II SA/Łd 182/19
WyrokWSA w Łodzi2019-10-03
Skład orzekający: Barbara Rymaszewska, Agnieszka Grosińska, Paweł Kowalski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, uznając, że wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo odmówiły udostępnienia informacji publicznej przetworzonej. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że wnioskodawca nie wykazał, iż uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, co jest wymogiem ustawowym dla informacji przetworzonej zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.Stan faktyczny
Skarżący D. C. zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego w T. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wydania zarządzenia o przymusowym doprowadzeniu oskarżonego na badanie przez biegłego. Organ odmówił udostępnienia informacji, uznając ją za przetworzoną i stwierdzając brak wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego. Prezes Sądu Okręgowego w P. utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący wniósł skargę do WSA w Łodzi, która została oddalona.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 3 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska, Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2019 roku sprawy ze skargi D. C. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. oddala skargę 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat I. K. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Łodzi, ul. [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. A.B.
Zaskarżoną decyzją z [...]. Prezes Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim, po rozpatrzeniu odwołania D. C. od decyzji Prezesa Sądu Rejonowego w T. z [...], odmawiającej D. C. udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Jak wynika z akt sprawy, pismem z 22 października 2018 r. D. C. wniósł o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: czy Sąd Rejonowy w T. w okresie od 1 stycznia do 31 stycznia 2018r. wydawał zarządzenie w przedmiocie doprowadzenia oskarżonego na jednorazowe badanie przez biegłego specjalistę, a następnie poprzez użycie środków przymusu bezpośredniego lub pod groźbą ich użycia przymusowo doprowadził tę osobę na wyznaczone czynności.
Decyzją z [...] oznaczoną numerem [...] Prezes Sądu Rejonowego w T. odmówił D. C. udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, z uwagi na fakt, iż jest to informacja przetworzona, o której mówi art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a wnioskodawca nie wykazał, że informacje, które miałyby być udostępnione są szczególnie istotne z punktu widzenia interesu publicznego.
Od wskazanej wyżej decyzji Prezesa Sądu Rejonowego w T., z odwołaniem wystąpił D. C.
W uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z [...] Prezes Sądu Okręgowego w P. wyjaśnił, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że informację publiczną przetworzoną stanowi informacja, na którą składa się pewna suma informacji prostej, lecz ze względu na treść żądania, udostępnienie jej, to nie tylko techniczne przeniesienie danych, lecz konieczność przeprowadzenia odpowiednich analiz, obliczeń, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem, które to zabiegi czynią informacje proste, informacją przetworzoną. Informacja przetworzona, to zatem informacja, którą podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponuje (nie posiada gotowej informacji odpowiadającej żądaniu), w związku z czym jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem do tych czynności określonych środków osobowych i finansowych, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania.
Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie organu odwoławczego, słusznie zauważył Prezes Sądu Rejonowego w T., że D. nie wykazał w żaden sposób, aby informacje będące przedmiotem wniosku były szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł D. C., zaskarżając ją w całości.
W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Prezes Sądu Okręgowego w P., wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga podlegała oddaleniu.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Należy w pierwszej kolejności wskazać, że prawo obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne wynika z regulacji art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Pojęcie informacji publicznej ustawodawca zdefiniował w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764) Zgodnie z przepisem art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym ustawą. Przepis art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej wymienia katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną, nie stanowiąc wyliczenia enumeratywnego, o czym świadczy użyty zwrot "w szczególności". Z kolei zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności wymienione w pkt 1 - 5, będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 3).
W rozpoznawanej sprawie zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej został spełniony. Poza sporem pomiędzy stronami pozostawało, że żądana przez skarżącego od organu informacja miała charakter informacji publicznej, do której udostępnienia był zobowiązany Prezes Sądu Rejonowego w T. Poza sporem jest także to że wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Niewątpliwie zaś organ prawidłowo wywiódł i wskazał, iż w spornym zakresie żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej.
Spór sprowadza się zaś do kwestii czy skarżący miał obowiązek wykazania, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
W świetle art. 3 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (pkt 1), wglądu do dokumentów urzędowych (pkt 2), dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (pkt 3). Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (art. 3 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej).
Ustawa nie definiuje wprost pojęcia informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych informację publiczną przetworzoną stanowi informacja, na którą składa się pewna suma informacji prostych, lecz ze względu na treść żądania, udostępnienie jej to nie tylko techniczne przeniesienie danych, lecz konieczność przeprowadzenia odpowiednich analiz, obliczeń, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem, które to zabiegi czynią takie informacje proste informacją przetworzoną. Tym samym informacja przetworzona to informacja, którą podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponuje - to jest nie posiada gotowej informacji podlegającej żądaniu - w związku z czym jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności, połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem określonych środków osobowych i finansowych. Przetworzenie informacji jest zebraniem lub zsumowaniem pojedynczych wiadomości, będących w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, wymagających samodzielnego ich zredagowania, związanego z koniecznością przeprowadzenia czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez wnioskodawcę samodzielnej interpretacji i oceny. Co istotne, informacja przetworzona jest więc jakościowo nową informacją, powstałą w wyniku czynności technicznych i określonego działania intelektualnego na zbiorze informacji prostych, już znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, przygotowaną specjalnie dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 89/13; dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W wyroku z 28 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 1898/15 NSA także przekonująco argumentował, że informacja przetworzona jest przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją.
O ile dostęp do informacji publicznej prostej ma właściwie nieograniczony charakter, to udostępnienie informacji publicznej przetworzonej wymaga wykazania po stronie wnioskodawcy, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Odmowa udzielenia przetworzonej informacji publicznej następuje w formie decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że na podmiotach zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej ciąży obowiązek wykazania braku istnienia przesłanki ustawowej koniecznej dla udzielenia informacji przetworzonej (por. wyroki: NSA z 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; z 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1015/12 oraz z 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1938/10).
Sąd podziela także pogląd organów, że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną, której udostępnienie wymagało wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., informacja przetworzona podlega udostępnieniu tylko w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Oznacza to, że wnioskodawca musi wskazać cel żądanej informacji, do czego zostanie wykorzystana, czemu ma służyć. Organ zaś ocenia, czy podany cel wykorzystania informacji przetworzonej ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego.
Występowanie kwalifikowanego istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji nie wynikało z treści wniosku skarżącego. Wobec powyższego zasadne było wezwanie przez organ, zarządzenie z 6 listopada 2018 r., do wykazania, w terminie 7 dni od daty otrzymania tego pisma, że uzyskanie wskazanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
W odpowiedzi skarżący nie wykazał, że uzyskanie wskazanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, a organy nie dopatrzyły się, aby żądane informacje mogły posłużyć lepszej ochronie interesu publicznego, bądź przyczynić się do poprawy funkcjonowania organów administracji. Także z analizy akt sprawy nie sposób wywieść, że pozyskanie żądanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie można więc stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie istnieje szczególny interes publiczny przemawiający za wytworzeniem i udostępnieniem skarżącej informacji publicznej przetworzonej w żądanym przez nią zakresie. Tym samym, w sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę do odmowy udzielenia skarżącej żądanej informacji przetworzonej. Należy też zwrócić uwagę na to, że w wyroku z 18 lipca 2018 r., sygn. akt I OSK 2129/16 NSA wytłumaczył, że dla dokonania prawidłowej oceny, czy udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, ma znaczenie nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, lecz także istota i charakter żądanej informacji. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa, np. usprawniałoby działanie jego organów (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1870/10, wyrok WSA w Warszawie z 22 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1721/05).
Mając na uwadze stanowisko przedstawione wyżej, stwierdzić należy, że wydanie przez organy decyzji odmownych było uzasadnione. W sprawie nie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
W związku z powyższym, uznając że skarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty zawarte w skardze są chybione, Wojewódzki Sad Administracyjny w Łodzi orzekł jak w wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a..
O kosztach orzeczono ma podstawie art. 205 i art. 250 p.p.s.a.
MR
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło