowana. W takiej sytuacji zaś nie można wydać pozwolenia na budowę. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28 prawa budowlanego, rozpoczęcie inwestycji możliwe jest jedynie po uzyskaniu ostatecznej decyzji na budowę. Oznacza to, iż postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę może się toczyć jedynie w stosunku do obiektów, których realizacja nie została rozpoczęta. Z powyższych reguł wynika, utrwalona w orzecznictwie NSA zasada, iż w razie stwierdzenia w toku postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, iż inwestycja została zrealizowana bądź rozpoczęto jej realizację przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, wówczas umarza się postępowanie w trybie art. 105 k.p.a. jako bezprzedmiotowe. Skoro bowiem nie można uzyskać pozwolenia na budowę w przypadku wcześniejszego rozpoczęcia (przed uzyskaniem decyzji) realizacji inwestycji, to prowadzenie postępowania w tym sensie właśnie staje się bezprzedmiotowe. W sprawie niniejszej wprawdzie inwestorzy dysponowali ostatecznym pozwoleniem na budowę w dacie rozpoczęcia inwestycji, na co wskazuje zapis w dzienniku budowy o rozpoczęciu budowy w dniu 10.12.2003r. (decyzja Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzje o pozwoleniu nosi datę 18.11.2003r.), jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 10 marca 2005r. uchylił decyzje organów obydwu instancji, co oznacza wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. Po powrocie sprawy do postępowania przed organem I instancji w sytuacji, gdy organ ten ustalił, iż inwestycja została zrealizowana dalsze prowadzenie postępowania o pozwolenie na budowę jest bezprzedmiotowe i dlatego umorzenie w trybie art. 105 §1 k.p.a. było uzasadnione. Nie oznacza to, iż skarżący został pozbawiony możliwości ochrony uzasadnionego interesu prawnego w związku z kwestionowaniem przez niego spornej inwestycji. Podnoszone przez W. K. w toku postępowania zarzuty dotyczące sposobu realizacji inwestycji, jej negatywnego oddziaływania na nieruchomość skarżącego, niezgodność inwestycji z projektem są zarzutami, które służą skarżącemu w toku postępowania przed organem nadzoru budowlanego. Skarżący został pouczony o tym postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] Ponadto, jak wynika z oświadczenia pełnomocnika uczestnika postępowania i jednoczenie inwestora K. P., toczy się obecnie postępowanie przed organem nadzoru budowlanego. Zapadło postanowienie o wstrzymaniu robót w trybie art. 50 Prawa budowlanego. Mając powyższe na uwadze sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych. Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika uczestnika K. P., radcy prawnego J.K.-P. o zasądzenie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z treścią art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo zwrotu poniesionych kosztów przysługuje jedynie skarżącemu sytuacjach określonych w ustawie (art. 200 i 201 p.p.s.a.). Ustawa nie przewiduje jednak zasądzenia kosztów na rzecz uczestnika postępowania.