II SA/Łd 1898/03
PostanowienieWSA w Łodzi2004-02-04
Skład orzekający: Grzegorz Szkudlarek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy w sprawie wyłączenia nieruchomości z projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy w sprawie wyłączenia nieruchomości z projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która narusza interes prawny lub uprawnienie strony, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeśli przed jej wniesieniem strona nie wezwała właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wymóg ten wynika z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 52 § 4 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca E. G. wniosła skargę do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w P. dotyczącą wyłączenia jej nieruchomości z projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przed wniesieniem skargi skarżąca nie wezwała Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa, uznając, że zaskarżona uchwała skutkowała ponownym nieuwzględnieniem jej zarzutów. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę, która pierwotnie została wniesiona do NSA przed 1 stycznia 2004 r.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i nakazano zwrot na rzecz skarżącej kwoty 10,00 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 4 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: del. Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na uchwałę Rady Miejskiej w P. Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie wyłączenia nieruchomości z projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1/ odrzucić skargę, 2/ nakazać zwrot na rzecz skarżącej E. G. kwoty 10,00 (dziesięć) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi znakami opłaty sądowej.
W dniu 11 grudnia 2003 roku E. G. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi na uchwałę Rady Miejskiej w P. Nr [...] z dnia [...] w sprawie zmiany Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] w sprawie sposobu wykonania Uchwały Nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w rejonie "Klimkowizny" w P. , wnosząc o uchylenie zaskarżonej uchwały w całości oraz o wstrzymanie jej wykonania.
Skarżąca podniosła, iż jest właścicielką nieruchomości położonej w P. przy ul. A. 107, obejmującej w szczególności działki nr 53/1, 53/2, 53/3, 53/4, 53/5 i 53/6, która zaskarżoną uchwałą z dnia [...] Rady Miejskiej w P. wyłączona została z projektu planu zagospodarowania przestrzennego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 grudnia 2003 r., doręczonym skarżącej w dniu 17 grudnia 2003 r., została ona wezwana do złożenia dowodów wyczerpania trybu przewidzianego w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591). Zgodnie z ust. 1 ww. art. 101 każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
W piśmie z dnia 22 grudnia 2003 r. E. G. poinformowała, iż przed złożeniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie kierowała do Rady Miejskiej w P. wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Uznała, że zaskarżona uchwała skutkowała jakby ponownym nieuwzględnieniem zgłoszonych wcześniej do projektu planu zarzutów i należy wnieść skargę do sądu w trybie art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz. 139 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże w takich sprawach stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (§ 2 art. 97).
W art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wskazano zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nad działalnością administracji publicznej. Zgodnie z art. 52 § 4 zd. 1 wskazanej ustawy w przypadku innych aktów niż wymienione w art. 3 § 2 pkt 4, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Po otrzymaniu pisma z dnia 6 listopada 2003 r. Przewodniczącego Rady Miejskiej w P. informującego o podjęciu uchwały Nr [...] z dnia [...] E. G. , nie wzywając właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, złożyła skargę na ww. uchwałę, nie wyczerpując trybu przewidzianego przez art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a także art. 52 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Odrzucenie zaś skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji o charakterze merytorycznym.
W tym miejscu należy podkreślić, iż podobne uregulowania zawierała poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w art. 16, 17, 27 ust. 2 i 34.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88) w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) oraz art. 97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło